Otwórz menu główne

Grzegorz Mielcarski

piłkarz polski

Grzegorz Mielcarski (ur. 19 marca 1971 w Chełmnie) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Polski.

Grzegorz Mielcarski
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Grzegorz Michał Mielcarski
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1971
Chełmno
Wzrost 188 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1986–1987 Orzeł Chełmno
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1987–1989 Polonia Bydgoszcz
1989–1992 Olimpia Poznań 88 (28)
1993 Servette FC 6 (1)
1993–1994 Górnik Zabrze 24 (8)
1994 Olimpia Poznań 11 (4)
1994–1995 Widzew Łódź 17 (7)
1995–1999 FC Porto 41 (8)
1999–2000 UD Salamanca 19 (2)
2000–2001 Pogoń Szczecin 20 (9)
2001–2002 AEK Ateny 2 (2)
2002–2003 Amica Wronki 9 (2)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–1998  Polska 10 (1)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
srebro Barcelona 1992 piłka nożna

Kariera piłkarskaEdytuj

Swoją karierę rozpoczynał w sezonie 1986/87 od występów w Orle Chełmno. Następnie przeniósł się do Polonii Bydgoszcz. Stamtąd przeszedł do występującej w I lidze Olimpii Poznań, w której zadebiutował 19 listopada 1989 w meczu ze Śląskiem Wrocław (1:1)[1]. W Olimpii Mielcarski grał przez 3,5 roku (zajmował z klubem kolejno 5, 8, 14 miejsce w lidze), a następnie przeszedł do szwajcarskiego zespołu Servette FC. Zagrał tam w 6 meczach i strzelił 1 bramkę, a Servette zajęło 3 miejsce w lidze.

Po pół roku napastnik wrócił do Polski, do Górnika Zabrze. Zagrał tam w 23 meczach i strzelił 8 bramek (3 miejsce w lidze), a następnie wrócił na krótko do Olimpii Poznań. Kolejnym klubem Mielcarskiego był Widzew Łódź, w którego barwach zadebiutował 5 listopada 1994 w meczu z Rakowem Częstochowa (2:2)[2]. Pierwszą bramkę dla Widzewa strzelił 4 marca 1995 w meczu z Wartą Poznań (2:0)[3]. 11 czerwca uzyskał hat-tricka w spotkaniu z Hutnikiem Kraków (4:0)[4]. Mielcarski w łódzkim klubie zagrał w 17 meczach i strzelił 7 bramek, zajął z nim 2 miejsce w lidze.

Dobre występy Mielcarskiego zainteresowały portugalskie FC Porto, dokąd został ściągnięty w kolejnym sezonie. Łącznie przez 4 lata zawodnik zagrał tam w 41 meczach ligowych i strzelił 8 bramek. Czterokrotnie zdobywał mistrzostwo Portugalii, a raz krajowy puchar.

Na sezon 1999/00 przeniósł się do hiszpańskiego klubu UD Salamanca, z którą zajął 4 miejsce w Segunda División. Rok później wrócił do Polski, tym razem do Pogoni Szczecin. Zadebiutował w niej 29 lipca 2000 w meczu ze Śląskiem Wrocław (2:0)[5]. Pierwszą bramkę dla Pogoni strzelił 12 sierpnia w meczu z Orlenem Płock (3:2)[6]. Mielcarski zajął z Pogonią 2 miejsce w I lidze.

Przed kolejnym sezonem zawodnik przeszedł do greckiego AEK Ateny, w którym zagrał tylko w 2 meczach, strzelając 2 bramki. Na koniec kariery wrócił do ojczyzny, do Amiki Wronki. W jej barwach zadebiutował 14 marca 2003 w meczu z Legią Warszawa (3:4)[7]. Pierwszą bramkę dla zespołu z Wronek zdobył 19 marca z Polonią Warszawa (1:3)[8]. Swój ostatni mecz ligowy Mielcarski rozegrał 23 listopada z Górnikiem Łęczna (3:2)[9].

