Otwórz menu główne

Śródmieście (Żywiec)

dzielnica Żywca

Śródmieściedzielnica Żywca, stanowiąca główne centrum administracyjno-handlowe miasta.

Herb Żywca Śródmieście
Dzielnica Żywca
Ilustracja
Konkatedra Narodzenia Najświętszej Marii Panny
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat żywiecki
Miasto Żywiec
Data założenia 1290
Powierzchnia ~5,185[1] km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

~15.000[1]
• gęstość ~2.892 os./km²
Nr kierunkowy 33
Kod pocztowy 34-300 do 34-304
Tablice rejestracyjne SZY
Położenie na mapie Żywca
Położenie na mapie
49°41′21″N 19°12′11″E/49,689167 19,203056
Portal Portal Polska
Rynek
Pałac Habsburgów
Park Zamkowy
Soła w Żywcu
Kościół św. Marka

Spis treści

PołożenieEdytuj

Śródmieście leży w samym centrum miasta – na terenie dzielnicy położony jest Rynek, uważany za jego centralny punkt. Śródmieście jest dzielnicą w której mieści się większość zabytków i instytucji publicznych w mieście. Położone jest na skrzyżowaniu dróg wojewódzkich 946 i 945.

Historycznie, oprócz właściwego Śródmieścia, wyróżnia się również Rudzę, obszar położony pomiędzy ulicami Żeromskiego, Batorego i Aleją Wolności.

Śródmieście graniczy z:

HistoriaEdytuj

Śródmieście jest kolebką dawnego miasta Żywiec – jego granice prawie w całości pokrywają się z granicami Żywca do roku 1929. Śródmieście zawsze stanowiło centrum administracyjno-handlowe miasta.

Podstawowy trzon społeczności miejskiej stanowili rzemieślnicy, kupcy i handlarze. Mieszczanie trudnili się też uprawą ziemi i hodowlą bydła domowego, korzystali z własnego lasu miejskiego na Łysce (około 64 ha) i w Kiełbasowie (około 400 ha) oraz łąk i pastwisk nad Sołą[2]. Znani byli także z pięknych narodowych strojów przywdziewanych na uroczystości.

Ważniejsze urzędy i sklepy skupiały się przy ul. Bielskiej (od 1901 roku ul. Kościuszki[3]), reprezentacyjnej ulicy miasta. Należy wspomnieć o wędliniarni Fuhrmana i Sojeckiego oraz księgarni Lintschera.

Przez dziesięć lat (1887–1897) istniała tu szkoła zawodowa stolarska i zabawkarska, przeniesiona następnie do Kalwarii Zebrzydowskiej. Po jej przeniesieniu kształceniem zawodowym młodzieży zajmowała się Uzupełniająca Szkoła Przemysłowa, kształcąca w 3-letnim cyklu uczniów zrzeszonych w Żywieckim Stowarzyszeniu Cechowym[2].

Wyższa Szkoła Realna w Żywcu powstała w 1904 roku. Do roku 1936 była jedyną szkołą ponadpodstawową dla całego regionu, kiedy to otwarta została Miejska Jednoroczna Szkoła Przysposobienia Kupieckiego, obecny Zespół Szkół Ekonomiczno-Gastronomicznych[4].

Od 1888 roku czynny był Szpital im. Franciszka Józefa I przy ulicy Krakowskiej (obecnie ul. Sienkiewicza)[2].

W 1892 r. powstała w Komunalna Kasa Oszczędności, która w 1930 roku odnotowała szczyt oszczędności w kwocie 4 911 379 zł[2].

W 1902 roku wmurowano kamień węgielny[5] pod budowę gmachu towarzystwa sportowego „Sokół”, który został oddany do użytku 6 września 1904[6].

Śródmieście początkowo rozwijało się w okolicach Rynku, dopiero w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego stulecia, po budowie wielkopłytowych osiedli mieszkaniowych, gwałtownie rozrosło się w kierunkach północnym i południowo-wschodnim.

