Michał Czernecki
Michał Czernecki (ur. 4 kwietnia 1978[1]) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy.
![]() Michał Czernecki (2015) | |
Data urodzenia |
4 kwietnia 1978 |
---|---|
Zawód |
aktor |
Współmałżonek |
Magdalena Czernecka |
Lata aktywności |
od 2000 |
Rozpoznawalność zawdzięcza występom w serialach telewizyjnych: Warto kochać (2005–2006), Na dobre i na złe (2005–2006), Londyńczycy (2008), Pierwsza miłość (2011–2013, 2016), M jak miłość (2015) i Motyw (od 2019). Zagrał w spektaklach teatralnych m.in. u Grzegorza Suskiego, Krystiana Lupy, Mai Kleczewskiej, Jarosława Tumidajskiego, Ondreja Spišáka i Wawrzyńca Kostrzewskiego. W 2018 podjął współpracę z kabaretem Paranienormalni.
Laureat drugiej nagrody na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi i Grand Prix Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie. Nominowany do Telekamery 2019 w kategorii aktor.
Życiorys
edytujWczesne lata
edytujUrodził się i wychował w Sosnowcu[2] jako syn Marii i Waldemara Czerneckich[3]. Jego ojciec (1942–1994) był galwanizerem i handlarzem, a matka była księgową w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego[4]. Ma starszą o siedem lat siostrę, Joannę[5]. W wywiadach opisuje swoje dzieciństwo jako samotne i smutne ze względu na brak więzi emocjonalnej z bliskimi, zwłaszcza z ojcem, który cierpiał na alkoholizm i zmarł w wieku 52 lat na nowotwór[6][7]. W swojej książce Wybrałem życie wyznał, że gdy miał 12 lat, był molestowany na obozie harcerskim nad Wartą przez jednego z wychowawców, który był kierownikiem obozu[8]. Jako nastolatek przeżył dwie próby samobójcze[2][9].
Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza. Następnie uczył się w technikum elektronicznym, z którego odszedł, by podjąć naukę w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Janusza Korczaka. W czasach licealnych założył z kolegami rockowy zespół muzyczny Wolna Sobota[10] i był członkiem szkolnego kabaretu. Otrzymał stypendium Miasta Sosnowca i stypendium Ministra Kultury Narodowej[11]. Uczył się w Policealnej Szkole Pracowników Służb Społecznych[12]. Przez rok studiował kulturoznawstwo na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach[13], następnie ukończył studia w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego[14].
Kariera teatralna
edytujPodczas studiów aktorskich odebrał drugą nagrodę za rolę Gerarda w przedstawieniu Franka Wedekinda Maestro w reżyserii Krzysztofa Globisza na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi[15]. W 2003 na scenie Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie zadebiutował w roli Victora, chłopaka umierającego na AIDS Tima (Adam Nawojczyk) w sztuce Polaroidy. Kilka ostrych zdjęć, a za występ w spektaklu otrzymał nagrodę na XXXXIII festiwalu sztuki aktorskiej w Kaliszu. Polaroidy początkowo reżyserował Marcin Grota[16], później jego miejsce zajął Michał Kotański[17]. W 2003 zagrał tytułowego duńskiego księcia w inscenizacji tragedii szekspirowskiej Teatru Telewizji Hamlet w reż. Łukasza Barczyka z Januszem Gajosem i Grażyną Szapołowską. Choć za rolę zebrał pochlebne recenzje[15][18], a Adam Hanuszkiewicz określił spektakl jako arcydzieło, Czernecki nie był zadowolony z efektu, twierdząc: [Reżyser] nie wyciągnął ręki, tylko zostawił mnie z tym [archetypem postaci] sam na sam[19].
