Otwórz menu główne
Słowaccy wojskowi z oddziałów grupy szybkiej na kozłach hiszpańskich po przełamaniu linii Mołotowa na Sanie i odbiciu lewobrzeżnej części Sanoka, okupowanego przez ZSRR od 17 września 1939 (lipiec 1941)

Rýchla Skupina (pol. Zgrupowanie Szybkie; 22 czerwca 1941 - 8 lipca 1941) – słowacki związek taktyczny zorganizowany w ramach planu Barbarossa, jednostka uczestnicząca w agresji na Związek Radziecki po stronie Niemiec od 23 czerwca 1941 r., na bazie (Grupy Szybkiej "Kalinčiak").

Po agresji Niemiec na Związek Radziecki na rozkaz według § 27 branného zákona gen. Čatloša z dnia 22 czerwca 1941 brała następnie udział w przerwaniu Linii Mołotowa na Sanie k. Sanoka. W czerwcu 1941 wyposażona była w 30 czołgów LT-35, 10 czołgów LT-38 i 7 czołgów LT-40, liczyła 59 oficerów, 27 podoficerów oraz 1824 żołnierzy.

Uroczystości na cmentarzu poległych żołnierzy słowackich w Załużu (lipiec 1941 r.)

Wchodziła w skład 17 Armii, współdziałała z niemiecką 454. dywizji bezpieczeństwa (454. Sicherungs-Division). Od 7 lipca 1941 r. reorganizowana i przemianowana na Rýchlu brigádu. Od 8 lipca 1941 r. jako - Rychla Brigada pod dowództwem płk. Rudolfa Pilfouska, szefem sztabu został ppłk K. Brezáni.

Struktura jednostkiEdytuj

Od 22 czerwca 1941:

  • jazdecký priezvedný oddiel 2
  • II. motorizovaný prápor pešieho pluku 6
  • I. motorizovaný delostrelecký oddiel, delostreleckého pluku 11
  • pluton czołgów
  • pluton czołgów
  • rota kanónov proti útočnej vozbe
  • rota kanónov proti útočnej vozbe
  • pluton łączności
  • kompania saperów
  • samochodowa kolumna transportowa
  • pozorovacia letka 1 (do 24.6.1941)

Początek natarcia na ZSRREdytuj

  • 22 czerwca 1941 r. na rozkaz gen. Čatloša jednostka wyruszyła w 24-godzinny marsz na kierunku Medzilaborce, przeszła granicę w Radoszycach-Palota w kierunku Jaślisk i powróciła do Medzilaborca.
  • 23 czerwca 1941 r. rozpoczęło się przygotowanie do ataku w rejonie Medzilaborce. Dowódca, płk Pilfousek, otrzymał nowy rozkaz o podporządkowaniu zgrupowania do niemieckiej 17 Armii pod dowództwem gen. C. H. von Stulpnagela.
  • 24 czerwca 1941 r. o godz. 11:00 Rychla skupina rozpoczęła marsz w kierunku Brzozów, Haczów, Kombornia o godz. 12:45 przekroczyła granicę w Dukli a o godz. 17:00 dotarła do Haczowa dowództwo Rychlej skupiny oraz I. delostreleckým oddiel delostreleckého pluku ll i spojovacia rota; do Kombornii: tankové roty i roty KPÚV; do Jasienicy i Starej Wsi II. motorizovaný peší prápor i motorizovaná pionierska čata; do Humnisk: Jazdecký priezvedný oddiel. Rejon rozmieszczenia zgrupowania oddalony był wtedy o 23 km od linii frontu.
  • 25 czerwca 1941 r. zgrupowanie udało się w kierunku Sanoka celem szybkiego przejścia na kierunku Dynów-Lipa-Wojtkowa przez Ustrzyki Dolne i Krościenko, a następnie przeprowadziło atak na Chyrów. W przypadku niepowodzenia na tym kierunku natarcia zgrupowanie miało okrążyć jednostki sowieckie i przejść przez San w Sanoku na kierunku Lesko. O godz. 17:00 pierwsze jednostki tj. I. motorizovaného delostreleckého oddielu i II. motorizovaného pešieho práporu przekroczyły rzekę San w Temeszowie
  • 26 czerwca 1941 r. Rychliva skupina doszło do Malawy a następnie kieruje się w stronę Kuźminy i Wojtkowej. Do wsi Wojtkowa jednostka dotarła wczesnym popołudniem. W Wojtkowej zgrupowanie zostało zaatakowane przez jednostki sowieckie na drodze Kuźmina - Roztoki. O godz. 18:00 zgrupowanie stworzyło linie obrony na odcinku 500 m od Kuźminy aż do wsi Trzcianiec.
  • 27 czerwca 1941 r.; zgodnie z planem II. motorizovaný peší prápor pod dowództwem płk. Corettiego razem z jednostkami niemieckimi posuwając się na tyłach wojsk sowieckich zgrupowanie miało dotrzeć poprzez San do Załuża. Plan ten zakładał dotarcie do Leska oraz zorganizowanie natarcia na linii Sanok-Załuż. O godz. 10:OO zgrupowanie rozpoczęło marsz, lecz przed Sanokiem napotkało silny opór wojsk radzieckich. Od tej chwili zgrupowanie podzieliło się na dwie siły: jedna główna grupa zaczęła nacierać na Sanok, druga – mniejsza – na Lesko. Główne starcie pod Załużem było bardzo krótkie. Rychla skupina rozbiła 9 bunkrów sowieckich a kolejne 4 zablokowała [1], w ciągu dnia doszła do linii Olchowiec-Manasterzec-Tyrawa Wołoska, umożliwiając tym samym niemieckiej 454. dywizji bezpieczeństwa [454. Sicherungs-Division] forsować rzekę San. Po przejściu frontu inspekcji na linii Mołotowa w Sanoku dokonali gen. Čatloš oraz Führers der Deutschen Volksgruppe inż. Franz Karmasin.
  • 28 czerwca 1941 r.; w godzinach popołudniowych rozpoczął się marsz zgrupowania na kierunku Załuż-Kuźmina-Krościenko-Chyrów do miejscowości zgrupowania 3 Korpusu w miejscowości Sadkowce-Koniuszki.
  • 29 czerwca 1941 r.; do głównego zgrupowania Rychlej dołączył jej II. motorizovaný delostrelecký oddiel, w godz. wieczornych całe zgrupowanie dotarło do miejsca zgrupowania III. Kurpusu armijnego III Armeekorps Sadkowice - Koniuszki. W nocy z 29 na 30 czerwca 1941 doszło jeszcze do potyczki z batalionem radzieckim operującym na tyłach frontu.
  • 1 lipca 1941 r.; jednostka dostła rozkaz przesunięcia się razem z niemiecką 454. dywizją bezpieczeństwa z Drohobycza i Sambora do Stryja.
  • 2 lipca 1941 r.; rozkaz marszu na Stryj został odwołany z powodu problemów technicznych jednostki, wobec zaistniałej sytuacji dowódca zgrupowania płk Rudolf Pilfousek wysłał do Stryja tylko oddział pieszy, który zajął miasto bez walki.
  • 7 lipca 1941 r.; do tego dnia jednostka stacjonowała w Samborze, 8 lipca przyszedł rozkaz o rozformowaniu Rychlej skupiny i włączeniu jej do nowo utworzonej Rychlej Brigady (niem. Slowakische Schnelle Division).

LiteraturaEdytuj

  • Slovenska Armada 1939- 1945, Charles Kliment i Bretislav Nakladal.

Linki zewnętrzneEdytuj