Śródmieście dzisiajEdytuj

Współczesne Śródmieście stanowi centrum administracyjno-usługowe miasta.

Jest dzielnicą bardzo zróżnicowaną pod względem zabudowy. W jego południowej i zachodniej części dominują wielkopłytowe osiedla mieszkaniowe (Osiedle 700-lecia, Osiedle Młodych i inne), a także centra handlowe (hipermarket Tesco, centra handlowe Lider i Targówek) oraz obiekty użyteczności publicznej (Urząd Miejski, Starostwo Powiatowe, Sąd Rejonowy i inne), natomiast w północnej części dzielnicy koncentruje się zabudowa jednorodzinna (Osiedle Widok, Osiedle Góra Burgałowska i inne).

Rudza, część dzielnicy położona w jej zachodniej części, charakteryzowała się niegdyś zabytkową drewnianą zabudową, jednak została ona zniszczona w czasie II wojny światowej i zastąpiona nowoczesnym budownictwem.

Mimo, że dzielnica charakteryzuje się zwartą zabudową, nie brakuje tutaj terenów zielonych, takich jak Park Zamkowy, czy skwer między Aleją Legionów i Aleją Wolności.

RudzaEdytuj

Osobny artykuł: Rudza.

Częścią Śródmieścia jest Rudza, najstarszy fragment miasta. Pierwsi osadnicy zostali tam sprowadzeni w XIII wieku przez rodzinę Thurzonów, która otrzymała pozwolenie na eksploatację minerałów na Grojcu i w jego okolicy[7]. Podczas II wojny światowej duża część drewnianych zabudowań uległa zniszczeniu, zachowały się jednak resztki dawnego budownictwa. Znajduje się tam kościół św. Krzyża, wybudowany pod koniec XIV wieku.

Zbiorniki i cieki wodneEdytuj

Główną rzeką przepływającą przez Śródmieście jest Soła, prawy dopływ Wisły o długości 88,9 km i powierzchni dorzecza wynoszącej 1,4 tys. km². Soła zaczyna się jako połączenie kilku potoków górskich Beskidu Żywieckiego w okolicach Rajczy. Rzeka uchodzi do Wisły w okolicach Oświęcimia, zwiększając jej przepływ o około 59% (najwięcej w skali kraju).

Prawym dopływem Soły jest Koszarawa. Początek bierze w rejonie wsi Koszarawa. Następnie płynie przez tereny gmin: Koszarawa, Jeleśnia, Świnna oraz przez miasto Żywiec, gdzie wpada do Soły w rejonie mostu kolejowego.

Północno-zachodnie krańce dzielnicy położone są nad Jeziorem Żywieckim. Jest to zbiornik retencyjny (100 mln m³) na Sole, o powierzchni 1000 ha. Utworzenie jeziora w 1966 roku spowodowało zalanie znajdujących się na jego obecnym terenie wsi, m.in. Tresnej czy Zadziela oraz dzielnicy miasta o nazwie Stary Żywiec.

ZabytkiEdytuj

W dzielnicy znajduje się większość zabytków miasta:

