s/y Bies – zbudowany sposobem gospodarczym jacht morski, kecz typu Dziwna 2, pływający po Bałtyku i Morzu Północnym. Jego armatorem był przez wiele lat Klub Żeglarski "Nysa"[1] w Głębinowie, obecnym armatorem jest Wojciech Kaczor.

Bies
Ilustracja
s/y Bies w Nærøyfjord (najwęższym fiordzie Europy - odnodze fiordu Sognefjord)
Bandera  Polska
Numer na żaglu POL 67
Call sign SPS 2041
Port macierzysty Szczecin
Armator Wojciech Kaczor
Dane podstawowe
Typ Dziwna 2
Materiał stal
Historia
Stocznia Zakłady Urządzeń Przemysłowych Przedsiębiorstwo Państwowe w Nysie, Morska Stocznia Jachtowa im. Leonida Teligi
Data budowy 1972
Data wodowania 1972
Dane techniczne
Liczebność załogi min. 2 / max. 10
Długość całkowita (L) 15,48 m
Długość kadłuba 13,10 m
Szerokość (B) 3,45 m
Zanurzenie (D) 2,50 m
Pojemność 19,02 ton rej. 53,87 m³ (netto) RT
Ożaglowanie
Typ ożaglowania kecz bermudzki
Liczba żagli 3
Powierzchnia ożaglowania 80 m²
Wysokość masztów 17
Liczba masztów 2
Napęd mechaniczny
Silnik stacjonarny PZM Puck 38
Moc silnika 38 KM, 28 kW

NazwaEdytuj

Nazwa pochodzi od imienia przedsłowiańskiego demona Bies, które oznaczało „powodujący strach, przerażenie”. Nazwa typu jachtu (Dziwna 2) nawiązuje do nazwy cieśniny łączącej Zalew Szczeciński z Morzem Bałtyckim.

Parametry i wyposażenie jachtuEdytuj

Rodzaj, typ i klasa jachtuEdytuj

Pozostałe parametry kadłubaEdytuj

  • wysokość boczna = 3,38 m
  • kokpit = 0,62 m³
  • maksymalna wysokość w kabinie = 1,85 m
  • liczba kabin = 3 (kubryk w części dziobowej, mesa w części środkowej kadłuba i kabina w części rufowej)
  • liczba koi = 10 (4 w kubryku w części dziobowej, 4 w mesie i 2 w kabinie rufowej)
  • liczba zejściówek = 2 (do kabiny nawigacyjnej i do kubryku w części dziobowej)
  • liczba toalet (kingstonów) = 1
  • liczba kambuzów = 1
  • zbiornik na wodę = 400 l
  • zbiornik na paliwo = 400 l
  • ster = koło sterowe.

Jacht typu Dziwna 2 posiada dużą dzielność morską. Ma bardzo wygodną mesę oraz dużą kabinę nawigacyjną. Może bez trudu pomieścić dziesięcioosobową załogę.

 
Plan rozmieszczenia pomieszczeń w SY Bies

Plan rozmieszczenia pomieszczeńEdytuj

 
s/y Bies z dwoma suszącymi się fokami: normalnym i sztormowym, zacumowany w Bergen, 2010

ŻagleEdytuj

Jacht nosi białe, dakronowe żagle. Wyposażony jest w następujący komplet:

Nazwy, wymiary i oznaczenia żagli Biesa
Nazwa żagla Powierzchnia ożaglowania m² Oznaczenie żagla
Fok 33 F
Grot 34 G
Bezan 13 B
Fok sztormowy 6,5 F sz
Grot sztormowy 13,5 G sz
Bezan sztormowy 6,5 B sz
Fok mały 19 F m
Kliwer 24 K
Genua fok 54 G f
Spinaker 80 S
Grot mały 20 G m
Grot stary (zapas) 34 G

WyposażenieEdytuj

Jacht ma dosyć podstawowe wyposażenie, na pokładzie znajdują się m.in.:

Wyposażenie eksploatacyjneEdytuj

  • akumulator, gniazdo 12 V, oświetlenie elektryczne, gniazda 230 V (po podłączeniu do zewnętrznego zasilania)
  • 2 butle z gazem, kambuz z pełnym wyposażeniem, w tym kuchenką gazową na "kardanie" i zlewozmywakiem
  • skrzynka narzędziowa

Wyposażenie nawigacyjneEdytuj

Wyposażenie bezpieczeństwaEdytuj

HistoriaEdytuj

Kadłub s/y Bies został wybudowany na początku lat 70. XX wieku w Zakładach Urządzeń Przemysłowych w Nysie, a następnie zabudowany i wyposażony w Stoczni Jachtowej w Szczecinie. W lipcu 1972 roku został wodowany i od tej pory pływa po morzach w rejsach żeglarskich organizowanych przez klub sportowy MZKS Nysa.

Na początku lat 80. jacht został przekazany do eksploatacji w Okręgowym Opolskim Związku Żeglarskim, który do końca 2006 roku organizował rejsy żeglarskie dla żeglarzy z Opolszczyzny oraz innych rejonów Polski.

Z początkiem roku 2007 jacht s/y Bies powrócił do Klubu Żeglarskiego Nysa (następcy klubu sportowego MZKS Nysa)[1]. W 2012 roku jacht zmienił właściciela. Obecnie jest nim Wojciech Kaczor.

Niektóre rejsyEdytuj

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj