Marek Bargiełowski

polski aktor, reżyser

Marek Józef Bargiełowski (ur. 11 września 1942 w Starachowicach, zm. 23 marca 2016[1] w Konstancinie-Jeziornie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser, prezes Związku Zawodowego Aktorów Polskich.

Marek Bargiełowski
Ilustracja
Marek Bargiełowski
jako Brandon w sztuce Długi obiad świąteczny Thorntona Wildera w reż. Macieja Englerta
Imię i nazwisko Marek Józef Bargiełowski
Data i miejsce urodzenia 11 września 1942
Starachowice
Data i miejsce śmierci 23 marca 2016
Konstancin-Jeziorna
Zawód aktor, reżyser
Współmałżonek

Maria Chwalibóg

Lata aktywności 1966–2012
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

ŻyciorysEdytuj

Absolwent 2-letniego Studium Nauczycielskiego (kierunek: polonistyka)[2]. W 1967 ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.

W teatrze zadebiutował zawodowo 15 listopada 1967. Występował w teatrach: im. Wilama Horzycy w Toruniu (1967–1971), im. Stefana Jaracza w Łodzi (1972–1974), a następnie w teatrach warszawskich: Dramatycznym (1974–1984), Powszechnym (1984–1989) i Współczesnym (1989–2006). W 2006 r. powrócił do Teatru Dramatycznego i występował w nim do 2008 r.[3][4] Ponadto wystąpił w 67 spektaklach Teatru Telewizji, 432 spektaklach Teatru Polskiego Radia[4] oraz wielu filmach i serialach[5].

Był bratem reżysera Daniela Bargiełowskiego[2] i mężem aktorki Marii Chwalibóg.

Spoczywa na cmentarzu na Bugaju w Starachowicach.

Spektakle teatralne (wybór)Edytuj

FilmografiaEdytuj

SerialeEdytuj

Polski dubbingEdytuj

Nagrody, wyróżnienia i odznaczeniaEdytuj

  • 1969 – wyróżnienie na XI FTPP w Toruniu wyróżnienie za epizod w spektaklu Dozorcy H. Pintera.
  • 1970 – nagroda na XII FTPP w Toruniu za rolę Hamleta.
  • 1971 – Nagroda „Dziennika Wieczornego” w Bydgoszczy w plebiscycie czytelników – Złota Maska.
  • 1973 – Srebrny Pierścień w Łodzi za rolę tytułową w Hamlecie i Kreona w Antygonie.
  • 1974 – Nagroda I stopnia za rolę Hamleta na XIV Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.
  • 1983 – nagroda za rolę w przedstawieniu Łysa śpiewaczka Eugene’a Ionesco na XVIII OPTMF w Szczecinie.
  • 1987 – Nagroda prezydenta miasta Warszawy za rolę Korczaka w spektaklu Kim był człowiek.
  • 1987 – Złoty Krzyż Zasługi.
  • 2008 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[6].

Informacje dodatkoweEdytuj

  • Miał 174 cm wzrostu.

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Bargiełowski nie żyje. rp.pl. [dostęp 2016-03-23].
  2. a b Krzysztof Lubczyński, Teatr to nie fabryka gwoździ, „Trybuna nr 98 – Aneks”, e-teatr.pl, 25 kwietnia 2008 [dostęp 2016-09-17].
  3. Witold Sadowy, Marek Bargiełowski (11.09.1942 – 23.03.2016). Pożegnanie, 29 marca 2016 [dostęp 2016-09-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-09-17].
  4. a b Marek Bargiełowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2021-07-28].
  5. Marek Bargiełowski w bazie filmpolski.pl
  6. Jubileusz 90-lecia ZASP, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, 22 grudnia 2008 [dostęp 2016-09-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-01-11].

BibliografiaEdytuj

  • Filler Witold, Piotrowski Lech, Poczet aktorów polskich. Od Solskiego do Lindy, Warszawa 1998, ​ISBN 83-87571-54-7​, tu hasło: Marek Bargiełowski, s. 13, 14.

Linki zewnętrzneEdytuj