  • Zespół zamkowo-parkowy:
    • Stary Zamek – wzniesiony przez Komorowskich w latach 1485-1500, kilkukrotnie przebudowywany, obecny neogotycki wygląd efektem przebudowy przez Habsburgów w latach 1850-1870, siedziba Muzeum Miejskiego
    • Nowy Zamekneoklasycystyczny pałac Habsburgów z lat 1893-1895, rozbudowany w latach 1906-1910
    • Park Zamkowy – założony przez Wielopolskich w końcu XVII w., przekomponowany w stylu angielskim przez Habsburgów na przełomie XIX i XX w.
      • Domek Chiński – dwukondygnacyjna XVIII-wieczna altana na parkowej wyspie
  • Konkatedra Narodzenia NMP – powstała w połowie XV wieku, wskutek licznych przebudów mieszana stylowo (dominuje gotyk i renesans)
  • Dzwonnica – wolnostojąca, kamienna, wzniesiona w latach 1723-1724
  • Kościół św. Krzyża – gotycki, powstały w 1428 r., wieża z r. 1910
  • Kościół św. Marka – neogotycki, wzniesiony w 1885 r. w miejscu wcześniejszej drewnianej świątyni
  • Cmentarz przy kościele św. Marka – założony w 1591 r., zamknięty w 1797 r.
  • Cmentarz Przemienienia Pańskiego – założony w 1701 r.
  • Siejba – klasycystyczny budynek z końca XVIII w., obecnie siedziba Żywieckiej Biblioteki Samorządowej
  • Ratusz – zbudowany w II połowie XIX w., swoją architekturą – łączącą neorenesans i neomauretanizm – przypomina synagogę
  • Budynek Zespołu Szkół Ekonomiczno-Gastronomicznych – gmach neorenesansowy zbudowany w 1880 r., pierwotnie siedziba szkoły podstawowej
  • Szpital Powiatowy – zbudowany w 1888 r. w stylu neorenesansowym
  • Sąd Rejonowy – gmach neorenesansowy, z końca XIX w., pierwotnie siedziba Zarządu Dóbr Arcyksiążęcych
  • Gmach „Sokoła” – secesyjny z 1904 r.
  • Gimnazjum nr 2 – gmach neobarokowy, wzniesiony w latach 1907-1909, pierwotnie siedziba Szkoły Panieńskiej
  • I Liceum Ogólnokształcące – gmach neorenesansowy, zbudowany w latach 1905-1911 dla c. k. Wyższej Szkoły Realnej
  • Pomnik Grunwaldzki – odsłonięty w 1910 r., zburzony w 1939 r., odbudowany w oryginalnym kształcie w 2005 r.
  • Dawna remiza strażacka przy ul. Kościuszki – neogotycka, z 1910 r.

Ważniejsze obiekty publiczneEdytuj

 
Ratusz – siedziba Urzędu Miejskiego
  • Urząd Miejski w Żywcu przy Rynku
  • Starostwo Powiatowe w Żywcu przy ul. Powstańców Śląskich
  • Muzeum Miejskie przy ul. Zamkowej
  • Sąd Rejonowy przy ul. Kościuszki
  • Prokuratura Rejonowa przy ul. Powstańców Śląskich
  • Żywiecka Biblioteka Samorządowa przy ul. Kościuszki
  • Wojskowa Komenda Uzupełnień przy ul. Zamkowej
  • Komenda Powiatowa Policji przy Alei Piłsudskiego
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy ul. Piernikarskiej
  • Urząd Pocztowy nr 1 przy ul. Kościuszki
  • Miejskie Centrum Kultury przy Alei Wolności

Kultura i mediaEdytuj

 
Siedziba Żywieckiej Biblioteki Samorządowej

Na terenie dzielnicy działalność prowadzi Miejskie Centrum Kultury w Żywcu z filiami na Osiedlu 700-lecia i Osiedlu Parkowym. Siedzibą Miejskiego Centrum Kultury jest budynek dawnego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” przy alei Wolności 4.

Przy ul. Kościuszki 5 znajduje się siedziba Żywieckiej Biblioteki Samorządowej. Z usług biblioteki korzysta 6100 czytelników, którym biblioteka oferuje ponad 97000 woluminów oraz 11500 kaset „książki mówionej”, a także książki w językach: angielskim, francuskim, niemieckim i słowackim[8]. Żywiecka Biblioteka Samorządowa prowadzi także współpracę z Kysucką Kniżnicą w Čadcy[9].

W Starym Zamku swoją siedzibę ma Muzeum Miejskie. Do najcenniejszych zabytków muzeum zalicza się dokumenty rękopiśmienne dziejów miasta i całej Żywiecczyzny – „Chronografia albo Dziejopis Żywiecki” Andrzeja Komonieckiego.

