Jan Englert

polski aktor, reżyser

Jan Aleksander Englert (ur. 11 maja 1943 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, profesor sztuk teatralnych, pedagog. Dyrektor artystyczny Teatru Narodowego w Warszawie.

Jan Englert
Ilustracja
Jan Englert (2015)
Imię i nazwisko

Jan Aleksander Englert

Data i miejsce urodzenia

11 maja 1943
Warszawa

Zawód

aktor, reżyser, pedagog

Współmałżonek

1. Barbara Sołtysik (rozwód),
2. Beata Ścibakówna

Lata aktywności

od 1956

Zespół artystyczny
Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie
(1964–1969, 1981–1994)
Teatr Współczesny w Warszawie
(1969–1981)
Teatr Narodowy w Warszawie
(od 1997)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
podpis

Zagrał ponad 150 ról teatralnych i ponad 100 ról filmowych oraz ponad 200 ról telewizyjnych. Wystąpił w przedstawieniach reżyserów, takich jak m.in. Erwin Axer, Jerzy Kreczmar, Kazimierz Dejmek, Andrzej Łapicki, Maciej Prus, Jerzy Jarocki i Jerzy Grzegorzewski. Wyreżyserował ponad 30 spektakli teatralnych i 35 spektakli Teatru Telewizji.

Życiorys edytuj

Rodzina i edukacja edytuj

 
Englert (2006)
 
Englert podczas 40. rocznicy ostatniego publicznego spektaklu Dziadów, Teatr Narodowy w Warszawie (2008)
 
Englert, Krystyna Janda i Joanna Szczepkowska (2019)
 
Englert (czwarty od lewej) w spektaklu Garderobiany na XXIII Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych (2020)

Urodził się w Warszawie, ale po powstaniu warszawskim wraz z rodziną często zmieniał miejsce zamieszkania; dorastał w Częstochowie, Sosnowcu, Polanicy i Kłodzku, a w 1950 znów zamieszkał w stolicy[1]. Jest starszym bratem reżysera teatralnego i aktora Macieja Englerta oraz stryjem operatora i scenarzysty filmowego Michała Englerta.

Po ukończeniu nauki w 37. LO im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie rozpoczął studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie; studiował na jednym roku m.in. Marianem Opanią, Damianem Damięckim, Andrzejem Zaorskim, Ireną Karel, Barbarą Sołtysik i Jolantą Wołłejko[2].

Kariera teatralna edytuj

Po obronie dyplomu w 1964 został aktorem Teatru Polskiego w Warszawie, w którym zadebiutował zastępstwem w roli Groźnego w Balladzie polskiej Drozdowskiego, dwa miesiące później premierowo zagrał starca w Psie ogrodnika Lopego de Vegi[3]. Po tym, jak w 1966 dyrektorem teatru został Jerzy Kreczmar, zaczął być obsadzany w większych rolach[4]. Zagrał m.in. Heliogabala w Irydionie Krasińskiego (1966) i Drinkwatera w Nawróceniu kapitana Brassbounda Shawa (1967)[5].

W 1969 przeszedł do Teatru Współczesnego pod dyrekcją Erwina Axera i zadebiutował w spektaklu Konflikt Saundersa (1969), składającym się ze sztuk Metro i Sąsiedzi, a następnie zagrał m.in.: Ryszarda w Pokoju na godziny Landovskýego (1971), Leona Węgorzewskiego w Matce Witkacego (1970), Banca w Macbetcie Shakespeare’a (1972), Jermołaja Łopachina w Wiśniowym sadzie Czechowa (1976), Michaja Gruję w Największej świętości Drucego (1977; za rolę otrzymał nagrodę podczas Kaliskich Spotkań Teatralnych), Oficera w Grze snów Strindberga i Gustawa w Dziadach kowieńskich Mickiewicza (1978)[6].

W 1981 odszedł z Teatru Współczesnego i wrócił do Teatru Polskiego, którego dyrektorem został Kazimierz Dejmek. Zagrał m.in.: Piotra M. w Ołtarzu wzniesionym sobie Iredyńskiego (1981), Konrada w Wyzwoleniu Wyspiańskiego (1982), tytułowego bohatera w Vatzlavie Mrożka (1982), Krzysztofa w Obłędzie Krzysztonia (1983), Pana Młodego w Weselu Wyspiańskiego (1984), Nieuda w Letnim dniu Mrożka (1984; za rolę otrzymał nagrodę aktorską pierwszego stopnia na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu), Gustawa w Ślubach panieńskich Fredry (1984; za rolę otrzymał nagrodę na festiwalu Opolskie Konfrontacje Teatralne w Warszawie), Morisa w Kontrakcie (1986; za rolę otrzymał nagrodę na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu) i Bartodzieja w Portrecie Mrożka (1987; za rolę otrzymał nagrodę główną na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu), Chlestakowa w Rewizorze Gogola (1989), Henryka w Ślubie Gombrowicza (1991) i tytułową rolę w Ryszardzie III Shakespeare’a (1993; za rolę otrzymał Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza oraz Grand Prix podczas Kaliskich Spotkaniach Teatralnych)[7].

