Otwórz menu główne

46 eskadra towarzyszącapododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

46 Eskadra Towarzysząca
46 Eskadra Obserwacyjna
Ilustracja
Godło eskadry
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy kpt. obs. Jan Żurkowski
Ostatni kpt. pil. Roman Rypson
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Toruń
Garnizon Bydgoszcz
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość II/4 dywizjon towarzyszący
wydzielony dywizjon towarzyszący
46 esk obs.png

Godło eskadry[1][2]:

  • „Ważka” w kolorze zielono-żółtym na tle białego pięcioboku z czerwoną obwódką.

Spis treści

Formowanie i walkiEdytuj

46 eskadra towarzysząca została sformowana na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 4359/tjn. Org. z dnia 19 lipca 1937 roku.

Mobilizacja eskadry została przeprowadzona w dniach 23–24 sierpnia 1939. W czasie mobilizacji eskadra została przemianowana na 46 eskadrę obserwacyjną[3].

W kampanii wrześniowej walczyła w składzie lotnictwa Armii „Pomorze” operując z lotnisk polowych w Czersku i Bielicach Nowych. Na uzbrojeniu eskadry znajdowało się siedem samolotów Lublin R-XIIID i R-XIIIC oraz dwa samoloty łącznikowe RWD-8[4]. W dniach od 1 do 16 września załogi 46 eskadry obserwacyjnej wykonały 53 zadania bojowe, w tym 7 lotów łącznościowych.

Personel eskadryEdytuj

Na dzień 1 września 1939[5]

  • Dowódca: kpt. pil. Roman Rypson
  • Dowódca I/46 plutonu: por. obs. Tadeusz Pokoniewski
  • Dowódca II/46 plutonu: por. obs. Stanisław Osiadacz
  • Szef mechaników I/46 plutonu: majster wojsk. Władysław Wis
  • Szef mechaników II/46 Pputonu: st. majster wojsk. Franciszek Ciecholewski
  • Szef admin. eskadry: st. sierż. Władysław Klich

I/46 pluton

Obserwatorzy

  • por. Mirosław Pszczółkowski, por. Wacław Szcześniewski, por. Witold Szumyłowicz

Piloci

  • ppor. rez. Stanisław Jara, kpr. Stanisław Czwarno, kpr. Władysław Bobrek, kpr. Zygfryd Ossowski, st. szer. Franciszek Rutkowski

II/46 pluton

Obserwatorzy

  • por. Tadeusz Kuryłło, por. Kazimierz Szymański, por. Jan Wronka, ppor. Kazimierz Chominiec, ppor. Kazimierz Sławiński, ppor. Bronisław Stacherski

Piloci

  • ppor. rez. Burda, sierż. Alojzy Domżalski, kpr. Kazimierz Berezka, kpr. Edmund Gałęzewski, kpr. Piotr Oczki, kpr. Bolesław Sitarz, st. szer.Bernard Musiał

UwagiEdytuj

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.

PrzypisyEdytuj

  1. Pawlak 1991 ↓, s. 388.
  2. Pawlak 1991 ↓, s. 311.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 313.
  4. Koliński 1978 ↓, s. 95.
  5. Pawlak 1991 ↓, s. 389-391.

BibliografiaEdytuj

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.
  • Kazimierz Sławiński: Lotnisko toruńskie 1920-1945. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1983, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski. ISBN 83-206-0378-1.