Działy muzeum[10]:

  • Dział Historii i Sztuki – zgromadził przywileje dla miasta i cechów rzemieślniczych żywieckich nadawane od XVI do XVIII wieku oraz kolekcję pamiątek cechowych oraz malarstwa cechowego z XIX i XX wieku. W zbiorach znajdują się cenne przykłady sztuki gotyckiej: rzeźba Św. Anny Samotrzeciej z ok. 1380 roku oraz obraz Opłakiwanie z poł. XV wieku. Znaleźć tu można także kolekcję tradycyjnych, mieszczańskich strojów żywieckich oraz zabytkowe meble.
  • Dział Etnografii – prezentuje kulturę Górali Żywieckich: odświętny strój pary małżeńskiej oraz obrzędowe rekwizyty i stroje kolędników. Znajdują się tu też instrumenty ludowe, meble, sprzęty gospodarskie, narzędzia rolnicze i pasterskie.
  • Dział Przyrody – zbiory prezentują kilkaset okazów fauny i flory beskidzkiej.
  • Dział Archeologii – ukazuje materiał archeologiczny z wykopalisk prowadzonych na Żywiecczyźnie.
  • Dział Głównego Inwentaryzatora Zbiorów - zajmuje się m.in. inwentaryzacją, gromadzeniem oraz udostępnianiem zbiorów.
  • Dział Ochrony i Konserwacji Zbiorów – troszczy się o odpowiednie warunki w pomieszczeniach, w których przechowywane są zbiory muzeum.
  • Dział Naukowo – Oświatowy – organizuje odczyty, prelekcje, spotkania muzealne oraz koncerty i imprezy artystyczne.

14 maja 2011 roku w schronie bojowym przy Alei Wolności otwarte zostało Muzeum Czynu Zbrojnego Żywiecczyzny.

Na terenie dzielnicy, przy ul. Podwale 4, swoją siedzibę ma powiatowy oddział redakcji dwutygodnika Super-Nowa. Przy Rynku w kamienicy nr 7 znajduje się redakcja regionalnego dodatku do czasopisma Dziennik Zachodni, a przy ul. Świętokrzyskiej 50 A – redakcja dwutygodnika Nad Sołą i Koszarawą.

EdukacjaEdytuj

 
Gimnazjum nr 2
 
Zespół Szkół Ekonomiczno-Gastronomicznych

PrzedszkolaEdytuj

  • Przedszkole nr 2 przy ul. Słowiczej 4
  • Przedszkole nr 9 przy ul. Poniatowskiego 12
  • Przedszkole nr 11 na Osiedlu Parkowym 16
  • Przedszkole Sióstr Serafitek przy ul. Jana III Sobieskiego 6

Szkoły podstawoweEdytuj

  • Szkoła Podstawowa nr 2 im. Stanisława Staszica przy ul. Zielonej 2 – początki szkoły datowane są na 1867 rok, kiedy to powstała Szkoła Panieńska w Żywcu. W 1925 roku została przekształcona w Państwowe Seminarium Nauczycielskie Żeńskie, które zostało zlikwidowane w 1970 roku, a jego miejsce została utworzona Szkoła Podstawowa nr 2, która zakończyła swoją działalność w 2002 roku i została przekształcona w Gimnazjum nr 2[11]. W związku z reformą systemu oświaty z 2017 roku, Szkoła Podstawowa nr 2 została reaktywowana[12].
  • Szkoła Podstawowa nr 5 im. Hugona Kołłątaja przy ul. Powstańców Śląskich 4 – swoimi korzeniami sięga do Szkoły Męskiej im. ks. Hugo Kołłątaja w Żywcu, założonej w 1920 roku. Do obecnego budynku szkoła przeniosła się w roku 1966[13].

GimnazjaEdytuj

  • Gimnazjum nr 2 im. Stanisława Staszica przy ul. Zielonej 2 – działa w budynku Szkoły Podstawowej nr 2.