W 1996 odszedł z Teatru Polskiego, jednak występował gościnnie w roli Marka Antoniusza w Juliuszu Cezarze Shakespeare’a (1996; za rolę otrzymał nagrodę na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku). W 1997 wstąpił do zespołu Teatru Narodowego, który po pożarze teatru stworzył Jerzy Grzegorzewski. Zagrał m.in. gen. Chłopickiego w Nocy listopadowej Wyspiańskiego (1997), rolę tytułową w Króli Lirze Shakespeare’a (1998), Arnolfa w Szkole Żon Molière'a (2000) oraz Łatkę w Dożywociu Fredry (2001), które sam wyreżyserował, Hrabiego Henryka w Nie–Boskiej komedii Krasińskiego (2002).

W 2003 został dyrektorem artystycznym Teatru Narodowego[8][9]. W tym czasie zagrał m.in. R w Duszyczce (2004) według Różewicza, Tezeusza w Fedrze (2006), Eugeniusza w Tangu (2009) Mrożka, Witolda Gombrowicza w Dowodzie na istnienie drugiego (2014) Wojtyszki, Sira w Garderobianym (2016) Harwooda, Wiktora w Sonacie jesiennej (2020) Bergmana i tytułową rolę w spektaklu Baron Münchhausen dla dorosłych (2022) Wojtyszki[10]. Pozostając dyrektorem Teatru Narodowego, zagrał Paolo w przedstawieniu Grzegorza Jarzyny T.E.O.R.E.M.A.T. w TR Warszawa (2009)[11], a za rolę w tej sztuce został uhonorowany Wielką Nagrodą Aktorską w Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej).

Pracuje również jako reżyser teatralny. W Teatrze Polskim wystawił spektakle: Matka (1984), Bezimienne dzieło (1987), Oni (1989) Stanisława Ignacego Witkiewicza oraz Kordian Słowackiego (1987). W 1990 wystawił przedstawienie Kochajmy się!... wg Pana Tadeusza Mickiewicza, za które otrzymał nagrodę specjalną podczas Kaliskich Spotkań Teatralnych. W Teatrze Narodowym wystawił m.in. Szkołę żon (2000) i Mizantropa (2022) Molière'a, Dożywocie (2001) i Śluby panieńskie (2007) Fredry oraz Fredraszki na podstawie tekstów Fredry (2014), Księżniczkę na opak wywróconą Calderóna de la Barki (2010), Udrękę życia Levina (2011), Bezimienne dzieło Witkacego (2013), a także Iwanowa (2008) i Trzy siostry (2021) Czechowa. W 2015, z okazji 250. rocznicy powstania Teatru Narodowego, wyreżyserował Kordiana Słowackiego.