25 sierpnia 2010 Mielcarski wystąpił w meczu I rundy Pucharu Polski na szczeblu okręgu mazowieckiego, w którym zespół Canal+Sport złożony z dziennikarzy i ekspertów stacji[10] przegrał z Kosą Konstancin 1:3[11].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1986/87 Orzeł Chełmno   Polska
1987/88 Polonia Bydgoszcz   Polska III liga
1988/89 Polonia Bydgoszcz   Polska III liga
1989/90 Olimpia Poznań   Polska I liga 17 0
1990/91 Olimpia Poznań   Polska I liga 29 14
1991/92 Olimpia Poznań   Polska I liga 31 9
1992/93 (j) Olimpia Poznań   Polska I liga 11 5
1992/93 (w) Servette FC   Szwajcaria Liga Nationale A 6 1
1993/94 Górnik Zabrze   Polska I liga 23 8
1994/95 (j) Olimpia Poznań   Polska I liga 11 4
1994/95 Widzew Łódź   Polska I liga 17 7
1995/96 FC Porto   Portugalia Primeira Divisão 5 2
1996/97 FC Porto   Portugalia Primeira Divisão 12 1
1997/98 FC Porto   Portugalia Primeira Divisão 12 3
1998/99 FC Porto   Portugalia Primeira Divisão 12 2
1999/00 UD Salamanca   Hiszpania Segunda División 19 2
2000/01 Pogoń Szczecin   Polska I liga 20 9
2001/02 (j) AEK Ateny   Grecja Alpha Ethniki 2 2
2002/03 (w) Amica Wronki   Polska I liga 8 2
2003/04 (j) Amica Wronki   Polska I liga 1 0
2010/11 (j) Canal+Sport   Polska

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W reprezentacji Polski Mielcarski zagrał w 10 meczach i strzelił 1 bramkę. Zdobył z nią wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie w 1992.

Mecze w reprezentacji PolskiEdytuj

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 21 sierpnia 1991 Gdynia   Szwecja
2-0
towarzyski
do 57'
2. 18 listopada 1992 Iława   Łotwa
1-0
towarzyski
90'
 
3. 26 listopada 1992 Buenos Aires   Argentyna
0-2
towarzyski
od 49'
4. 29 listopada 1992 Montevideo   Urugwaj
1-0
towarzyski
do 45'
5. 1 lutego 1993 Nikozja   Cypr
0-0
towarzyski
do 59'
6. 3 lutego 1993 Ramat Gan   Izrael
0-0
towarzyski
od 46'
7. 17 sierpnia 1994 Radom   Białoruś
1-1
towarzyski
90'
 
8. 4 września 1994 Ramat Gan   Izrael
1-2
elim. Euro 1996
do 59'
9. 25 marca 1998 Warszawa   Słowenia
2-0
towarzyski
od 61'
10. 22 kwietnia 1998 Osijek   Chorwacja
1-4
towarzyski
do 51'

ŻyciorysEdytuj

Od grudnia 2004 roku Mielcarski pełnił funkcję dyrektora sportowego Wisły Kraków. Do klubu sprowadził m.in. Jakuba Błaszczykowskiego i trenera Dana Petrescu[12]. 31 stycznia 2006 roku złożył rezygnację[13], uzasadniając ją brakiem możliwości współpracy z obecnym zarządem klubu i realizacji powierzonych mu zadań, głównie ze względu na konflikt z ówczesnym p.o. prezesa Zdzisławem Kapką i ściśle z nim współpracującym menedżerem, właścicielem niemieckiej firmy Avance Sport, Adamem Mandziarą[potrzebny przypis] – w październiku 2005 sprzeciwił się przelewowi na konto Avance Sport 640 tys. euro za rzekome usługi menedżerskie[14][15]; złożono do prokuratury wniosek o wszczęcie dochodzenia w sprawie próby wyłudzenia pieniędzy, klub zwrócił się też do FIFA o cofnięcie licencji menedżerskiej Mandziarze[16].

Pomimo początkowego odrzucenia rezygnacji przez właściciela Bogusława Cupiała i zaproponowania mu stanowiska wiceprezesa ds. sportowych, Mielcarski na początku lutego odszedł z Wisły[17].

Następnie zajął się komentowaniem meczów piłkarskich Ekstraklasy i reprezentacji w Canal+ Sport, Canal+ Sport 2 i TVP.

Na początku 2009 roku zarząd PZPN nominował Mielcarskiego do Wydziału Zagranicznego związku. Decyzja została ogłoszona, zanim były piłkarz wyraził swoją zgodę na to powołanie. Nie czując tego wydziału i jego misji, nominację odrzucił[18].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj