Formuła 1 Sezon 1982

Sezon 1982 Formuły 1 – 33. sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Rozpoczął się 23 stycznia 1982 na torze Kyalami w Midrand w Południowej Afryce, a zakończył się 25 września 1982 na torze Caesars Palace w Las Vegas w Stanach Zjednoczonych.

Sezon 1982 Mistrzostw Świata Formuły 1
ilustracja
Inauguracja 23 stycznia
Zakończenie 25 września
Liczba wyścigów 16
Mistrzowie
Kierowcy Keke Rosberg
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon

Mistrzem świata kierowców został po raz pierwszy (i jedyny) Keke Rosberg z zespołu Williams, natomiast mistrzem świata wśród konstruktorów został po raz siódmy zespół Ferrari.

Lista startowaEdytuj

Zespół Konstruktor Pojazd Silnik Opony Nr Kierowca Rundy
  Motor Racing Developments Brabham-BMW BT50 BMW 1.5 R4T G 1   Nelson Piquet 1, 5–16
2   Riccardo Patrese 1, 5, 9–16
Brabham-Ford BT49C
BT49D
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 1   Nelson Piquet 2–3
2   Riccardo Patrese 2–3, 6–8
  Team Tyrrell Tyrrell-Ford 011 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 G 3   Michele Alboreto 1–16
4   Slim Borgudd 1–3
  Brian Henton 4–16
  TAG Williams Team Williams-Ford FW07C
FW07D
FW08
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 G 5   Carlos Reutemann 1–2
  Mario Andretti 3
  Derek Daly 5–16
6   Keke Rosberg 1–3, 5–16
  Marlboro McLaren International McLaren-Ford MP4/1B Ford Cosworth DFV 3.0 V8 M 7   John Watson 1–3, 5–16
8   Niki Lauda 1–3, 5–16
  Team ATS ATS-Ford D5 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 A
M
9   Manfred Winkelhock 1–16
10   Eliseo Salazar 1–16
  Team Lotus Lotus-Ford 87B
91
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 G 11   Elio de Angelis 1–3, 5–16
12   Nigel Mansell 1–3, 5–8, 10, 12–16
  Roberto Moreno 9
  Geoff Lees 11
  Ensign Racing Ensign-Ford N180B
N181
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 A
M
14   Roberto Guerrero 1–3, 5–16
  Equipe Renault Elf Renault RE30B Renault-Gordini EF1 1.5 V6T M 15   Alain Prost 1–16
16   René Arnoux 1–16
  Rothmans March Grand Prix Team
  LBT Team March
March-Ford 821 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 P
A
17   Jochen Mass 1–3, 5–11
  Rupert Keegan 12–16
18   Raúl Boesel 1–3, 5–16
19   Emilio de Villota 5–9
  Fittipaldi Automotive Fittipaldi-Ford F8D
F9
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 P 20   Chico Serra 1–3, 5–16
  Marlboro Team Alfa Romeo Alfa Romeo 179D
182
182B
Alfa Romeo 1260 3.0 V12
Alfa Romeo 890T 1.5 V8T
M 22   Andrea de Cesaris 1–16
23   Bruno Giacomelli 1–16
  Equipe Talbot Gitanes Ligier-Matra JS17B
JS19
Matra MS81 3.0 V12 M 25   Eddie Cheever 1–3, 5–16
26   Jacques Laffite 1–3, 5–16
  Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 126C2 Ferrari 021 1.5 V6T G 27   Gilles Villeneuve 1–5
  Patrick Tambay 9–16
28   Didier Pironi 1–12
  Mario Andretti 15–16
  Arrows Racing Team Arrows-Ford A4
A5
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 G 29   Brian Henton 1–3
  Marc Surer 5–16
30   Mauro Baldi 1–3, 5–16
  Osella Squadra Corse Osella-Ford FA1C
FA1D
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 M 31   Jean-Pierre Jarier 1–16
32   Riccardo Paletti 1–8
  Theodore Racing Team Theodore-Ford TY01
TY02
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 A
G
33   Derek Daly 1–3
  Jan Lammers 5–7, 9–11
  Geoff Lees 8
  Tommy Byrne 12–16
  Candy Toleman Motorsport
  Toleman Group Motorsport
Toleman-Hart TG181B
TG181C
TG183
Hart 415T 1.5 R4T P 35   Derek Warwick 1–6, 9–16
36   Teo Fabi 1–6, 9–16
Zespół Konstruktor Pojazd Silnik Opony Nr Kierowca Rundy

