Suszyna (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim

Suszyna (niem. Dürrkunzendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Suszyna
wieś
Ilustracja
Widok z wieży widokowej
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Radków
Wysokość 380–415[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 233[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-410[3]
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0855003
Położenie na mapie gminy Radków
Mapa lokalizacyjna gminy Radków
Suszyna
Suszyna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Suszyna
Suszyna
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Suszyna
Suszyna
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Suszyna
Suszyna
Ziemia50°28′37″N 16°31′23″E/50,476944 16,523056
Wieża, krzyż, kaplice i tablica
Suszyna. Wieża
Suszyna, Wieża
Suszyna. Wejście do wieży
Remiza w Suszynie
Dawna szkoła w Suszynie
Suszyna. Krzyż
Suszyna. Herb pod krzyżem fundatora von Haugwitza z Piszkowic właściciela połowy wsi w 1765 r.
Suszyna. Kaplica
Szuszyna. Front kaplicy
Suszyna. Kaplica
Suszyna. Tablica

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Suszyna[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0855010 Boguszewice przysiółek
0855026 Mrówieniec przysiółek

Położenie i geologiaEdytuj

Jest to niewielka wieś łańcuchowa w południowo-wschodniej części Wzgórz Ścinawskich. Leży na wysokości około 380–415 m n.p.m., w dość głębokiej dolince, którą spływa mały, bezimienny potok[1]. Wzniesienia te zbudowane są z osadów czerwonego spągowca z wystąpieniami melafiru[1]. Cenne są występujące w nim okazy minerałów i kamieni półszlachetnych (ozdobnych), szczególnie znajdowane tu szczotki ametystów i geody agatów[6]. W przysiółku Suszyny – Mrówieńcu (niem. Finkenhübel b. Seifersdorf) w latach 1830–1840 wydobywano grafit wysokiej jakości[7].

HistoriaEdytuj

Suszyna zaliczana jest do najstarszych wsi ziemi kłodzkiej, została wspomniana po raz pierwszy w roku 1353 jako „czu dem dorryn Cunczendorf“, a w roku 1384 określona jako „Dorrenkunzendorf“[8]. Przez niektórych historyków za założyciela wsi uważany jest rycerz Konrad de Reno, burgrabia kłodzki z czasów panowania na tych ziemiach księcia wrocławskiego Henryka Probusa (lata 1279–1290), który sam wzmiankowany jest w dokumentach w roku 1281[7]. W latach 1765-1782 połowa wsi była w posiadaniu von Hemma, natomiast drugą część posiadał von Haugwitz z Piszkowic[1].

W roku 1840 część wsi należała do hr. Magnisa, natomiast do barona von Falkenhausena[a] – część z folwarkiem, kamieniołomem i wapiennikiem[9].

W drugiej połowie XIX w. letnicy, którzy odwiedzali pobliskie Piszkowice i tamtejszy pałac udawali się do sąsiądujących z nimi Suszyny i Mrówieńca na spacer połączony często z poszukiwaniem kamieni szlachetnych[1]. W okresie dwudziestolecia międzywojennego Suszyna była znanym letniskiem (niem. Luftkurort, określenie polskie to „stacja klimatyczna”)[1]. Letniskowa funkcja wsi utrwaliła się wtedy na dobre[1]. W małej wsi funkcjonowały dwa hotele (jeden w Mrówieńcu), 3 sklepy (jeden w Mrówieńcu) i poczta (u kowala). Wśród rzemieślników działali tutaj: kowal, kołodziej, stolarz i jeden rzeźbiarz w drewnie.

W tym też okresie Suszyna była szybowiskiem górskim, działała tu szkółka szybowcowa[6].

DemografiaEdytuj

Po 1945 osiedlili się tu Polacy, według danych z 1947 roku najwięcej przybyło ich z województwa krakowskiego – 203, oraz z Kresów: z lwowskiego – 83 i tarnopolskiego – 66. Wieś utraciła funkcje letniskowe. Lotnisko i szkoła szybowcowa uległy dewastacji (w budynku szkoły działała wiejska świetlica)[7]. Wieś jednak częściowo się wyludniła, ma obecnie charakter wyłącznie rolniczy[9]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 233 mieszkańców[2].

Wieża widokowaEdytuj

W grudniu 2014 w miejscowości wybudowano 27-metrową wieżę widokową. Na 22. metrze znajduje się platforma widokowa. Budowa wieży dofinansowana została z Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej Republika CzeskaRzeczpospolita Polska 2007-2013 w ramach projektu pod nazwą „Miejsca pełne widoków w Euroregionie Glacensis”. Widok obejmuje Szczeliniec Wielki, Broumowskie Ściany, masyw Wielkiej Sowy aż do Przełęczy Jugowskiej, Góry Bardzkie i Masyw Śnieżnika. Wieża kosztowała 1,1 mln złotych[10][11].

Szlaki turystyczneEdytuj

  GorzuchówSuszynaRaszkówWambierzyce[12]

UwagiEdytuj

  1. Prawdopodobnie chodzi tu o barona Konrada von Falkenhausena z pałacu w Wolanach.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 427-429. ISBN 83-85773-06-1.
  2. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. a b Kamienie szlachetne i ...szybowce. radkowskiewioski.pl. [dostęp 2015-01-02].
  7. a b c Kroniki Suszyny. radkowskiewioski.pl. [dostęp 2015-01-02].
  8. Paul Klemenz: 'Ortsnamen der Grafschaft Glatz. Breslau: Ostdeutsche Verlagsanstalt, Śląska Biblioteka Cyfrowa, 1932, s. 60. [dostęp 2015-01-02].
  9. a b Beata Burtowska-Procak: Suszyna. W: Janusz Laska, Mieczysław Kowalcze: Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej. T. 3: (N-S). Kłodzko-Nowa Ruda: Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, 2010, s. 293. ISBN 978-83-62337-24-8.
  10. Od piątku widoki z Suszyny!. klodzko24.pl. [dostęp 17.12.2014].
  11. Betonowy kolos w małej Suszynie. naszesudety.pl, 8 stycznia 2015. [dostęp 2016-04-26].
  12. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 13.05.2015

BibliografiaEdytuj