Ma w dorobku ponad 150 ról i 35 samodzielnie wyreżyserowanych spektakli dla Teatru Telewizji, w którym zadebiutował w 1964 jako Żołnierz w Kandydzie Voltaire’a. Następnie zagrał m.in. kelnera w Duecie, bezwzględnego aplikanta w Dekrecie i oficera Fiedotika w Trzech siostrach[12]. W 1968 zagrał większą rolę w TT – Stefana Bielaka w Notesie[13]. Sukces przyniosła mu rola Stefana Bielaka w Notesie Skowrońskiego (1968). Następnie zagrał m.in. Zbyszka w Moralności Pani Dulskiej Zapolskiej (1970), Stanisława Jończyka w Akcji V Janickiego (1973), tytułowe role w Hamlecie Shakespeare’a (1974) i Don Juanie Molière'a (1974), Michaja Gruję w Największej świętości Druczego (1979), dziennikarza w Weselu Wyspiańskiego (1981), Ksawerego w Dniu jego powrotu Nałkowskiej (1982), Onego w Polowaniu na karaluchy Głowackiego (1992), Przełęckiego w Uciekła mi przepióreczka Żeromskiego (1994), Waśkę Piepieła w Na dnie Gorkiego (1994), rolę tytułową w Życiu Galileusza Brechta (1997), Łukasza w Placu Bohaterów Bernharda (1998), Lorda Astora w Herbatce u Stalina Harwooda (2001), J.C w Lordzie Jimie Conrada (2002), rolę tytułową w Juliuszu Cezarze Shakespeare’a (2006), a także wystąpił w Przygodzie Máraia (2014)[14]. Dla Teatru Telewizji wyreżyserował spektakle: Irydion (1982) Krasińskiego, Hamlet (1985) Shakespeare’a, Czajka (1986) Czechowa, Kurka Wodna (1993) Witkacego, Kordian (1994) Słowackiego, Iwanowa (1996) Czechowa, Dziady (1997) Mickiewicza, Nauka o barwach (2001) Kubikowskiego, Beatrix Cenci (2001) Słowackiego, Juliusz Cezar (2006) Shakespeare’a (za reżyserię sztuki otrzymał Grand Prix na Festiwalu „Dwa Teatry”), Nikt mnie nie zna (2013; jednoaktówka wystawiona z okazji 50-lecia istnienia Teatru Telewizji[15]). Przygoda (2014) Máraia, Mąż i żona (2016) i Śluby panieńskie (2017) Fredry, Spiskowcy (2018) wg Josepha Conrada (za reżyserię sztuki otrzymał nagrodę na Festiwalu „Dwa teatry”), Lato (2018) Rittnera i W małym dworku (2019) Witkacego.

Kariera filmowa i serialowa edytuj

Jako aktor filmowy zadebiutował w wieku 13 lat rolą łącznika Zefira w filmie Andrzeja Wajdy Kanał (1956). Jego dorobek ról filmowych to również m.in. Erwin Maliniok w filmach Sól ziemi czarnej (1969) i Perła w koronie (1971) Kazimierza Kutza, szef Andrzeja w filmie Trzeba zabić tę miłość Janusza Morgensterna (1972), Marcin Śniadowski w filmie Jerzego Antczaka Noce i dnie (1975), jezuita Ricardo Leon Heredia w filmie Wyło Radewa Dusze stracone (1975; za rolę otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora na międzynarodowym festiwalu filmowym w Warnie), Froelich w filmie Baryton Janusza Zaorskiego (1984), Conrad w filmie Magnat Filipa Bajona (1986), Wiktor Kozłowski w filmie Komedia Małżeńska Romana Załuskiego (1993), Ferdynand Lipski w filmie Juliusza Machulskiego Kiler (1997), Generał w filmie Katyń (2007) i Doktor w filmie Tatarak (2009) Wajdy oraz profesor Wacław Sitkowski w filmie Bogowie Łukasza Palkowskiego (2014)[16].

Jest współscenarzystą i wykonawcą głównych ról w filmach Wielka wsypa (1992) i Szczur (1994) Jana Łomnickiego.

Popularność przyniosły mu również w role serialach: Kolumbowie (1971), Polskie drogi (1976), Lalka (1977) i Dom (1980)[17]. W 1971 otrzymał od redakcji „Expressu Wieczornego” statuetkę Złotej Maski dla najpopularniejszego aktora[18]. Za rolę w filmie Michała Kwiecińskiego Miłość jest wszystkim był nominowany do antynagrody Węża w kategorii występ poniżej godności[19].

Pozostałe przedsięwzięcia edytuj

Pod koniec lat 70. był członkiem prezydium Związku Zawodowego Aktorów Polskich w Centralnej Radzie Związków Zawodowych, następnie został przewodniczącym warszawskiego oddziału SPATiF-u, a na początku lat 80. objął stanowisko wicepresesa ZASP[20].

Od 1981 jest wykładowcą Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, w której pełnił funkcję dziekana Wydziału Aktorskiego (1981–1987) i rektora (1987–1993, 1996–2002)[21][22]. W 1989 otrzymał tytuł profesora Akademii. Za jego kadencji rektorskiej odbudowano Teatr Collegium Nobilium i powołano Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych. W latach 1992–1993 był również członkiem Rady ds. Kultury przy Prezydencie RP. W 2001 otrzymał tytuł honorowego profesora Rosyjskiej Akademii Sztuki Teatralnej w Moskwie.

W 2019 otrzymał doktorat honoris causa Państwowej Akademii Sztuki Teatralnej i Filmowej w Sofii oraz odebrał Plakietę Honorową „Świętych Cyryla i Metodego” z rąk prezydenta Rumena Radewa[23].

