Kiler

polski film z 1997
Zobacz też: Kiler (album).

Kiler – polska komedia kryminalna z 1997 roku w reżyserii Juliusza Machulskiego, wyprodukowana przez Studio Filmowe „Zebra”. Bohaterem filmu jest tytułowy taksówkarz Jerzy Kiler (Cezary Pazura), który zostaje wrobiony w morderstwo gangstera i próbuje bezskutecznie udowodnić swoją niewinność. Film odniósł wielki sukces komercyjny (obejrzało go około 2 miliony widzów), ponieważ pozwalał widowni przezwyciężyć strach przed przestępczością panoszącą się w Polsce po transformacji ustrojowej; Kilera uznaje się za film, który położył kres nurtowi bandyckiemu w polskiej kinematografii[1]. Okres zdjęciowy filmu miał miejsce wiosną 1997 roku i trwał zaledwie 31 dni[2]. W 2019 film przeszedł cyfrową rekonstrukcję obrazu i dźwięku.

Kiler
Gatunek komedia sensacyjna
Rok produkcji 1997
Data premiery 17 listopada 1997
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 104 minuty
Reżyseria Juliusz Machulski
Scenariusz Piotr Wereśniak
Główne role Cezary Pazura
Małgorzata Kożuchowska
Jerzy Stuhr
Janusz Rewiński
Katarzyna Figura
Jan Englert
Muzyka Kuba Sienkiewicz i Elektryczne Gitary
Zdjęcia Bartosz Prokopowicz
Grzegorz Kuczeriszka
Scenografia Jacek Osadowski
Kostiumy Marzena Wardzyk
Anna Hempowicz
Montaż Grażyna Tormanowska
współpraca: Ludwika Zugaj
Produkcja Jacek Moczydłowski
Juliusz Machulski
Jacek Bromski
Wytwórnia Studio Filmowe „Zebra”
Dystrybucja Canal+ Polska
Budżet 1 500 000
Kontynuacja Kiler-ów 2-óch

Opis fabułyEdytuj

Policjanci odnajdują zwłoki gangstera Andrzeja G. ps. „Gilotyna”. Zamieszaniu wokół miejsca zbrodni przygląda się taksówkarz z Warszawy Jerzy Kiler (Cezary Pazura). Następnego ranka budzą go strzały z policyjnej broni, a on sam zostaje wyciągnięty z mieszkania przez policyjnych antyterrorystów. Podczas przesłuchania dowiaduje się tego, że w należącej do niego taksówce znaleziono broń (karabin snajperski), a jego samego uznano za płatnego zabójcę o pseudonimie „Kiler”. Nie potrafiąc oczyścić się z zarzutów, Jurek trafia do więzienia. Jako zabójca jest szanowany wśród współwięźniów, stara się więc nie dać po sobie poznać tego, że nie jest prawdziwym zabójcą. Przypadkowo przyczynia się do śmierci jednego z więźniów, „Uszata” (Władysław Komar), który prześladuje innych współwięźniów. Tym bardziej rośnie autorytet Kilera, co utwierdza wszystkich w przekonaniu co do tego, że jest prawdziwym zabójcą. Podczas transportu w tajemnicze miejsce odosobnienia zostaje odbity przez ludzi (Paweł Wawrzecki i Mirosław Zbrojewicz) jednego ze „swoich” zleceniodawców, Stefana „Siary” Siarzewskiego (Janusz Rewiński). Bohater nie ma wyboru i nadal musi udawać płatnego mordercę. W krótkim czasie otrzymuje kilka zleceń zabójstwa, a jedną z jego ofiar ma być Ewa Szańska (Małgorzata Kożuchowska), dziennikarka, którą poznał w więzieniu. Jurek Kiler nie ma zamiaru jej zabijać, spotyka się z nią i wyjawia jej to, że nie jest mordercą. „Siara” nie upiera się przy zleceniu zabójstwa Ewy, jednak bardzo zależy mu na zabiciu Ferdynanda Lipskiego (Jan Englert) i odebraniu mu połówki banknotu (2 tysiące kolumbijskich peso), który jest kartą przetargową w transakcji olbrzymią ilością gotówki od pana Waldka (Paweł Nowisz) na cargo na Okęciu. Jerzy Kiler udaje się do Ferdynanda Lipskiego, ale to jeszcze bardziej pogarsza sprawę, bo ten zleca mu zabicie „Siary”. Jerzy musi przekonać „Siarę” co do tego, że zabił Ferdynanda Lipskiego, a Ferdynanda Lipskiego co do tego, że zabił „Siarę”.

Wraz z Ewą oraz „Kudłatym” (Sławomir Sulej), byłym współwięźniem, Kiler nagrywa krótki materiał filmowy, który do złudzenia przypomina reportaż z serwisu informacyjnego. Jerzy potajemnie wkłada kasetę do magnetowidu i odtwarza „Siarze” nagranie pod pozorem prawdziwego reportażu z miejsca zbrodni. „Siara” bez trudu wierzy w zabójstwo Ferdynanda Lipskiego i domaga się połówki banknotu, którą posiada Ferdynand. Kiler mówi „Siarze” o tym, że ową połówkę będzie miał jutro. Następnego dnia usypia „Siarę”, a kolega Ewy, Stanisław (Maciej Figurski) charakteryzuje Stefana w taki sposób, by wyglądał jak po strzale w głowę. Jurek Kiler przywozi „ciało” do Ferdynanda Lipskiego, który wręcza mu połówkę banknotu. Odwozi „Siarę” z powrotem, a gdy ten się budzi, pokazuje mu połówkę banknotu. Zarówno „Siara”, jak i Ferdynand Lipski zlecają Jerzemu Kilerowi odebranie transportu pieniędzy na cargo na Okęciu. Tam rozgrywają się ostatnie minuty akcji. „Siara” spotyka Ferdynanda Lipskiego, po czym dochodzi między nimi do bójki, obaj też zostają aresztowani przez komisarza Rybę (Jerzy Stuhr). Gdy Jerzy Kiler i Ewa jadą po pieniądze, zatrzymuje ich prawdziwy płatny morderca Kiler (Sławomir Orzechowski). Bardzo szybko zostaje on jednak aresztowany. Jerzy Kiler z Ewą odbierają pieniądze i nie wiedzą, co dalej z nimi zrobić. Na koniec pojawia się informacja, że Jerzy Kiler przekazał pieniądze na polską kinematografię, czego później żałował.

ObsadaEdytuj

Ścieżka dźwiękowaEdytuj

Osobny artykuł: Kiler (album).

W filmie wykorzystano również trzecią część (Allegro) Sonaty-tria C-dur Antonia Vivaldiego RV 82.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Michał Piepiórka, Już tylko „Kiler”. Kino końca postkomunizmu, „Kwartalnik Filmowy” (105-106), 2019, s. 73-76 [dostęp 2021-01-30] (pol.).
  2. Krzysztof Kucharski: Kino polskie 1990–1999. Kino Plus, Toruń 2010, s. 246. ​ISBN 978-83-931216-2-5

Linki zewnętrzneEdytuj