W latach 2003–2005 za dyrekcji Mikołaja Grabowskiego był związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Następnie w krakowskim Teatrze Scenie STU u Krzysztofa Jasińskiego wziął udział w rodzinnej baśni muzycznej Cudowny naszyjnik (2005) w reżyserii i choreografii Grzegorza Suskiego[20]. W 2004 zagrał główną rolę w spektaklu Krystiana Lupy Zaratustra, opartym na tekście traktatu Friedricha Nietzschego Tako rzecze Zaratustra oraz fragmentach trylogii Einara Schleefa. Światowa premiera sztuki odbyła się podczas Hellenic Festival S. A. w teatrze Odeon Heroda Attyka w Atenach[21]. Podczas Intermedialnego Forum Teatru Baz@rt odbył się pokaz „spektaklu w budowie”, a w 2005 Zaratustrę wystawiono w Starym im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie[22]. W spektaklu Przemysława Wojcieszka Cokolwiek się zdarzy, kocham cię (2005) w warszawskim Teatrze Rozmaitości grał zawodowego żołnierza Piotra, który po powrocie z wojny w Iraku zastaje matkę mieszkającą pod jednym dachem z córką i jej narzeczoną, w związku z czym przy użyciu przemocy chce zaprowadzić w domu własne porządki. Sztuka była prezentowana w teatrze Hebbel Am Ufer w Berlinie podczas festiwalu Polski Ekspress II (2006) i znalazła się w finale XII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie (2006).
W Teatrze Narodowym został obsadzony w roli Hipolita w sztuce Eurypidesa Fedra (2006) w reżyserii Mai Kleczewskiej[23]. W tarnowskim Teatrze im. Ludwika Solskiego pojawił się jako Leopold Kroll, mąż Lili (Sylwia Gliwa) w sztuce Andreasa Sautera i Bernharda Studlara Czerwone Komety (Rote Kometen, 2007)[14] w reż. Jarosława Tumidajskiego. W Teatrze Ludowym wystąpił gościnnie jako Marek Arens w Disneylandzie (2009) Stanisława Dygata. W Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu spotkał się ponownie z Mają Kleczewską podczas realizacji Zmierzchu bogów (2010)[14]. W warszawskim Teatrze na Woli miał okazję współpracować z Ondrejem Spišákiem w dwóch przedstawieniach Tadeusza Słobodzianka: Nasza klasa (2010) i Prorok Ilja (2012). Od 2013 za dyrekcji Słobodzianka w Teatrze Dramatycznym w Warszawie można go było oglądać w sztukach: Młody Stalin. Prawdopodobna historia, Prorok Ilja, Nasza klasa, Merlin. Inna historia i Noc żywych Żydów[24]. W inscenizacji Aldony Figury Kupiec wenecki (2014) w przekładzie Piotra Kamińskiego wystąpił jako Bassanio, oddany przyjaciel tytułowego kupca Antonia (Zdzisław Wardejn). Spektakl był krytycznie oceniany przez recenzentów[25][26][27]. W 2014 Czernecki zakończył współpracę z Teatrem Dramatycznym w Warszawie. W swojej książce Wybrałem życie tłumaczył decyzję niezadowoleniem ze współpracy z Figurą[28], a w wywiadzie dla portalu anywhere.pl wyjaśnił: Poróżniliśmy się z Tadeuszem Słobodziankiem (...) i na kilka lat nas rozdzieliła ta artystyczna bądź co bądź kłótnia czy niesnaska[19]. Po odejściu z Dramatycznego zdecydował się na kilkuletnią przerwę od występów w teatrze[29].
