Złotoria (gmina Choroszcz)

wieś w województwie podlaskim

Złotoriawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Choroszcz[4][5].

Artykuł

53°10′38″N 22°56′5″E

- błąd

38 m

WD

53°10'40.62"N, 22°55'53.29"E

- błąd

1 m

Odległość

244 m

Złotoria
wieś
Ilustracja
Kościół parafialny pw. św. Józefa w Złotorii
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

białostocki

Gmina

Choroszcz

Liczba ludności (2011)

881[1][2]

Strefa numeracyjna

85

Kod pocztowy

16-070[3]

Tablice rejestracyjne

BIA

SIMC

0025342[4]

Położenie na mapie gminy Choroszcz
Mapa konturowa gminy Choroszcz, u góry znajduje się punkt z opisem „Złotoria”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Złotoria”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Złotoria”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Złotoria”
Ziemia53°10′38″N 22°56′05″E/53,177222 22,934722
Pomnik poświęcony pamięci nieznanego żołnierza poległego w wojnie polsko-bolszewickiej, Złotoria-Piaski, 1930
S8 w Złotorii

Złotoria leży przy szosie BiałystokWarszawa. Położona przy ujściu rzeki Supraśl do Narwi. Od granic Białegostoku dzieli ją odległość 12 km.

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej św. Józefa, należącej do metropolii białostockiej, diecezji łomżyńskiej, dekanatu Kobylin.

HistoriaEdytuj

Historia miejscowościEdytuj

W I Rzeczypospolitej należała do ziemi bielskiej w województwie podlaskim.

W roku 1827 liczyła 43 domy i 271 mieszkańców.

W XIX wieku wieś, folwark i dobra. Narew oddzielała tu gubernię grodzieńską od łomżyńskiej. W miejscowości urząd pocztowy, browar, wiatrak.

Pod koniec XIX w. w powiecie mazowieckim, gmina Stelmachowo, parafia Tykocin. Dobra Złotorya o powierzchni 1195 morgów w roku 1886 składały się z folwarków Złotorya i Awuls. Wieś Złotorya osad 54, morgów 1305[6].

W Narwi i Supraśli odławiano duże ilości raków. Wybudowanie pobliskiej Kolei Warszawsko-Petersburskiej i możliwość transportu raków do Warszawy spowodowało takie ich wyniszczenie, że dziś stary, duży rak należy w Złotoryi do osobliwości[7].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa białostockiego.

Historia kościołaEdytuj

Parafia pw. św. Józefa, wydzielona z parafii Tykocin erygowana w 1919 przez biskupa Antoniego Karasia. Kościół drewniany pw. św. Józefa zbudowany w latach 1919–1920 staraniem księdza Walerego J. Nowosadko.

Plebania murowana wybudowana w latach 1919–1920[8].

ZabytkiEdytuj

  • drewniany kościół parafialny pod wezwaniem św. Józefa, 1920, nr rej.: 578 z 27.12.1984[9].
  • pomnik ku czci żołnierzy poległych w wojnie polsko-bolszewickiej [Złotoria-Piaski]

Organizacje pożytku publicznegoEdytuj

TransportEdytuj

Przez miejscowość przechodzą drogi:

Urodzeni w ZłotoriiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wieś Złotoria w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2020-03-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1614 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XIV, s. 644.
  7. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom VI, s. 909.
  8. Diecezja Łomżyńska: ZŁOTORIA.
  9. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021.
  10. Kronika OSP w Złotorii. [dostęp 2013-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-14)].
  11. Stanisław Feliksiak, Polska Akademia Nauk. Instytut Historii Nauki: Słownik biologów polskich. Warszawa: Państwowe Wydaw. Naukowe, 1987, s. 226. ISBN 83-01-00656-0