Szkoły średnieEdytuj

  • I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika – założone 1 września 1904 roku jako Szkoła Realna w Żywcu. W 1910 roku stała się Siedmioklasową Wyższą Szkołą Realną. W tymże roku wprowadzono klasy koedukacyjne. W latach 30. powołano Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w Żywcu, które w 1949 roku zostało zamienione na jedenastoletnią szkołę ogólnokształcącą.
  • Zespół Szkół Ekonomiczno-Gastronomicznych – szkoła powstała w 1936 roku jako Miejska Jednoroczna Szkoła Przysposobienia Kupieckiego, później przekształcona w Miejskie Gimnazjum Kupieckie. W 1956 utworzono Technikum Ekonomiczne i Zasadniczą Szkołę Handlową, a w 1966 roku wprowadzono klasy o profilu gastronomicznym.
  • Zespół Szkół Drzewnych i Leśnych – powołanie szkoły w 1946 roku uzasadniono koniecznością przygotowania kadr przemysłu drzewnego. Pierwski absolwenci opuścili szkołę w 1948 roku.
  • Zespół Szkół Mechaniczno-Elektrycznych – początki szkoły sięgają założonej 1 września 1947 r. Szkoły Przyzakładowej Przysposobienia Przemysłowego, która w 1951 roku zmieniła nazwę na Państwowa Szkoła Przemysłowa. 1 września 1952 nazwę szkoły zmieniono na Technikum Mechaniczne i Zasadnicza Szkoła Metalowa Ministerstwa Hutnictwa. W latach 1976–1982 w budynku szkoły mieściła się Filia Politechniki Krakowskiej.

PrzemysłEdytuj

 
Zakłady Mięsne Żywiec

Śródmieście, w przeciwieństwie do innych dzielnic, takich jak Zabłocie czy Sporysz, jest mało uprzemysłowione. Nieliczne zakłady przemysłowe koncentrują się przy ul. Brackiej, Folwark, Sienkiewicza, czy Świętokrzyskiej. Na terenie byłego tartaku przy Alei Legionów powstał hipermarket Tesco i kilka innych supermarketów, a w budynkach przeniesionej do pobliskiej dzielnicy Zabłocie Żywieckiej Fabryki Wtryskarek „Ponar” przy ul. Zielonej ulokowano galerię handlową i supermarket Carrefour.

Przy ul. Sienkiewicza znajduje się siedziba przedsiębiorstwa Eurofirany założonego w 1991 roku, która w 2005 roku przeniosła się do nowej siedziby o powierzchni 10 000 m². Firma zatrudnia 200 pracowników[14].

Przy ul. Świętokrzyskiej ulokowały się Zakłady Mięsne Żywiec, założone w 1989 roku. Produkują kiełbasy, wyroby podrobowe, wyroby garmażeryjne, wędzonki, pieczenie oraz dania gotowe.

Oczyszczalnia ścieków, położona przy ul. Brackiej przyjmuje ścieki przemysłowe i ścieki miejskie z Żywca, Radziechów i Świnnej. W latach 1992-96 oczyszczalnia została zmodernizowana i rozbudowana. Obecnie prowadzona jest jej kolejna modernizacja i rozbudowa[15].

HandelEdytuj

 
Dom Towarowy „Centrum”
 
Tesco

Przy Alei Legionów 45 znajduje się hipermarket Tesco, otwarty 14 września 2005. Przy obiekcie o powierzchni 3000 m² znajduje się 90 miejsc parkingowych[16].

W bezpośrednim sąsiedztwie Tesco znajdują się także supermarkety Kaufland, JYSK, Komfort i Abra.

W centrum dzielnicy, przy ul. Zielonej, usytuowane jest Centrum Handlowe Lider, w którym znajdują się supermarket Lewiatan, 42 sklepy, 10 punktów usługowych i 4 lokale gastronomiczne[17]. Centrum Handlowe Lider oferuje ponad 400 miejsc parkingowych.

Przy ulicy Żeromskiego zlokalizowane jest Centrum Handlowe Targówek, gdzie znaleźć można 40 butików oraz drogerię Rossmann[18].

