Otwórz menu główne

Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej mężczyzn – zespół biorący udział w imieniu Kolumbii w zawodach piłkarskich. Sześciokrotnie startował w finałach mistrzostw świata (1962, 1990, 1994, 1998, 2014, 2018), ale tylko trzy razy – w 1990, 2014 oraz 2018 – przeszedł do drugiej rundy. We Włoszech Kolumbia, mimo iż wyprzedziła w grupie jedynie Zjednoczone Emiraty Arabskie, to z trzeciego miejsca awansowała do 1/8 finałów, w której to fazie jednak, po błędach bramkarza René Higuity, przegrała 1:2 z Kamerunem. W Brazylii zaś Kolumbijczycy zajęli pierwsze miejsce w grupie z kompletem dziewięciu punktów po zwycięstwach kolejno z Grecją 3:0, Wybrzeżem Kości Słoniowej 2:1, oraz Japonią 4:1. W 1/8 finału spotkali się z Urugwajem z którym wygrali 2:0. W ćwierćfinale los skojarzył ich z gospodarzem mistrzostw Brazylią z którą przegrali 1:2 i odpadli z turnieju. Ostatni raz Kolumbijczycy grali na światowym czempionacie w 2014 roku. Z kolei szesnaście lat wcześniej, na turnieju we Francji w 1998 grupowe zwycięstwo nad Tunezją 1:0 okazało się nie wystarczające do awansu do dalszych rozgrywek (wcześniej przegrali z Rumunią 0:1 i Anglią 0:2).

Kolumbia
Colombia
Przydomek Los Cafeteros (Plantatorzy Kawy)
Związek Federación Colombiana de Fútbol
Sponsor techniczny Adidas
Trener Portugalia Carlos Queiroz
Skrót FIFA COL
Ranking FIFA Steady2.svg 10. (1622 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo Decrease2.svg 7. (1981 pkt.)[a]
Zawodnicy
Kapitan Radamel Falcao
Najwięcej występów Carlos Valderrama (111)
Najwięcej bramek Radamel Falcao (34)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Meksyk 3:1 Kolumbia 
(Panama, Panama; 10 lutego 1938)
Najwyższe zwycięstwo
 Bahrajn 0:6 Kolumbia 
(Riffa, Bahrajn; 26 marca 2015)
Najwyższa porażka
 Brazylia 9:0 Kolumbia 
(Lima, Peru; 24 marca 1957)
Medale
Mistrzostwa Ameryki Południowej
Gold medal southamerica.svg 2001
Silver medal southamerica.svg 1975
Bronze medal southamerica.svg 1987, 1993, 1995, 2016
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 28 listopada 2019.

Kolumbia awansowała również do Mistrzostw Świata 2018 w Rosji. Na tym turnieju zagrała ona w grupie H razem z Japonią, Polską, oraz Senegalem. Po niespodziewanej porażce 1:2 z Japończykami w pierwszym meczu przyszły dwa zwycięstwa (3:0 z Polakami oraz 1:0 z Senegalczykami). Pozwoliło to Kolumbijczykom zająć pierwsze miejsce w grupie i z sześcioma punktami na koncie awansować do 1/8 finału. W tej fazie mistrzostw rywalem Los Cafeteros była reprezentacja Anglii. Kolumbijczycy przegrali jednak ten mecz po rzutach karnych stosunkiem 3:4 i odpadli z turnieju.

Z zupełnie innych powodów Kolumbijczycy na długo zapamiętają swój udział na Mundialu w 1994 roku. Po dwóch porażkach i jednym zwycięstwie reprezentacja musiała żegnać się z turniejem już po rundzie grupowej. W ostatnim, decydującym o ewentualnym awansie meczu (ze Stanami Zjednoczonymi) samobójczą bramkę strzelił obrońca Andrés Escobar, a Kolumbia przegrała 1:2. Po powrocie do kraju fanatyczny kibic zastrzelił wychodzącego z restauracji 27-letniego Escobara. Morderca – Humberto Muñoz Castro – został skazany na dwadzieścia sześć lat pozbawienia wolności. Porwania i zabójstwa piłkarzy do dziś w Kolumbii, zdarzają się bardzo często. W połowie lat 90. także kilku zawodników grających w kadrze narodowej miało do czynienia z wymiarem sprawiedliwości – bramkarz René Higuita został w 1993 roku aresztowany za udział w porwaniu córki barona narkotykowego, Faustino Asprillę we wrześniu 1995 skazano na rok pozbawienia wolności za nielegalne posiadanie broni, a miesiąc później w bagażu innego reprezentanta Wilsona Péreza znaleziono kokainę.