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1977), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1988), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2001) i Złotym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (2005). Laureat wielu nagród za całokształt pracy artystycznej: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1989), Super Wiktor (1999), Nagroda im. Tadeusza-Boya Żeleńskiego (2008), Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida (2012), Nagroda Gustaw (2014), Nagroda im. Zygmunta Hübnera (2015), Nagroda Specjalna Miesięcznika „Teatr” (2016), Splendor Splendorów (2017), Złoty Anioł (2017), Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry” (2019), Nagroda Specjalna im. Stefana Treugutta (2019). Zdobywca nagrody „Vox populi” – tytułu mistrza mowy polskiej w 4. Konkursie „Mistrz Mowy Polskiej” (2004).

Życie prywatne edytuj

Dwukrotnie żonaty. Z małżeństwa z Barbarą Sołtysik ma syna Tomasza (ur. 1970) i córki-bliźniaczki: Katarzynę i Małgorzatę (ur. 1973). W 1995 ożenił się z Beatą Ścibakówną, z którą ma córkę Helenę (ur. 2000).

Filmografia edytuj

Filmy[24]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1956 Kanał „Zefir” debiut filmowy
1962 Miłość dwudziestolatków kolega Basi niewymieniony w napisach
1966 Noc generałów polski partyzant w brązowej kurtce zeskakujący z balkonu nie występuje w napisach
1966 Marysia i Napoleon kolega Marysi niewymieniony w napisach
1966 Kontrybucja Pawełek, brat Anny
1966 Bokser bokser Kozłowski, członek polskiej drużyny
1968 Hasło Korn kamerzysta, pracownik kontrwywiadu niewymieniony w napisach
1969 Sól ziemi czarnej Erwin Maliniok
1969 Wyzwolenie czołgista Jan Wolny
1970 Wawelski conventus dowódców Franciszek Zubrzycki „Mały Franek” film dokumentalny
1971 Perła w koronie Erwin Maliniok
1971 Kłopotliwy gość członek komisji z elektrowni
1972 Trzeba zabić tę miłość szef Andrzeja, właściciel warsztatu samochodowego
1972 Poślizg Marek
1972 Ocalenie Andrzej Jezierski, współpracownik Adama
1973 Pamiętnik Tadeusza Makowskiego Tadeusz Makowski film dokumentalny
1973 Nagrody i odznaczenia chorąży Garstka
1975 Dusze stracone Ricardo Heredia
1975 Noce i dnie Marcin Śniadowski, mąż Agnieszki Niechcicówny
1975 Doktor Judym Tomasz Judym
1975 Czerwone i białe Edward Ocieski
1977 Sprawa Gorgonowej aspirant Respond
1977 Akcja pod Arsenałem Stanisław Broniewski „Stefan Orsza”
1978 Roman i Magda Grzegorz Klimecki
1979 Ojciec królowej kawaler de Charentes
1980 Ukryty w słońcu Janek
1980 Mniejsze niebo Marek Weber, dziennikarz telewizyjny
1981 Okno psychiatra, kolega Krzysztofa
1982 Bluszcz Andrzej, kochanek Kingi
1983 Stan wewnętrzny Jerzy, konstruktor łodzi, były mąż Ewy
1983 Soból i panna Stanisław Pucewicz
1983 Marynia Hipolit Apolinary Maszko
1984 W starym dworku, czyli niepodległość trójkątów Ryszard Korbowski
1984 Baryton Froelich, kuzyn Sophie
1985 Rajska jabłoń Jan Cichocki, prowizor w aptece męża Amelki, jej kochanek
1986 Weryfikacja Janusz Malicki, kierownik działu w redakcji „Tygodnika”
1986 Magnat Conrad, syn Hansa Heinricha
1987 W klatce dyrektor firmy polonijnej, sąsiad Władysława
1988 Piłkarski poker prezes „Czarnych”
1988 Dziewczynka z hotelu Excelsior playboy
1990 Superwizja Joachim
1992 Wielka wsypa Jarek Bronko vel Branicki
1992 Białe małżeństwo Wincenty, ojciec dziewcząt
1993 Komedia małżeńska Wiktor Kozłowski, mąż Marii
1994 Śmierć w płytkiej wodzie Dobos
1994 Szczur Jarek Bronko vel Branicki także scenariusz i dialogi
1995 Pestka Sewer, wspólnik Borysa
1996 Wirus komisarz Kujawa, ojciec Józka
1997 Kiler senator Ferdynand Lipski
1997 Ciemna strona Wenus Max Rosner
1998 Złoto dezerterów major „Jeremi”
1999 Kiler-ów 2-óch senator Ferdynand Lipski
2000 Świąteczna przygoda anioł Śmierć
2001 Pieniądze to nie wszystko prowadzący galę small-biznesu