Ponadto w dzielnicy znajdują się supermarkety Carrefour (przy ul. Żeromskiego), Biedronka (przy ul. Żeromskiego i na Osiedlu 700-lecia), Stokrotka (na Osiedlu 700-lecia), Lidl (przy ul. Komonieckiego) i Aldi (przy ul. Żeromskiego). Na Osiedlu 700-lecia, przy Alei Piłsudskiego położona jest niewielka Galeria Kolorowa, mieszcząca sześć sklepów, aptekę, dwa lokale gastronomiczne oraz agencję pocztową[19].

W Śródmieściu istnieje także kilka stacji benzynowych oraz wiele małych, osiedlowych sklepików.

SportEdytuj

Na terenie dzielnicy działa Towarzystwo Sportowe Koszarawa Żywiec założone w 1910 roku. Dysponuje ono własnym stadionem przy Alei Wolności 4, mieszczącym 2400 osób.

Przy ul. Zielonej znajduje się Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, dysponujący halą widowiskowo-sportową i pływalnią. Hala sportowa ma powierzchnię 1750 m². Posiada widownię na 156 miejsc oraz dwie dodatkowe galerie na 50 miejsc. Na terenie pływalni do dyspozycji użytkowników udostępnione są: basen sportowy z czterema torami pływackimi, basen rekreacyjny z hydromasażem i gejzerem wodnym, solarium oraz dwie sauny fińskie.

Ośrodek jest organizatorem wielu imprez sportowych, a także przygotowuje i przeprowadza zawody sportowe na szczeblu miejskim i powiatowym. Promuje takie dyscypliny jak: kolarstwo, biegi górskie, żeglarstwo, triathlon, narciarstwo, tenis ziemny i stołowy.

ReligiaEdytuj

Na terenie dzielnicy Śródmieście działalność prowadzi rzymskokatolicka Parafia Narodzenia Najświętszej Marii Panny licząca ok. 16 tys. wiernych, do której przynależy pięć kościołów (w tym jeden na terenie dzielnicy Kocurów-Koleby).

Kościół parafialny, Konkatedra Narodzenia Najświętszej Marii Panny, pochodzi z XV wieku. W XVI wieku kościół był dwukrotnie rozbudowywany staraniem rodziny Komorowskich. Pierwsza rozbudowa miała miejsce w latach 1515–42, której efektem było przedłużenie świątyni. 9 października 1547 roku kościół został uroczyście poświęcony przez biskupa krakowskiego, który nadal mu tytuł „Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Wawrzyńca”. Druga rozbudowa była przeprowadzona w latach 1582–83. Po raz kolejny przedłużono nawę i rozpoczęto budowę wieży pod kierunkiem włoskiego architekta Jana Ricci. Na przełomie XVI i XVII wieku od strony północnej wzniesiona została kaplica pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, gdzie znalazły się groby rodziny Komorowskich. W 1639 roku od strony wschodniej dobudowano kapliczkę Ogrójca. W 1711 roku kościół odnowiono nadając mu wystrój barokowy. Kościół nakryto nowym dachem zaprojektowanym przez krakowskiego architekta Piotra Bebera. W 1903 roku dobudowano od strony południowej nową zakrystię, w 1929 roku przy południowej ścianie nawy głównej wzniesiono kaplicę grobową rodziny Habsburgów wzorowaną na stylu renesansowym.

W Śródmieściu znajduje się także Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego (na Osiedlu Parkowym), Zbór Kościoła Wolnych Chrześcijan (przy Alei Legionów 1) oraz Zbór Kościoła Zielonoświątkowego (przy Alei Piłsudskiego 11).