Regularne w latach 90. występy na mistrzostwach świata oraz niezłe wyniki w rozgrywkach o Copa América związane są z postacią charyzmatycznego selekcjonera Francisco „Pacho” Maturany. Był trenerem kadry w czasie Mistrzostw Świata 1990 i 1994, a w 1998 reprezentację prowadził jego dawny asystent Hernán Darío Gómez. Ukoronowaniem jego pracy z drużyną narodową był pierwszy w historii triumf Kolumbii w mistrzostwach Ameryki Południowej, wywalczony na własnym boisku w 2001 roku. Dzięki temu zwycięstwu dwa lata później Kolumbijczycy wzięli udział w rozgrywkach o Puchar Konfederacji. Zajęli w nich czwarte miejsce po porażce w meczu o trzecie miejsce z Turcją 1:2

Dzisiejsza reprezentacja to drużyna złożona z młodych i perspektywicznych zawodników jak Falcao, James Rodriguez, Jackson Martinez, Pablo Armero, a także doświadczonych Mario Yepes, Freddy Guarin czy Camilo Zuniga. Z nimi w składzie Kolumbia awansowała do czołówki (5 miejsce w grudniu 2012) rankingu FIFA pod koniec 2012 roku. Wyprzedziła takie reprezentacje jak Anglia, Brazylia, Holandia czy Portugalia, zaś reprezentacja w eliminacjach do Mundialu 2014 grała bardzo dobrze, zajmując w południowoamerykańskich eliminacjach drugie miejsce i po raz pierwszy od 1998 roku uzyskując kwalifikację na Mistrzostwa Świata.

Kolumbia w roku 2012 zdobyła najwięcej punktów w rankingu FIFA.

Udział w międzynarodowych turniejachEdytuj

Mistrzostwa świataEdytuj

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
  1930 Nie brała udziału
  1934
  1938 Wycofała się z eliminacji
  1950 Nie brała udziału
  1954
  1958 Nie zakwalifikowała się
  1962 Awans Faza grupowa
  1966 Nie zakwalifikowała się
  1970
  1974
  1978
  1982
  1986
  1990 Awans 1/8 finału
  1994 Awans Faza grupowa
  1998 Awans Faza grupowa
    2002 Nie zakwalifikowała się
  2006
  2010
  2014 Awans Ćwierćfinał
  2018 Awans 1/8 finału

Copa AméricaEdytuj

  • 19161942Nie brała udziału
  • 1945 – V miejsce
  • 1946Wycofała się
  • 1947 – VIII miejsce
  • 1949 – VIII miejsce
  • 19531956Wycofała się
  • 1957 – V miejsce
  • 19591959Wycofała się
  • 1963 – VII miejsce
  • 1967Nie zakwalifikowała się
  • 1975 – II miejsce
  • 1979 – Faza grupowa
  • 1983 – Faza grupowa
 
  • 1987 – III miejsce
  • 1989 – Faza grupowa
  • 1991 – IV miejsce
  • 1993 – III miejsce
  • 1995 – III miejsce
  • 1997 – Ćwierćfinał
  • 1999 – Ćwierćfinał
  • 2001Mistrzostwo
  • 2004 – IV miejsce
  • 2007 – Faza grupowa
  • 2011 – Ćwierćfinał
  • 2015 – Ćwierćfinał
  • 2016 – III miejsce
 
  • 2019 – Ćwierćfinał

Aktualna kadraEdytuj

22 osobowa kadra na mecze towarzyskie przeciwko Peru i Ekwadorowi, które odbyły się odpowiednio 15 i 19 listopada 2019. Występy i gole aktualne na 22 listopada 2019.