W 2017 powrócił do pracy na scenie, dołączając do impresaryjnego Teatru Pozytyw Agencji Artystycznej Novakka z Częstochowy, by zagrać Gordona w farsie Prywatna klinika (Key for Two) Johna Chapmana i Dave’a Freemana w reż. Grzegorza Reszki. Odniósł sukces w dwóch spektaklach Teatru Telewizji: w Weselu (2018) w reż. Wawrzyńca Kostrzewskiego w roli Czepca i w Hamlecie (2019) w reż. Michała Kotańskiego jako Laertes, otrzymując Grand Prix Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie[30]. Piotr Zaremba docenił obie kreacje, pisząc: Najbardziej niezwykły [Czepiec], jakiego w życiu widziałem. Nie tyle rodzajowo chłopski, ile silny charyzmą brutalnego plebejusza, bardzo współczesny. Straszny, a przecież jakoś rehabilitowany w finale. Warto dodać, że aktor zagrał także najciekawszego Laertesa w „Hamlecie”, jakiego zdarzyło mi się widzieć[31]. W 2019 podjął współpracę z warszawskimi teatrami: 6.piętro i IMKA. W 2020 zebrał przychylne recenzje krytyków za rolę Cześnika Raptusiewicza w spektaklu Teatru Telewizji Zemsta w reżyserii Redbada Klynstry-Komarnickiego[32].
Kariera ekranowa
edytujPo debiutanckim występie na kinowym ekranie we francusko-portugalskiej koprodukcji L’Homme des foules (2000), zagrał niewielką rolę w filmie Karol. Człowiek, który został papieżem (Karol, un uomo diventato papa, 2004)[33], po czym wcielił się w Michała Mielczarka, głównego bohatera Doskonałego popołudnia (2007). Następnie zagrał Jarka Szymoniuka, syna głównych bohaterów w Futrze (2008) i „Lewego” w Wojnie polsko-ruskiej (2009).
W nowym tysiącleciu wcielił się w wicedyrektora stoczni w filmie Wałęsa. Człowiek z nadziei (2013), Huberta Schultza w Śliwowicy (2013), Antoniego Bieńczyckiego w Planecie singli (2016), Krzysztofa w Kochaj! (2016), Ryszarda w Podatku od miłości (2018) i Tomasza, byłego męża Alicji w Jak poślubić milionera (2019)[34].
Zagrał pierwszoplanowe role w serialach, m.in.: Tomasza Milewskiego w Warto kochać (2005–2007) i komisarza Pawła Szulca w Motywie (od 2019), jak również Huberta Schultza, właściciela galerii sztuki „Berlin Gallery” i życiowego partnera Marysi Radosz w Pierwszej miłości (od 2004) i porucznika Witolda Szczęsnego w Wojennych dziewczynach (od 2017). Ponadto odegrał drugoplanowe role serialowe: Piotra Kusego w Na dobre i na złe (2005–2006), robotnika „Robala” w Londyńczykach (2008–2009), ratownika Huberta Kosowskiego w Ratownikach (2010), żużlowca Bartka Madurę w Lekarzach (2013–2014), Jerzego Domańskiego, ojca Basi w M jak miłość (2014–2015), Kazimierza Gruszkę, strażaka OSP w Strażakach (2015), Maxa Wojnowskiego w Singielce (2014–2015), Tomka, dyrektorem liceum w Przyjaciółkach[35][36], prezesa telewizji Jacka Kurskiego w Uchu Prezesa (2017), ortopedę Piotra Sadzika w Diagnozie (2017–2019), leśniczego Pawła Melecha w Leśniczówce (2018) i Błażeja Nieradkę, męża Adrianny w Znakach (2019)[37].
Wystąpił w kampanii reklamowej PKP i PKP Intercity pod hasłem „Tysiące powodów do podróżowania” (2018)[38]. Był ambasadorem reklamy e-Polak potrafi! (2019)[39]. Zagrał w teledysku do utworu zespołu Osada Vida „In Circles” (2018).
Działalność kabaretowa
edytujJako artysta kabaretowy występował w programie Kabaret na żywo (w latach 2018–2019)[40][41][42][43][44], gościł na gali kabaretowej podczas Festiwalu „Magiczne Zakończenie Wakacji” w 2018[45] oraz na XIII Płockiej Nocy Kabaretowej w 2019[46] i 24. Rybnickiej Jesieni Kabaretowej – „Ryjek 2019”[47]. W 2020 uczestniczył w trzecim odcinku programu rozrywkowego Polsatu Joke Show, w którym ostatecznie zwyciężył[48].