2002 Superprodukcja występuje w roli samego siebie
2006 S@motność w sieci klient Marka
2006 Bezmiar sprawiedliwości mecenas Paweł Boś, adwokat Kutra
2007 Katyń generał
2008 Skorumpowani Witold Burzyński
2008 Lejdis Jan Korbowicz, ojciec „Korby”
2009 Tatarak doktor, mąż Marty
2009 Popiełuszko. Wolność jest w nas profesor
2013 Tajemnica Westerplatte podpułkownik Wincenty Sobociński
2013 Ambassada Oskar Reiter, stryj Przemka
2014 Bogowie profesor Wacław Sitkowski, szef Religi
2015 Obce niebo adwokat
2015 Droga do Rzymu lekarz
2018 Miłość jest wszystkim aktor August Szwarc, ojciec Krysi
2019 II koncert na wiolonczelę i orkiestrę sędzia film krótkometrażowy
2021 To musi być miłość Tadeusz
2021 Dziewczyny z Dubaju ojciec Bartka
Produkcje telewizyjne[24]
Rok Tytuł Rola Uwagi
1964 Kandyd żołnierz spektakl telewizyjny
1965 Zapiski majora Pycia chorąży spektakl telewizyjny
1965 Stanisław i Bogumił brat Paweł spektakl telewizyjny
1965 Podziemny front Marcin, żołnierz AL serial telewizyjny, odcinki: 1, 2, 5
1966 Śluby panieńskie Albin spektakl telewizyjny
1966 Stawka większa niż życie podporucznik WP spektakl telewizyjny, odcinek: 10
1966 Duet kelner spektakl telewizyjny
1967 Wdowa po pułkowniku chłopak spektakl telewizyjny
1967 Pieniacz Leander spektakl telewizyjny
1967 Pajęczyna oficer spektakl telewizyjny
1967 Ojciec Nojd spektakl telewizyjny
1967 Nie igra się z miłością wieśniak spektakl telewizyjny
1967 Dekret aplikant spektakl telewizyjny
1967 Cyrograf dojrzałości Wiktor Lewicki film telewizyjny
1968 Stawka większa niż życie Tadek serial telewizyjny, odcinek: 9
1968 Notes Stefan Bielak spektakl telewizyjny
1968 Eurydyka Mateusz spektakl telewizyjny
1969 Niewidzialna kochanka Don Luis spektakl telewizyjny
1969 Makbet Malcolm, syn Duncana spektakl telewizyjny
1969 Kryptonim Maks Janik spektakl telewizyjny
1969 Epilog norymberski doktor G. Gilbert, psychiatra sądowy rozmawiający z oskarżonymi spektakl telewizyjny
1969 Całe życie Sabiny Jan spektakl telewizyjny
1970 Złota kareta Timosza spektakl telewizyjny
1970 Umarłem, aby żyć dr Leśniak spektakl telewizyjny
1970 Pan generał Dawid Edward Mendigales spektakl telewizyjny
1970 Moralność pani Dulskiej Zbyszko Dulski spektakl telewizyjny
1970 Mała ankieta redaktor Bilewicz spektakl telewizyjny
1970 Kolumbowie Zygmunt serial telewizyjny, odcinki: 1, 2, 3, 4, 5
1970 Epilog norymberski doktor G. Gilbert, psychiatra sądowy rozmawiający z oskarżonymi film telewizyjny
1971 Przyjdzie taki pod sam dom i ... Tom Rhodes spektakl telewizyjny
1971 Kwiaty dla matki Marcin spektakl telewizyjny
1971 Fantazy Jan spektakl telewizyjny
1971 Demon Demon spektakl telewizyjny
1972 Pod własnym dachem Tom Midway spektakl telewizyjny
1972 Lucy Crown Tony spektakl telewizyjny
1972 Kordian i cham Kazimierz Deczyński spektakl telewizyjny
1972 Dama pikowa Hermann Naumow film telewizyjny z cyklu „Klasyka światowa
1972 Diabelski zawód Dawid spektakl telewizyjny
1973 Beatryks Cenci Giano Giani spektakl telewizyjny
1973 Akwarium 2 reporter radiowy spektakl telewizyjny
1973 Akcja V porucznik Stanisław Jończyk spektakl telewizyjny, odcinki: 1, 2, 3, 4, 5, 6
1974 S.O.S. porucznik J. Jasło serial telewizyjny, odcinki: 1, 5, 6, 7
1974 Hamlet Hamlet spektakl telewizyjny
1974 Dwoje bliskich obcych ludzi Maciek Bobrowski, mąż Barbary film telewizyjny
1974 Don Juan czyli kamienny gość Don Juan spektakl telewizyjny
1975 Wieczór trzech króli Orsino spektakl telewizyjny
1975 Ucieczka z Betlejemu Wielgut spektakl telewizyjny
1975 Nora Torwald Helmer spektakl telewizyjny
1976 Sidła Julek spektakl telewizyjny
1976 Próba generalna Jack spektakl telewizyjny
1976-1977 Polskie drogi Jerzy, członek AK, kochanek Miszczykowej serial telewizyjny, odcinek: 4, 7, 8
1976 Mistrz zawsze traci kominiarz film telewizyjny z cyklu