# Imię i nazwisko Data urodzenia Klub Występy (gole)
Bramkarze
David Ospina   31 sierpnia 1988   SSC Napoli 104 (0)
Edér Chaux 20 grudnia 1991   Patriotas Boyacá 0 (0)
Aldair Quintana 11 lipca 1994   Atlético Nacional 0 (0)
Obrońcy
Santiago Arias 13 stycznia 1992   Atlético Madryt 53 (0)
Jeison Murillo 27 maja 1992   Sampdoria 29 (1)
Davinson Sánchez 12 czerwca 1996   Tottenham Hotspur 29 (0)
Yerry Mina 23 września 1994   Everton 24 (6)
Frank Fabra 22 lutego 1991   Boca Juniors 20 (1)
Stefan Medina 14 czerwca 1992   CF Monterrey 19 (0)
William Tesillo 2 lutego 1990   Club León 12 (1)
Jhon Lucumí 26 czerwca 1998   KRC Genk 4 (0)
Pomocnicy
Juan Cuadrado 26 maja 1988   Juventus 90 (8)
Wilmar Barrios 16 października 1993   Zenit Petersburg 29 (0)
Mateus Uribe 21 marca 1991   FC Porto 26 (3)
Jefferson Lerma 25 października 1994   Bournemouth 19 (0)
Yairo Moreno 4 kwietnia 1995   Club León 6 (0)
Steven Alzate 8 września 1998   Brighton & Hove Albion 2 (0)
Napastnicy
Luis Muriel 16 kwietnia 1991   Atalanta 32 (5)
Roger Martínez 23 czerwca 1994   Club América 18 (2)
Luis Díaz 13 stycznia 1997   FC Porto 14 (1)
Alfredo Morelos 21 czerwca 1996   Rangers 7 (1)
Stiven Mendoza 27 czerwca 1992   Amiens 2 (0)

RekordziściEdytuj

WystępyEdytuj

Lp. Zawodnik Lata gry
w kadrze
Mecze Bramki
1. Carlos Valderrama 1985–1998 111 11
2. David Ospina 2007– 104 0
3. Mario Yepes 1999–2014 102 6
4. Leonel Álvarez 1985–1997 101 1
5. Juan Cuadrado 2010– 90 8
6. Radamel Falcao 2007– 89 34
7. Carlos Sánchez 2007– 88 0
8. Freddy Rincón 1990–2001 84 17
9. Luis Carlos Perea 1987–1994 78 2
10. James Rodríguez 2011– 76 22
Luis Amaranto Perea 2002-2014 76 0

Aktualizacja: 22 listopada 2019

Najwięcej goli w kadrzeEdytuj

Lp. Zawodnik Lata gry
w kadrze
Bramki Mecze
1. Radamel Falcao 2007– 34 89
2. Arnoldo Iguarán 1979–1993 25 68
3. James Rodríguez 2011– 22 76
4. Faustino Asprilla 1993–2001 20 57
5. Freddy Rincón 1990–2001 17 84
6. Carlos Bacca 2010– 16 52
7. Teófilo Gutiérrez 2009– 15 51
Víctor Aristizábal 1993–2003 15 66
9. Adolfo Valencia 1992–1998 14 37
10. Iván Valenciano 1991–2000 13 29
Antony de Ávila 1983–1998 13 54