Zmiany przed sezonemEdytuj

Zmiany silnikówEdytuj

Zmiany kierowcówEdytuj

Zmiany w trakcie sezonuEdytuj

Zmiany silnikówEdytuj

Zmiany kierowcówEdytuj

EliminacjeEdytuj

Nr Nazwa rundy Data rozegrania Tor Lokalizacja
1   Grand Prix Południowej Afryki 23 stycznia Kyalami Midrand
2   Grand Prix Brazylii 21 marca Jacarepaguá Rio de Janeiro
3   Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Zachód 4 kwietnia Grand Prix of Long Beach Long Beach
4   Grand Prix San Marino 25 kwietnia Autodromo Dino Ferrari Imola
5   Grand Prix Belgii 9 maja Circuit Zolder Heusden
6   Grand Prix Monako 23 maja Monaco Monte Carlo
7   Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód 6 czerwca Detroit Street Circuit Detroit
8   Grand Prix Kanady 6 czerwca Circuit Gilles Villeneuve Montreal
9   Grand Prix Holandii 3 lipca Circuit Park Zandvoort Zandvoort
10   Grand Prix Wielkiej Brytanii 18 lipca Brands Hatch Fawkham
11   Grand Prix Francji 25 lipca Paul Ricard Le Castellet
12   Grand Prix Niemiec 8 sierpnia Hockenheimring Hockenheim
13   Grand Prix Austrii 8 sierpnia Österreichring Spielberg
14   Grand Prix Szwajcarii 29 sierpnia Circuit Dijon-Prenois Prenois
15   Grand Prix Włoch 12 września Autodromo Nazionale di Monza Monza
16   Grand Prix Las Vegas 26 września Caesars Palace Las Vegas

Zmiany w kalendarzuEdytuj

  • Grand Prix Argentyny pierwotnie miało się odbyć 7 marca, jednak został on odwołany wskutek braku sponsorów. Większość z nich wycofała się, wskutek niepewności po strajku kierowców podczas Grand Prix Południowej Afryki.
  • Grand Prix Hiszpanii po zeszłorocznej edycji nie został uwzględniony w kalendarzu na sezon 1982 z kilku powodów. Tor nie był lubiany przez kierowców, ponadto organizatorzy wyścigu nie wpłacili za organizację wyścigu w sezonie 1981. Po uiszczeniu wpłaty, wyścig został przywrócony do kalendarza i miał on odbyć się 27 czerwca, jednak protest zespołów wobec niebezpiecznej natury toru Circuito del Jarama spowodował, że runda została wykreślona z kalendarza.
  • Do kalendarza dołączyły dwa wyścigi – Grand Prix Stanów Zjednoczonych - Wschód i Grand Prix Szwajcarii. Dzięki rundzie w Detroit, Stany Zjednoczone zostały pierwszym państwem w Formule 1, który organizował w jednym sezonie trzy wyścigi. Grand Prix Szwajcarii wróciło po 28 latach do kalendarza – choć od 1955 wyścigi samochodowe są zakazane na terenie Szwajcarii[a], eliminacja odbyła się na torze Circuit Dijon-Prenois we Francji.

WynikiEdytuj

Najlepsze wyniki w Grand PrixEdytuj

Nr Nazwa rundy Pole position Najszybsze okrążenie Zwycięzca wyścigu Najlepszy konstruktor Wyniki
1   Grand Prix Południowej Afryki   René Arnoux   Alain Prost   Alain Prost   Renault Wyniki
2   Grand Prix Brazylii   Alain Prost   Alain Prost   Alain Prost   Renault Wyniki
3   Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Zachód   Andrea de Cesaris   Niki Lauda   Niki Lauda   McLaren-Ford Wyniki
4   Grand Prix San Marino   René Arnoux   Didier Pironi   Didier Pironi   Ferrari Wyniki
5   Grand Prix Belgii   Alain Prost   John Watson   John Watson   McLaren-Ford Wyniki
6   Grand Prix Monako   René Arnoux   Riccardo Patrese   Riccardo Patrese   Brabham-Ford Wyniki
7   Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód   Alain Prost   Alain Prost   John Watson   McLaren-Ford Wyniki
8   Grand Prix Kanady   Didier Pironi   Didier Pironi   Nelson Piquet   Brabham-BMW Wyniki
9   Grand Prix Holandii   René Arnoux   Derek Warwick   Didier Pironi   Ferrari Wyniki
10   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Keke Rosberg   Brian Henton   Niki Lauda   McLaren-Ford Wyniki
11   Grand Prix Francji   René Arnoux   Riccardo Patrese   René Arnoux   Renault Wyniki
12   Grand Prix Niemiec   Didier Pironi   Nelson Piquet   Patrick Tambay   Ferrari Wyniki
13   Grand Prix Austrii   Nelson Piquet   Nelson Piquet   Elio de Angelis   Lotus-Ford Wyniki
14   Grand Prix Szwajcarii   Alain Prost   Alain Prost   Keke Rosberg   Williams-Ford Wyniki
15   Grand Prix Włoch   Mario Andretti   René Arnoux   René Arnoux   Renault Wyniki
16   Grand Prix Las Vegas   Alain Prost   Michele Alboreto   Michele Alboreto   Tyrrell-Ford Wyniki