W 2018 podjął współpracę z kabaretem Paranienormalni.
Publikacje
edytujWe wrześniu 2018 nakładem wydawnictwa Pascal ukazała się książka pt. „Wybrałem życie”, będąca wywiadem-rzeką z Czerneckim, przeprowadzonym przez Monikę Sobień[49].
Życie prywatne
edytujŻonaty z Magdaleną, z zawodu psychologiem[50]. Mają dwóch synów, Franciszka i Piotra[51]. Rodzina mieszka w Władysławowie[52].
Filmografia
edytujFilmy fabularne
edytujSeriale
edytujRok | Tytuł | Rola | Uwagi |
---|---|---|---|
2004 | Świat według Kiepskich | gitarzysta | odc. 166 |
2005–2006 | Warto kochać | Tomasz Milewski | odc. 1–14 |
Na dobre i na złe | Piotr Kusy | ||
2007 | Kryminalni | Tomasz Kmita | odc. 87 |
Determinator | dziennikarz Marcin Krubski | odc. 1, 2, 4, 5, 8, 12 | |
2008 | Londyńczycy | Robal | odc. 1, 2, 4, 9, 11, 13 |
2009 | Ojciec Mateusz | Wojtek Jasiak | odc. 19 |
Plebania | Przemek | odc. 1284, 1286–1289 | |
Patryk | odc. 1290 | ||
Londyńczycy 2 | Robal | odc. 1, 2, 3, 9, 16 | |
2010 | Usta usta | właściciel klubu | odc. 23 |
Ratownicy | Hubert Kosowski, ps. „Kosa” | ||
2011 | Plebania | operator Jarek | odc. 1785–1787, 1790–1792 |
Świat według Kiepskich | młody Indianin | odc. 353 | |
Aida | listonosz | odc. 5 | |
2011–2013 | Pierwsza miłość | Hubert Schultz | |
2012 | Prawo Agaty | Krzysztof Hańcza | odc. 17 |
Krew z krwi | Łukasz Trzciński | odc. 5 i 6 | |
2013 | Lekarze | Bartek Madura | odc. 16, 17, 19–23, 28, 43–46, 50 |
Komisarz Alex | Robert Poburski, szef Kulisza | odc. 50 | |
2014 | Na krawędzi 2 | Piotr Tkacz | odc. 8–12 |
Czas honoru – Powstanie | Walter Lentz | odc. 1, 5, 6 | |
2015 | M jak miłość | Jerzy Domański, ojciec Basi | |
Rodzinka.pl | Tadzik, góral z Podhala | odc. 137 | |
Strażacy | Kazik, strażak OSP | odc. 2–8 | |
Zziajani | Tomek Bulski, partner Basi | odc. 2–8, 10–13 | |
Blondynka | Bodzio | odc. 48–52 | |
Skazane | Andrzej | odc. 1, 4–7 | |
Powiedz tak! | Artur, narzeczony Beaty Kraft | odc. 3 i 12 | |
Nie rób scen | pilot Darek | odc. 2 | |
Historia Roja | porucznik LWP | odc. 1 | |
Dziewczyny ze Lwowa | policjant | odc. 3 | |
2016 | Singielka | Max Wojnowski | odc. 149, 150, 163, 164, 166, 167, 169–173, 176–183 |
Pierwsza miłość | Hubert Schultz | ||
Przyjaciółki | Tomek | odc. 88–98 | |
Stolik | serial internetowy | ||
Komisja morderstw | komisarz Andrzej Badura | odc. 7, 8, 10–12 | |
Bodo | Bolesław Wieniawa-Długoszowski | odc. 8 | |
2017 | W rytmie serca | Aleksander Płoszyński | odc. 5 |
Miasto skarbów | Marek Turkowski „Turek” | odc. 3 i 4 | |
Ucho Prezesa | prezes telewizji Jacek Kurski | ||
Ślepnąc od świateł | prokurator Szeptycki | odc. 4, 6, 7 | |
2017–2021 | Wojenne dziewczyny | Witold „Wojtek” Szczęsny, brat Irki | odc. 1–13 |
2017–2019 | Diagnoza | dr Piotr Sadzik | |
Leśniczówka | leśniczy Paweł Melech | odc. 3-75 | |
2018–2019 | Znaki | Błażej Nieradka, mąż Adrianny | |
2019 | Motyw | komisarz Paweł Szulc | |
2021 | Mental | ojciec „Koguta” | |
Krucjata. Prawo serii | Piotr Stawiski | ||
2021–2023 | Skazana[53] | Paweł Witkowski, mąż Alicji | |
2022–2023 | Rodzina na Maxa | Sławek, były mąż Karoliny | |
2022 | Lulu | Andrzej Wiśniewski | |