Aktualizacja: 29 czerwca 2019

SelekcjonerzyEdytuj

# Trener Narodowość . Od Do . Bilans . Osiągnięcia
M Z R P % Trofea Lata
1. Alfonso Novoa   Kolumbia luty 1938 5 2 0 3 40%
2. Fernando Paternoster   Argentyna sierpień 1938 4 1 0 3 25%
3. Roberto Meléndez   Kolumbia styczeń 1945 luty 1945 6 1 1 4 22%
4. José Arana Cruz   Peru grudzień 1946 6 6 0 0 100%
5. Lino Taioli   Argentyna grudzień 1947 7 0 2 5 10%
6. Friedrich Donnenfeld   Austria kwiecień 1949 maj 1949 7 0 2 5 10%
7. Pedro López   Kolumbia marzec 1957 kwiecień 1957 6 2 0 4 33%
8. Rodolfo Orlandini   Argentyna czerwiec 1957 lipiec 1957 5 0 1 4 7%
9. Adolfo Pedernera   Argentyna luty 1961 czerwiec 1962 9 2 3 4 33%
10. Gabriel Ochoa Uribe   Kolumbia marzec 1963 6 0 1 5 6%
11. Efraín Sánchez   Kolumbia wrzesień 1963 2 1 0 1 50%
12. Antonio Julio de la Hoz   Kolumbia lipiec 1965 sierpień 1965 4 1 0 3 25%
13. César López Fretes   Paragwaj listopad 1966 grudzień 1966 2 0 1 1 17%
14. Francisco Zuluaga   Kolumbia październik 1968 sierpień 1969 14 1 3 10 14%
15. César López Fretes (2)   Paragwaj maj 1970 1 0 0 1 0%
16. Todor Veselinović   Serbia marzec 1972 lipiec 1973 13 2 5 6 14%
17. Efraín Sánchez (2)   Kolumbia lipiec 1975 październik 1975 9 6 0 3 67%
18. Blagoje Vidinić   Macedonia Północna październik 1976 wrzesień 1979 16 3 5 8 29%
19. Carlos Bilardo   Argentyna czerwiec 1980 wrzesień 1981 10 1 4 5 23%
20. Efraín Sánchez (3)   Kolumbia luty 1983 październik 1984 14 3 8 3 40%
21. Gabriel Ochoa Uribe (2)   Kolumbia luty 1985 listopad 1985 19 8 5 6 51%
22. Francisco Maturana   Kolumbia maj 1987 czerwiec 1990 40 20 11 9 59%
23. Luis Augusto García   Kolumbia styczeń 1991 lipiec 1991 11 3 4 4 39%
Humberto Ortiz   Kolumbia lipiec 1992 sierpień 1992 2 1 1 0 67%
24. Francisco Maturana (2)   Kolumbia grudzień 1992 czerwiec 1994 34 18 13 3 66%
25. Hernán Darío Gómez   Kolumbia sierpień 1994 czerwiec 1998 56 21 17 18 48%
26. Javier Álvarez   Kolumbia wrzesień 1998 luty 2000 15 5 5 5 44%
27. Luis Augusto García (2)   Kolumbia luty 2000 maj 2001 21 11 5 5 60%
28. Francisco Maturana (3)   Kolumbia maj 2001 listopad 2001 13 9 2 2 74% 1x Copa América 2001
Reinaldo Rueda   Kolumbia maj 2002 listopad 2002 4 1 1 2 33%
29. Francisco Maturana (4)   Kolumbia listopad 2002 listopad 2003 17 3 7 7 31%
30. Reinaldo Rueda (2)   Kolumbia styczeń 2004 listopad 2006 40 17 12 11 53%
31. Jorge Luis Pinto   Kolumbia grudzień 2006 wrzesień 2008 27 11 7 9 49%
32. Eduardo Lara   Kolumbia wrzesień 2008 październik 2009 15 8 1 6 56%
33. Hernán Darío Gómez (2)   Kolumbia maj 2010 sierpień 2011 16 6 5 5 48%
34. Leonel Álvarez   Kolumbia sierpień 2011 grudzień 2011 5 3 1 1 67%
35. José Pekerman   Argentyna styczeń 2012 sierpień 2018 77 42 20 15 54%
36. Carlos Queiroz   Portugalia luty 2019 nadal 14 8 4 2 57%
Inni
Javier Álvarez[b]   Kolumbia . listopad 1996 . 1 0 0 1 0% .
Juan José Peláez[c]   Kolumbia wrzesień 1997 1 0 1 0 33%
563 221 154 188 %

Stan na 22 listopada 2019.
Kursywą wyróżniono selekcjonerów tymczasowych.
W nawiasie podano, który raz selekcjoner prowadził reprezentację.

UwagiEdytuj

  1. Stan aktualny na 22 listopada 2019.
  2. Selekcjoner młodzieżowej kadry; podczas kadencji Hernána Darío Gómeza poprowadził rezerwową reprezentację (pod szyldem pierwszej reprezentacji) w jednym meczu towarzyskim (podczas tourneé do Azji)[1].
  3. Asystent Hernána Darío Gómeza; podczas jego kadencji poprowadził rezerwową reprezentację (pod szyldem pierwszej reprezentacji) w jednym meczu towarzyskim, gdy pierwsza reprezentacja przygotowywała się na mecze eliminacyjne[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Paolo Arenas Vásquez: Para nunca repetir: La insólita gira de la Selección Colombia por Asia en 1996 (hiszp.). W: ComuTricolor [on-line]. comutricolor.com, 15 marca 2015. [dostęp 24 października 2017].
  2. HOY SE REÚNE EL EQUIPO DE PELÁEZ (hiszp.). W: El Tiempo [on-line]. eltiempo.com, 1 września 1997. [dostęp 24 października 2017].

Linki zewnętrzneEdytuj