KlasyfikacjeEdytuj

KierowcyEdytuj

Poz Kierowca                                 Punkty
1   Keke Rosberg 5 DK 2 2 NU 4 NU 3 NU 5 3 2 1 8 5 44
2   Didier Pironi 18 6 NU 1 NW 2 3 9 1 2 3 NW 39
3   John Watson 6 2 6 1 NU 1 3 9 NU NU NU 9 13 4 2 39
4   Alain Prost 1 1 NU NU NU 7 NS NU NU 6 2 NU 8 2 NU 4 34
5   Niki Lauda 4 NU 1 DK NU NU NU 4 1 8 NW 5 3 NU NU 30
6   René Arnoux 3 NU NU NU NU NU 10 NU NU NU 1 2 NU 16 1 NU 28
7   Patrick Tambay 8 3 4 1 4 NW 2 NW 25
8   Michele Alboreto 7 4 4 3 NU 10 NU NU 7 NU 6 4 NU 7 5 1 25
9   Elio de Angelis 8 NU 5 4 5 NU 4 NU 4 NU NU 1 6 NU NU 23
10   Riccardo Patrese NU NU 3 NU 1 NU 2 15 NU NU NU NU 5 NU NU 21
11   Nelson Piquet NU DK NU 5 NU NZ 1 2 NU NU NU NU 4 NU NU 20
12   Eddie Cheever NU NU NU 3 NU 2 10 NZ NU 16 NU NU NU 6 3 15
13   Derek Daly 14 NU NU NU 6 5 7 5 5 7 NU NU 9 NU 6 8
14   Nigel Mansell NU 3 7 NU 4 NU NU NU 9 NU 8 7 NU 7
15   Carlos Reutemann 2 NU 6
=   Gilles Villeneuve NU NU DK 2 NW† 6
17   Andrea de Cesaris 13 NU NU NU NU 3 NU 6 NU NU NU NU NU 10 10 9 5
18   Jacques Laffite NU NU NU 9 NU 6 NU NU NU 14 NU 3 NU NU NU 5
19   Mario Andretti NU 3 NU 4
20   Jean-Pierre Jarier NU 9 NU 4 NU NZ NU NU 14 NU NU NU NZ NU NU NW 3
21   Marc Surer 7 9 8 5 10 NU 13 6 NU 15 NU 7 3
22   Manfred Winkelhock 10 5 NU DK NU NU NU NZ 12 NZ 11 NU NU NU NZ NS 2
23   Eliseo Salazar 9 NU NU 5 NU NU NU NU 13 NZ NU NU NZ 14 9 NZ 2
24   Bruno Giacomelli 11 NU NU NU NU NU NU NU 11 7 9 5 NU 12 NU 10 2
25   Mauro Baldi NZ 10 NZ NU NZ NU 8 6 9 NU NU 6 NZ 12 11 2
26   Chico Serra 17 NU NZ 6 NPK 11 NZ NU NU NZ 11 7 NZ 11 NZ 1
  Brian Henton NZ NZ NU NU NU 8 9 NS NU 8 10 7 NU 11 NU 8 0
  Jochen Mass 12 8 8 NU NZ 7 11 NU 10 NU 0
  Slim Borgudd 16 7 10 0
  Raul Boesel 15 NU 9 8 NPK NU NU NU NZ NZ NU NZ NU NZ 13 0
  Roberto Guerrero WD NZ NU NZ NZ NU NU NZ NU NZ 8 NU NU NS NW 0
  Derek Warwick NU NZ NPK NU NU NZ NU NU 15 10 NU NU NU NU 0
  Rupert Keegan NZ NU NU NZ 12 0
  Geoff Lees NU 12 0
  Teo Fabi NZ NZ NZ NS NU NPK NZ NU NU NZ NU NU NU NZ 0
  Riccardo Paletti NZ NPK NZ NU NPK NPK NW NU† 0
  Tommy Byrne NZ NU NZ NZ NU 0
  Jan Lammers NZ NZ NZ NU NZ NZ 0
  Emilio de Villota NPK NPK NZ NZ NPK 0
  Roberto Moreno NZ 0
Poz Kierowca                                 Punkty