2023 | Emigracja XD | pan Zbyszek | dwie role |
pan Wojtek, brat Zbyszka | |||
Camera Café. Nowe parzenie | Jan | ||
2024 | Profilerka | komisarz Karol Nadzieja | |
Algorytm miłości | prowadzący Tomasz |
Polski dubbing
edytuj- 2022: Moon Knight – Marc Spector / Steven Grant / Moon Knight[54]
Role teatralne
edytujTytuł | Autor | Rola | Reżyser | Teatr | Premiera |
---|---|---|---|---|---|
Cudowny naszyjnik | Włodzimierz Jasiński, Paweł Lipnicki | Grzegorz Suski | Krakowski Teatr Scena STU | 2001-09-30 | |
Polaroidy | Mark Ravenhill | Victor | Michał Kotański | Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie | 2003-01-18 |
Niewina | Dea Loher | samobójca | Paweł Miśkiewicz | 2004-02-28 | |
Zaratustra | Friedrich Nietzsche | młody Zaratustra | Krystian Lupa | Odeon Heroda Attyka | 2004-06-28 |
Nocny autobus | Michał Walczak | On | Jarosław Tumidajski | Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie | 2005-02-12 |
Zaratustra | Friedrich Nietzsche | przemytnik, Zaratustra I | Krystian Lupa | 2005-05-07 | |
Cokolwiek się zdarzy, kocham cię | Przemysław Wojcieszek | Piotrek | Przemysław Wojcieszek | Teatr Rozmaitości w Warszawie | 2005-10-25 |
Ksiądz Marek | Juliusz Słowacki | Puławski | Michał Zadara | Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie | 2005-11-20 |
Fedra | Eurypides | Hipolit | Maja Kleczewska | Teatr Narodowy | 2006-12-02 |
Czerwone komety | Andreas Sauter, Bernhard Studlar | Leopold | Jarosław Tumidajski | Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie | 2007-12-09 |
Święta Joanna szlachtuzów | Bertolt Brecht | Graham, robotnik II, chłopiec | Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni | 2008-03-29 | |
Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej | Michał Witkowski | Sasza, Światowid, Gniewko | Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach | 2008-12-05 | |
Disneyland | Stanisław Dygat | Marek Arens | Teatr Ludowy w Krakowie | 2009-11-21 | |
Nasza klasa | Tadeusz Słobodzianek | Rysiek | Ondrej Spišák | Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego | 2010-10-16 |
Zmierzch bogów | Nicola Badalucco, Enrico Medioli, Luchino Visconti | Friedrich Bruckmann | Maja Kleczewska | Teatr Dramatyczny im. Jana Kochanowskiego w Opolu | 2010-11-06 |
Prorok Ilja | Tadeusz Słobodzianek | Charyton | Ondrej Spišák | Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego | 2012-03-31 |
Młody Stalin. Prawdopodobna historia | Kamo, strażnik w więzieniu, Hitler, Trocki | Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy | 2013-04-06 | ||
Noc żywych Żydów | Igor Ostachowicz | Fakir/Ktoś Zły/Zupełnie Zły | Aleksandra Popławska, Marek Kalita | 2014-04-04 | |
Kupiec wenecki | William Shakespeare | Bassanio | Aldona Figura | 2014-10-03 | |
Prywatna klinika | John Chapman, Dave Freeman | Gordon | Grzegorz Reszka | teatr impresaryjny produkcji Agencji Artystycznej „Novakka” | 2017-10-14 |
Samotny zachód | Martin McDonagh | Valene Connor | Eugeniusz Korin | Teatr 6. piętro | 2019-03-30 |
Same plusy | Cezary Harasimowicz | Krzysztof | Wawrzyniec Kostrzewski | Teatr Imka | 2019-11-30 |