Parada oszustów”

1976 Mieszczanie Nił spektakl telewizyjny
1976 Kto daje Artur spektakl telewizyjny
1976 Hotel pod poległym alpinistą Simon Simonet spektakl telewizyjny
1977 Noce i dnie Marcin Śniadowski, mąż Agnieszki Niechcicówny serial telewizyjny, odcinki: 8, 9, 10
1977 Lalka Mraczewski, subiekt w sklepie Wokulskiego serial telewizyjny, odcinki: 1, 3, 4, 9
1978 Życie na gorąco Charles Clermont, pracownik Komisji Narkotyków ONZ serial telewizyjny, odcinek: 7
1978 Rodzina Połanieckich Hipolit Apolinary Maszko serial telewizyjny, odcinki: 1-7
1978 Justyna reżyser Tadeusz, partner Teresy film telewizyjny
1978 Filomena Marturano Ricardo spektakl telewizyjny
1979 Największa świętość Michaj Gruja spektakl telewizyjny
1979 Klątwa ksiądz spektakl telewizyjny
1979 Fircyk w zalotach Fircyk spektakl telewizyjny
1979 Dzień przyjazdu, dzień odjazdu Prokopienko spektakl telewizyjny
1980 Wielki człowiek Billy spektakl telewizyjny
1980-2000 Dom Rajmund Wrotek serial telewizyjny, odcinki: 1-6, 8-25
1981 Wesele dziennikarz spektakl telewizyjny
1981 W agonii Ivan Kriżowec spektakl telewizyjny
1981 Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy hrabia Maciej Mielżyński, przyjaciel Marcinkowskiego serial telewizyjny, odcinki: 3, 4, 5 ,6
1982 Dzień jego powrotu Ksawery Ilecki spektakl telewizyjny
1984 Ziarno fotografii Piotr film telewizyjny
1984 Hania doktor Staś film telewizyjny
1984 5 dni z życia emeryta Stanisław Bzowski, ojciec Adama film telewizyjny
1985 Śluby panieńskie czyli magnetyzm serca Gustaw spektakl telewizyjny
1985 Gorące ślady Heinrich serial telewizyjny
1986 Zmiennicy aktor Wojciech Rawicz serial telewizyjny, odcinki: 5, 12
1986 Biała wizytówka Conrad von Teuss, syn Hansa Heinricha serial telewizyjny, odcinki: 3, 4, 5, 6
1987 Rzeka kłamstwa January Strzembosz serial telewizyjny, odcinki: 5, 7
1988 Tym razem żegnaj na zawsze prokurator spektakl telewizyjny
1988 Mistrz i Małgorzata Kajfasz, arcykapłan Judei serial telewizyjny, odcinek: 1
1989 Vatzlav Vatzlav spektakl telewizyjny
1989 Szczególny dzień Gabriele spektakl telewizyjny
1989 Pokój na godziny Ryszard spektakl telewizyjny
1989 Modrzejewska Feliks Benda, brat Modrzejewskiej serial telewizyjny, odcinki: 1, 2, 3, 4, 6, 7
1989 Kontrakt Moris spektakl telewizyjny
1990 Portret Bartodziej spektakl telewizyjny
1992 Polowanie na karaluchy On spektakl telewizyjny
1992 Pelikan zięć spektakl telewizyjny
1993 Viva Espana Steve spektakl telewizyjny
1993 Sztuka przekładu Wiktor Bielajew spektakl telewizyjny
1993 Amadeusz cesarz Józef II spektakl telewizyjny
1994 Uciekła mi przepióreczka Przełęcki spektakl telewizyjny
1994 Trzy szkice miłosne On spektakl telewizyjny
1994 Testament Szekspira doktor Hall spektakl telewizyjny
1994 Rozdział drugi Leo Schneider spektakl telewizyjny
1994 Nieprzyjaciel Filip spektakl telewizyjny
1994 Na dnie Waśka Piepieł spektakl telewizyjny
1994 Kordian car spektakl telewizyjny
1994 Fotel na biegunach Oswald spektakl telewizyjny
1994 Dama kameliowa Alexandre Dumas (syn) film telewizyjny
1994 Aszantka Edmund Łoński spektakl telewizyjny
1995 Siostra Hubert spektakl telewizyjny
1995–1998 Matki, żony i kochanki Jerzy Lipert, były chłopak Wiktorii serial telewizyjny
1995 Madame Modjeska James O’Neill spektakl telewizyjny
1996 Życie Galileusza Galileusz spektakl telewizyjny
1996 Zabawa w morderstwo Brian spektakl telewizyjny
1996 Podróż Jan spektakl telewizyjny
1996 Pigmalion profesor Higgins spektakl telewizyjny
1996 Ekstradycja 2 Kowalski serial telewizyjny, odcinki: 1, 8, 9
1997 Wilki w nocy prokurator spektakl telewizyjny
1997 Stan po zapaści docent spektakl telewizyjny
1997 Sława i chwała Stanisław Huby, ojciec Huberta serial telewizyjny, odcinki: 5, 6
1997 Poczta doktor spektakl telewizyjny
1997 Heldenplatz. Plac bohaterów Łukasz spektakl telewizyjny
