Otwórz menu główne

Peter Pettigrew (ur. 1960, zm. 7 marca 1998) – postać fikcyjna z książek o Harrym Potterze. Gruby, niski mężczyzna o mysich włosach. W filmach grał go aktor Timothy Spall, a w polskich wersjach głosu użyczał mu Włodzimierz Press. Trafiwszy pod dach Weasleyów pełnił rolę zwierzęcia domowego, choć jak na szczura wydawał się być bardzo stary, brakowało mu też jednego palca.

Peter Glizdogon Pettigrew
szczur Parszywek
Postać z Harry Potter
Ilustracja
Timothy Spall, odtwórca roli Petera Pettigrew, na planie filmu „Zaczarowana
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i więzień Azkabanu
Grany przez Timothy Spall, Charles Hughes (jako nastoletni Peter)
Dubbing Włodzimierz Press
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Gryffindor)
Inne informacje
Umiejętności animag (nielegalnie)

Spis treści

HistoriaEdytuj

PrzeszłośćEdytuj

Jego szkolni koledzy, James Potter i Syriusz Black, byli dla niego największymi idolami. Był animagiem, zamieniał się w szczura, od tego pochodzi jego szkolny przydomek: Glizdogon. Za namową Syriusza Blacka, James Potter pod koniec października 1981 roku mianował Petera swoim Strażnikiem Tajemnicy. Pettigrew, gdy tylko nadarzyła się okazja, zdradził swoich przyjaciół Voldemortowi. Syriusz Black wytropił go na ulicy, gdzie Peter krzyknął: Syriuszu, jak mogłeś?!. Robiąc to i jednocześnie rzucając czar, który zabił 12 mugoli oraz zmieniając się w szczura, co pozorowało śmierć pośród innych ofiar, zrzucił winę za zdradę Potterów na Syriusza. Znaleziono po nim tylko palec (który sam sobie odciął) i przesłano go matce. Nadano mu order Merlina II klasy a Bartemiusz Crouch skazał Syriusza bez procesu na więzienie czarodziejów, Azkaban.

Pierwszy tomEdytuj

Peter − chcąc mieć stały kontakt z wydarzeniami świata czarodziejów − trafił do rodziny Weasleyów jako Parszywek, ukochany szczur Percy’ego. Później otrzymał go Ron Weasley, gdzie rezydował łącznie przez dwanaście lat. Peter był gotowy wydać ostatniego z Potterów siłom ciemności ale tylko wtedy gdy sam będzie pewny, że one − Lord Voldemort − będą najsilniejszą stroną.

Trzeci tomEdytuj

Syriusz, odsiadując wyrok w Azkabanie, rozpoznał Petera w gazecie, siedzącego na ramieniu Rona. Po wydostaniu się z więzienia, wdarł się do dormitorium w Hogwarcie w celu zabicia Petera, dzięki liście z hasłami Neville’a Longbottoma, dostarczonej przez kota Hermiony, Krzywołapa. Plan spalił na panewce przez Rona, który widząc go wszczął alarm. Parszywek uciekł wówczas od Rona ponownie pozorując własną śmierć, tym razem z ręki Krzywołapa, który poprawnie wyczuwał w Parszywku coś dziwnego. 6 czerwca 1994 Remus Lupin i Syriusz zmusili go, by przemienił się z powrotem w człowieka i przyznał się do zdrady, dzięki czemu Harry mógł uwierzyć w niewinność Syriusza. W odwecie przesłuchujący chcieli go zabić, jednakże Harry stanął w jego obronie. Nie chciał by jego ojciec miał morderców za przyjaciół. Mimo okazanej przez Harry’ego łaski Peter zmienił się ponownie w szczura i zbiegł.

Czwarty tomEdytuj

Peter znalazł schronienie w Albanii, u Voldemorta. Zatrzymał się w lokalnym albańskim barze, gdzie spotkał Bertę Jorkins. Zdołał ją zaprowadzić do albańskiej puszczy, gdzie Voldemort dowiedział się od torturowanej Berty o organizacji Turnieju Trójmagicznego. Na tej podstawie mógł opracować plan odzyskania ciała. Pettigrew zabrał Voldemorta do domu rodziny Crouch, by uwolnić Barty’ego Juniora, wiernego śmierciożercę, o którym wspominała Jorkins. Następnie podporządkował ojca chłopaka − Bartemiusza Seniora − zaklęciem Imperius. Pettigrew został wysłany z Bartym Jr., by porwać byłego aurora, Alastora Moody'ego, który miał uczyć obrony przed czarną magią w Hogwarcie. Crouch Jr stał się Moodym za pomocą eliksiru wielosokowego i podążył z emerytowanym aurorem w skrzyni do Hogwartu, by tam grać swoją rolę. Pettigrew przydzielono do pilnowania dyrektora Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów. Ten zaniedbał swój obowiązek, w wyniku czego Crouch Sr uciekł, przedostał się do Hogwartu i niemal przekazał Dumbledore’owi cały plan Voldemorta. Został jednak przechwycony przez Croucha Jr., a Pettigrew został ukarany za pomocą Cruciatus przez Voldemorta. 24 czerwca 1995 za pomocą różdżki i na polecenie Voldemorta Glizdogon zabił Cedrika Diggory’ego. Odprawiając zaś odpowiedni rytuał, odciął swoją dłoń, by Czarny Pan odzyskał ciało. W zamian otrzymał od swojego mistrza otrzymał nową, srebrną dłoń, w miejsce odciętej.

Siódmy tomEdytuj

W siódmym tomie Peter walczył z Harrym i Ronem w piwnicy dworu Malfoya. Gdy miał już udusić Harry’ego, ten przypomniał mu o długu wdzięczności, przez co sam Glizdogon okazał mu łaskę i cofnął swoją magiczną rękę. W zamian, ta udusiła go na miejscu, mimo że Harry i Ron próbowali go uratować. W filmie nie zginął, lecz został ogłuszony przez Zgredka i od tej pory jego losy pozostały tajemnicą.

CiekawostkiEdytuj

  • Glizdogon w II, V i VI tomie występował marginalnie i nie odegrał żadnej roli.
  • Harry darował życie Peterowi we Wrzeszczącej Chacie, gdy Lupin i Syriusz chcieli go zabić. To wytworzyło między nimi pewną więź. Autorka nie sprecyzowała, co z tego wynika, więc sprawa ta do ukazania się VII tomu była przedmiotem spekulacji wśród Potteromaniaków.
  • Pojawia się we wszystkich siedmiu częściach sagi, choć w pierwszej i drugiej jedynie jako Parszywek, a w Zakonie Feniksa jedynie we wspomnieniach Severusa Snape’a.
  • Był jednym z bardzo nielicznych śmierciożerców, który był w Gryffindorze.
  • Filmowy Peter jest mniej tchórzliwą postacią niż książkowy.