KonstruktorzyEdytuj

Poz. Konstruktor                                 Punkty
1   Ferrari NU NU DK 2 NW 8 3 4 1 4 NW 2 NW 74
18 6 NU 1 NW 2 3 9 1 2 3 NW 3 NU
2   McLaren-Ford 6 2 6 1 NU 1 3 9 NU NU NU 9 13 4 2 69
4 NU 1 DK NU NU NU 4 1 8 NW 5 3 NU NU
3   Renault 1 1 NU NU NU 7 NS NU NU 6 2 NU 8 2 NU 4 62
3 NU NU NU NU NU 10 NU NU NU 1 2 NU 16 1 NU
4   Williams-Ford 2 NU NU NU 6 5 7 5 5 7 NU NU 9 NU 6 58
5 DK 2 2 NU 4 NU 3 NU 5 3 2 1 8 5
5   Lotus-Ford 8 NU 5 4 5 NU 4 NU 4 NU NU 1 6 NU NU 30
NU 3 7 NU 4 NU NU NZ NU 12 9 NU 8 7 NU
6   Tyrrell-Ford 7 4 4 3 NU 10 NU NU 7 NU 6 4 NU 7 5 1 25
16 7 10 NU NU 8 9 NS NU 8 10 7 NU 11 NU 8
7   Brabham-BMW NU 5 NU NZ 1 2 NU NU NU NU 4 NU NU 22
NU NU 15 NU NU NU NU 5 NU NU
8   Ligier-Matra NU NU NU 3 NU 2 10 NZ NU 16 NU NU NU 6 3 20
NU NU NU 9 NU 6 NU NU NU 14 NU 3 NU NU NU
9   Brabham-Ford DK NU 19
NU 3 1 NU 2
10   Alfa Romeo 13 NU NU NU NU 3 NU 6 NU NU NU NU NU 10 10 9 7
11 NU NU NU NU NU NU NU 11 7 9 5 NU 12 NU 10
11   Arrows-Ford NZ NZ NU 7 9 8 5 10 NU 13 6 NU 15 NU 7 5
NZ 10 NZ NU NZ NU 8 6 9 NU NU 6 NZ 12 11
12   ATS-Ford 10 5 NU DK NU NU NU NZ 12 NZ 11 NU NU NU NZ NS 4
9 NU NU 5 NU NU NU NU 13 NZ NU NU NZ 14 9 NZ
13   Osella-Ford NU 9 NU 4 NU NZ NU NU 14 NU NU NU NZ NU NU NW 3
NZ NPK NZ NU NPK NPK NW NU
14   Fittipaldi-Ford 17 NU NZ 6 NPK 11 NZ NU NU NZ 11 7 NZ 11 NZ 1
  March-Ford 12 8 8 NU NZ 7 11 NU 10 NU NZ NU NU NZ 12 0
15 NU 9 8 NPK NU NU NU NZ NZ NU NZ NU NZ 13
NPK NPK NZ NZ NPK
  Ensign-Ford WD NZ NU NZ NZ NU NU NZ NU NZ 8 NU NU NS NW 0
  Toleman-Hart NU NZ NPK NU NU NZ NU NU 15 10 NU NU NU NU 0
NZ NZ NZ NS NU NPK NZ NU NU NZ NU NU NU NZ
  Theodore-Ford 14 NU NU NZ NZ NZ NU NU NZ NZ NZ NU NZ NZ NU 0
Poz Kierowca                                 Punkty

UwagiEdytuj

  1. Zakaz został częściowo zniesiony w 2015, lecz tylko do wyścigów z samochodami elektrycznymi