Wiesz, że wiem | Carole Grep | Karol | Giovanny Castellanos | Adria Art | 2020-03-05 |
Teatr Telewizji
edytuj- 2003: Hamlet – Hamlet
- 2004: Maestro
- 2004: Klucz – Wołodia
- 2006: Volpone albo Lis – Bonario
- 2007: Doktor Halina – kolega z konspiracji
- 2017: Dzielni chłopcy – Policjant
- 2018: Wesele – Czepiec
- 2019: Hamlet – Laertes
- 2020: Zemsta – Cześnik Maciej Raptusiewicz
Przypisy
edytuj- ↑ Michal Czernecki Pictures. FanPix.Net. [dostęp 2018-04-15]. (ang.).
- ↑ a b Ewa Gassen-Piekarska (2017-05-02): Michał Czarnecki: Dwa nieudane samobójstwa. Interia.pl. [dostęp 2018-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-15)]. (pol.).
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 26–27, 30–31.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 24–29.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 26–27, 62.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 20, 30–33, 36–37, 39.
- ↑ Monika Sobień: Michał Czernecki „Pokusom ulegałem”. WeMen. [dostęp 2018-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-12)]. (pol.).
- ↑ Aktor Michał Czernecki ofiarą pedofila. „Do Rzeczy”. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-27)]. (pol.).
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 51.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 41, 80.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 96.
- ↑ Artur Krasicki: Michał Czernecki: nie wierzyłem w siebie. [w:] Tele Tydzień [on-line]. film.interia.pl, 2020-03-16. (pol.).
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 93–94.
- ↑ a b c Dorota Szymborska (2017-04-14): Jestem aktorem: to po prostu mój zawód. Wywiad z Michałem Czerneckim. „Gazeta Wyborcza”. [dostęp 2018-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-15)]. (pol.).
- ↑ a b Sobień 2018 ↓, s. 100.
- ↑ Nowe sztuki w Starym, „Gazeta Krakowska”, nr 206/4 września 2002
- ↑ Magda Huzarska, Zamazane fotografie, „Gazeta Krakowska”, nr 17/21 stycznia 2003
- ↑ Hamlet (2003). Teatr Telewizji. [dostęp 2020-07-28]. (pol.).
- ↑ a b Magdalena Juszczyk (2018-01-14: Michał Czernecki: Mistrz iluzji. Anywhere.pl. [dostęp 2020-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)]. (pol.).
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 136.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 111, 118.
- ↑ Roman Pawłowski, „Zaratustra” Lupy w Dramatycznym, „Gazeta Wyborcza”, Nr 228/2007-09-29
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 128.
- ↑ Anna Gromnicka (2013-06-17): Słobodzianek o zakulisowej wojnie w teatrze. „Wprost”. [dostęp 2020-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)]. (pol.).
- ↑ Jacek Wakar (2014-10-14): Wakar: W Teatrze Dramatycznym Sartre w pełnym blasku. Szekspir tandetny. „Dziennik Gazeta Prawna”. [dostęp 2020-07-28]. (pol.).
- ↑ Hanna Karolak, Co na to Szekspir?, „Gość Niedzielny”, Nr 47/2014-11-23
- ↑ Małgorzata Piekutowa (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk), Nie matura, lecz chęć szczera zrobi z ciebie reżysera?, www.teatralny.pl, 2014-10-22
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 176–178.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 184.