1998 Ukryty śmiech Harry spektakl telewizyjny
1998 Siedlisko dziekan, przyjaciel Kalinowskiego serial telewizyjny
1998 Ekstradycja 3 Kowalski serial telewizyjny, odcinki: 1, 2
1998 Cesarski szaleniec car Aleksander spektakl telewizyjny
1999 Randka z diabłem prokurator Wesoły spektakl telewizyjny
1999 Od czasu do czasu Julian spektakl telewizyjny
1999 Herbatka u Stalina lord Astor spektakl telewizyjny
2000 Ostatnie kwadry syn spektakl telewizyjny
2000 Golden Joe ojciec spektakl telewizyjny
2001 Zazdrość Leszek Stawiski spektakl telewizyjny
2001 Miasteczko mecenas Adam Pietras serial telewizyjny, odcinki: 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 50, 53, 55, 57, 58, 59, 60
2001 Beatryks Cenci kardynał Orsini spektakl telewizyjny
2002 Święta wiedźma Roland spektakl telewizyjny
2002 Oszuści Howard, mąż Grace spektakl telewizyjny
2002 Lord Jim J.C. spektakl telewizyjny
2003 Siła komiczna Chandler spektakl telewizyjny
2003 Na dobre i na złe Jerzy Różański serial telewizyjny, odcinek: 141
2003 Komedia na dworcu Cherles spektakl telewizyjny
2003 19. południk ambasador Niemiec spektakl telewizyjny
2004 Duszyczka R spektakl telewizyjny
2004 Adwokat i róże mecenas Wilcher spektakl telewizyjny, także reżyseria
2005 Pieniądze i przyjaciele Conrad spektakl telewizyjny
2005 Juliusz Cezar Juliusz Cezar spektakl telewizyjny, także reżyseria
2006 Umarli ze Spoon River John M. Church spektakl telewizyjny
2006 S@motność w sieci klient Marka serial telewizyjny
2006 Oficerowie Zenon Kaliński, właściciel stacji „TV Max”, ojciec Alicji Szymczyszyn serial telewizyjny, odcinki: 1-13
2006 Bezmiar sprawiedliwości mecenas Paweł Boś, adwokat Kutra serial telewizyjny, odcinki: 1, 2, 3, 4
2007 Pseudonim Anoda Kazimierz Rodowicz, ojciec Jana spektakl telewizyjny
2007 Błądzenie Witold III, Sobowtór, Cesarz spektakl telewizyjny
2008 Skorumpowani Witold Burzyński serial telewizyjny
2008 Hamlet Stanisława Wyspiańskiego Król - Makbet spektakl telewizyjny, także reżyseria
2008 Czas honoru rotmistrz Czesław Konarski, ojciec Władka i Michała serial telewizyjny, odcinki: 1-13
2009 Sprawiedliwi profesor Kaniewski, szef Stefana serial telewizyjny, odcinki: 1, 2, 5, 6
2009−2013 Popiełuszko. Wolność jest w nas profesor serial telewizyjny
2010 Komedia romantyczna Mundial spektakl telewizyjny
2011 Układ warszawski Antoni Rylski „Łapa”, stryj Marka serial telewizyjny
2012 Tango Eugeniusz spektakl telewizyjny
2012−2013 Przepis na życie Michał Drzewiecki serial telewizyjny, odcinki: 37-40, 42-46, 48-65
2012 Next-Ex Eustachy spektakl telewizyjny
2014 Przygoda Péter Kádár, profesor medycyny spektakl telewizyjny, także reżyseria i scenariusz
2015 Rybka canero profesor Stefan Vogel spektakl telewizyjny
2016 Mąż i żona hrabia Wacław spektakl telewizyjny, także reżyseria i scenariusz
2017 Śluby panieńskie Radost spektakl telewizyjny, także reżyseria i opracowanie tekstu
2018 Paradiso Kazimierz Orsza spektakl telewizyjny
2018 Młody Piłsudski car Aleksander II serial telewizyjny, odcinek: 1
2018 Lato doktor spektakl telewizyjny, także reżyseria i scenariusz
2018 Kwiaty polskie. Fragmenty spektakl telewizyjny, także reżyseria i scenariusz
2018–2019 Diagnoza Oliwier Krynicki serial telewizyjny
2019 W małym dworku Diapanazy Nibek spektakl telewizyjny, także reżyseria i scenariusz
2019 Inkarno profesor spektakl telewizyjny
2019 Hamlet Duch Ojca Hamleta spektakl telewizyjny
2020 Mały zgon prokurator serial telewizyjny, odcinki: 8, 9
2021 Chyłka. Oskarżenie prokurator Stanisław Bauman serial telewizyjny, odcinki: 1, 3, 4, 5, 6
Dubbing
Rok Tytuł Rola Uwagi
1971 Unkas – ostatni Mohikanin David Gamut
1976 Dusze stracone Ricardo Heredia
1976 Kto się boi Virginii Woolf? Nick
1996 Sommersby John Robert Sommersby
1998 Miłość i wojna Domenico Caracciolo
2011 Killzone 3 kapitan ISA Jason Narville

