Sanniki

miasto w województwie mazowieckim

Sannikimiasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Sanniki[2], której jest siedzibą. Uzyskały status miasta z dniem 1 stycznia 2018[3].

Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Sanniki (ujednoznacznienie).
Sanniki
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Zespół pałacowo-parkowy im. Fryderyka Chopina
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat gostyniński
Gmina Sanniki
Prawa miejskie 2018
Burmistrz Gabriel Wieczorek
Powierzchnia 11,7602[1] km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

2084
177,2 os./km²
Strefa numeracyjna (+48) 24
Kod pocztowy 09-540
Tablice rejestracyjne WGS
Położenie na mapie gminy Sanniki
Mapa konturowa gminy Sanniki, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sanniki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sanniki”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Sanniki”
Położenie na mapie powiatu gostynińskiego
Mapa konturowa powiatu gostynińskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sanniki”
Ziemia52°19′54″N 19°51′51″E/52,331667 19,864167
SIMC 0574511
Urząd miejski
Warszawska 169
09-540 Sanniki
Strona internetowa

Miejscowość jest położona na Równinie Kutnowskiej, jest lokalnym ośrodkiem obsługi regionu i węzłem drogowym, stykają się tu drogi wojewódzkie nr 577, nr 583, nr 584 oraz droga powiatowa do Słubic.

HistoriaEdytuj

Nazwa miejscowości pochodzi od wyrobu sań – służebnej funkcji wobec książąt płockich w okresie średniowiecza. Pierwsze wzmianki o Sannikach pochodzą z XIV wieku, w 1462 zmarł tu książę Siemowit VI. Od XVI wieku wieś była stolicą starostwa niegrodowego. Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego[4]. Od 1793 wieś znajdowała się w zaborze pruskim. Od 1807 Sanniki należały do Księstwa Warszawskiego, a od 1815 do Królestwa Polskiego w zaborze rosyjskim. W 1828 w pałacu sannickim przebywał gościnnie Fryderyk Chopin. Podczas powstania styczniowego miejscowa ludność brała powszechnie udział w walkach niepodległościowych, za co później spotkały ją represje. W 1905 miały miejsce strajki pracowników tutejszej cukrowni. W 1915 Sanniki znalazły się w obszarze okupowanym przez Niemcy, na którym w roku 1917 proklamowano niesamodzielne Królestwo Polskie, a tym samym od listopada 1918 w granicach II Rzeczypospolitej. Podczas II wojny światowej Niemcy nadali Sannikom w 1943 roku oficjalną nazwę Sannikau. Pod koniec 1945 w okolicy znajdowało się lotnisko 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego „Warszawa”. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Z Sannik pochodzili:

FolklorEdytuj

Sanniki są stolicą regionu sannickiego, który charakteryzuje się znaczną odrębnością od sąsiedniego regionu łowickiego. Jego podstawą jest sztuka regionalna, rękodzieło i działalność zespołów muzycznych. Najbardziej znane są tzw. „klapoki”, czyli wycinanki wstęgowe z motywami roślinnymi, postaciami ludzkimi, rzadziej z układami geometrycznymi. Od wycinanek łowickich odróżnia je tematyka, przedstawiają najczęściej sceny weselne lub inne obrzędy ludowe. Innymi motywami są „ptaki”, koguty, indory i gołębie. Ludowe rzemiosło to przede wszystkim tkactwo, wytwarzane są wielobarwne wełniane pasiaki, narzuty na łóżka tzw. „odziewajki” i makatki. W barwach przeważa kolor fioletowy i żółty. Charakterystycznym meblem są zielone skrzynie ozdobione motywem czerwonych lub żółtych kwiatów. W mieście działa Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Sanniki” oraz kapela ludowa.

Zabytki i obiekty historyczneEdytuj

 
Kościół Świętej Trójcy

PrzypisyEdytuj

  1. Dz.U. 2017 poz. 1427.
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-01-25].
  3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2017 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta, zmiany nazwy gminy oraz siedzib władz niektórych gmin (Dz.U. z 2017 r. poz. 1427).
  4. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  5. Paweł Giergoń: Odkrycie w pałacu w Sannikach (pol.). 2011-03-16. [dostęp 2011-03-25].

BibliografiaEdytuj

  • Atlas samochodowy Polska, PPWK S.A. Warszawa 2005, Wyd. I, ​ISBN 83-7329-509-7​.
  • Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, Elżbieta Bajkiewicz-Grabowska (red.), Iwona Swenson (red.), Zofia Aleksandrowicz, Warszawa: PWN, 1998, ISBN 83-01-12677-9, OCLC 830195866.
  • Mazowsze, Lechosław Hertz, Wyd. Wiedza i Życie, Warszawa 2000, ​ISBN 83-7184-916-8​.
  • Mazowsze – mały przewodnik, Tomasz Chludziński, Janusz Żmudziński, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1978.
  • Mazowsze – panorama turystyczna, Jerzy Głownia, Tadeusz Maczubski, Wyd. KAW, Warszawa 1976.

Linki zewnętrzneEdytuj