- ↑ „Wesele” zdobyło Grand Prix Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2019. Telewizja Polska, 2019-05-27. [dostęp 2020-07-18]. (pol.).
- ↑ Piotr Zaremba (2020-01-03): „Wesele”, „Inny świat”, „Znaki”. Piotr Zaremba przedstawia swój ranking przedstawień Teatru Telewizji 2019. Tygodnik TVP. [dostęp 2020-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-17)]. (pol.).
- ↑ Grzegorz Janikowski (2020-03-17): Teatr TV. Premiera „Zemsty” Aleksandra Fredry w poniedziałek. Polska Agencja Prasowa. [dostęp 2020-07-17]. (pol.).
- ↑ Michał Czarnecki Životopis. FDb.cz. [dostęp 2018-04-15]. (cz.).
- ↑ „Jak poślubić milionera” w kinach od 29 listopada. polsat.pl, 2019-10-25. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ Niespodzianki w serialu „Przyjaciółki"! Nowi faceci Patrycji?. polsat.pl, 2016-08-01. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ „Przyjaciółki”: 150 odcinków w pogoni za idealnym facetem. polsat.pl, 2019-03-21. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ „Znaki”: Nowy serial kryminalny w Telewizji Polsat. polsat.pl, 2019-06-17. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ tw (2018-05-07): „Tysiące powodów do podróżowania” w kampanii PKP Intercity. Wirtualne Media. [dostęp 2018-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-15)]. (pol.).
- ↑ Michał Niepytalski (2019-10-09): Aktor Michał Czernecki w kampanii „e-Polak potrafi!”. „Press”. [dostęp 2020-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-19)]. (pol.).
- ↑ „Kręcimy hita!” – oto filmowy „Kabaret na Żywo”. polsat.pl, 2018-03-18. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ „Majówka stulecia” w „Kabarecie na Żywo”. polsat.pl, 2018-04-29. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ Wystartował „Kabaret na żywo według Paranienormalnych”!. polsat.pl, 2018-09-09. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ Najzdrowszy „Kabaret na żywo według Paranienormalnych”. polsat.pl, 2018-10-28. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ „Planeta singli 3 i pół” w „Kabarecie na Żywo”. polsat.pl, 2019-10-27. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ Festiwal Magiczne Zakończenie Wakacji 2018: Gala Kabaretowa. polsat.pl, 2018-08-25. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ XIII Płocka Noc Kabaretowa: „Polska mistrzem Polski”. polsat.pl, 2019-05-20. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ 24. Rybnicka Jesień Kabaretowa – Ryjek 2019. Zobacz skecze!. polsat.pl, 2019-12-01. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ „Joke Show” – odcinek 3: Kto zgarnął złote kalesony?. polsat.pl, 2020-04-04. [dostęp 2020-07-13]. (pol.).
- ↑ Michał Czernecki, Monika Sobień – Wybrałem życie premiera książki. datapremiery.pl. [dostęp 2018-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-12)]. (pol.).
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 16.
- ↑ Sobień 2018 ↓, s. 32–33.
- ↑ Katarzyna Jaraczewska: Michał Czernecki: zacząłem się cieszyć. [w:] Show [on-line]. styl.pl, 2018-06. [dostęp 2020-07-18]. (pol.).
- ↑ „Skazana” nowym serialem Player Original, w głównej roli Agata Kulesza [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-04-08] (pol.).
- ↑ "Moon Knight": obsada polskiego dubbingu [online], wSyncu, 6 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-06] (pol.).
Bibliografia
edytuj- Monika Sobień , Michał Czernecki. Wybrałem życie, Bielsko-Biała: Pascal, 2018, ISBN 978-83-8103-327-5 .
Linki zewnętrzne
edytuj- Michał Czernecki w bazie IMDb (ang.)
- Michał Czernecki w bazie Filmweb
- Michał Czernecki w bazie filmpolski.pl