Odznaczenia i nagrody edytuj

Odznaczenia edytuj

 
Odznaczenie przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)

Nagrody edytuj

Przypisy edytuj

  1. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 17–19.
  2. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 45, 58.
  3. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 54, 67–68, 70, 74.
  4. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 75.
  5. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 75, 105.
  6. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 66, 77, 99, 101, 104–106, 139, 223.
  7. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 130, 172–181, 201, 205, 212–216, 224, 227.
  8. Zespół. narodowy.pl. [dostęp 2020-12-15]. (pol.).
  9. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 291.
  10. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 226–227, 245, 286–289, 300–301.
  11. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 91, 246–248.
  12. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 79, 83.
  13. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 79–80.
  14. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 118–119, 128–131.
  15. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 84.
  16. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 86, 92, 239–241.
  17. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 114.
  18. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 137–138.
  19. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 210.
  20. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 165, 167, 171.
  21. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 171–172.
  22. https://www.kobieta.pl/artykul/jan-englert-buntuje-sie-juz-tylko-prywatnie
  23. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 91–92.
  24. a b Jan Englert w bazie filmpolski.pl
  25. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 listopada 2001 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2002 r. nr 3, poz. 55).
  26. Englert i Drecka 2021 ↓, s. 137.
  27. Wręczono złote medale „Gloria Artis”. e-teatr.pl, 2005-09-10. [dostęp 2012-12-03].
  28. Nagroda Gustawa dla Jana Englerta. e-teatr.pl, 2014-12-18. [dostęp 2014-12-22]. (pol.).
  29. marek, Rozdano nagrody 7. Suspense Film Festival. Jan Englert Ikoną Polskiego Kina, „Gminadygowo.pl – portal mieszkańców gminy Dygowo” [dostęp 2018-07-10] (pol.).
  30. Telewizja Polska S.A, Złote Hipolity przyznane [online], poznan.tvp.pl [dostęp 2021-03-17] (pol.).

Linki zewnętrzne edytuj

Bibliografia edytuj

  • Jan Englert, Kamila Drecka, Bez oklasków, Wydawnictwo Otwarte, 2021, ISBN 978-83-8135-130-0.