KomunikacjaEdytuj

 
Aleja Piłsudskiego

Główne ciągi komunikacyjneEdytuj

Ponadto status drogi powiatowej mają[20]:

Inne ważne ulice przebiegające przez Śródmieście to:

Linie kolejoweEdytuj

 
Linia kolejowa w rejonie ul. Witosa

Przez Śródmieście przebiega linia kolejowa nr 97 Skawina–Żywiec, jednak na terenie dzielnicy nie jest położona żadna stacja kolejowa. Proponowane jest utworzenie przystanku kolejowego na odcinku przebiegającym nieopodal ulicy Witosa, który miałby obsługiwać głównie ruch osobowy z terenów pobliskiego Osiedla Parkowego, Osiedla 700-lecia oraz gęsto zamieszkałych ulic Komorowskich, Wodnej i Klonowej. W 1994 roku mieszkańcy miasta zwrócili się z prośbą do burmistrza o otwarcie przystanku o tejże lokalizacji, jednak władze Żywca nie były tą sprawą zainteresowane, argumentując swoją odpowiedź wystarczającą częstotliwością kursowania autobusów komunikacji miejskiej łączących wymienione wcześniej tereny z głównym dworcem kolejowym[21].

Planowane jest również utworzenie Szybkiej Kolei Miejskiej w Bielsku-Białej, która mogłaby być rozszerzona o połączenia do Żywca i Czechowic-Dziedzic. W związku z tym również proponowane jest utworzenie przystanku Żywiec-Miasto o podobnej lokalizacji w południowo-zachodniej części Śródmieścia, pomiędzy stacjami Żywiec i Żywiec Sporysz[22].

Komunikacja miejskaEdytuj

 
Przystanek MZK przy ul. Zamkowej

Na terenie dzielnicy znajdują się 22 przystanki komunikacji miejskiej[23]. Na najważniejszych zatrzymują się autobusy następujących linii:

  • Aleja Piłsudskiego – 1, 5, 6, 9, 12, 13
  • Osiedle 700-lecia – 5, 9, 12
  • Osiedle Młodych – 4, 7, 14, 16, 17
  • Osiedle Widok – 4, 16, 17
  • Plac Mariacki – 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17
  • Polonia – 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17

Komunikacja lokalnaEdytuj

Przez teren Śródmieścia przejeżdżają liczne autobusy PKS zatrzymujące się na ośmiu przystankach. Można nimi dojechać do niemal wszystkich miejscowości położonych we wschodniej i północno-wschodniej części powiatu żywieckiego oraz do miast takich jak Bielsko-Biała, Kraków czy Busko-Zdrój.

OsiedlaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Żywca. Część II: Kierunki rozwoju.
  2. a b c d „Nad Sołą i Koszarawą”: Żywiec sprzed stu laty
  3. „Nad Sołą i Koszarawą”: Żywiec na starych pocztówkach
  4. „Nad Sołą i Koszarawą”: Księga jubileuszowa 100-lecia I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Żywcu
  5. „Nad Sołą i Koszarawą”: Jednym zdaniem
  6. „Nad Sołą i Koszarawą”:Święto Niepodległości 2004
  7. Monika Ćwikłowska- „Żywiec na dawnej pocztówce” (Żywiec 1995)
  8. Żywiecka Biblioteka Samorządowa: O bibliotece
  9. Żywiecka Biblioteka Samorządowa: Współpraca między Żywiecką Biblioteką Samorządową a Kysucką Kniżnicą w Čadcy
  10. Muzeum Miejskie w Żywcu: Działy muzeum
  11. Gimnazjum nr 2 w Żywcu: Historia Szkoły
  12. naszemiasto.pl Żywiec - Reforma edukacji w Żywcu. Jaka będzie nowa sieć szkół?
  13. Szkoła Podstawowa nr 5 w Żywcu: Historia szkoły
  14. Eurofirany: O firmie
  15. Urząd Miejski w Żywcu: Kontrakt dotyczący modernizacji i rozbudowy oczyszczalni ścieków
  16. Tesco Polska Sp. z o.o.: Sklepy Tesco – Żywiec
  17. Centrum Handlowe Lider: Sklepy
  18. Beskid Żywiecki: Otwarcie Centrum Targowego w Żywcu
  19. Galeria Kolorowa:Stoiska
  20. Urząd Miejski w Żywcu: Ulice Żywca
  21. „Nad Sołą i Koszarawą”: Przystanek kolejowy na trasie Żywiec – Żywiec-Sporysz
  22. Szybkie koleje miejskie w Polsce: Szybki Tramwaj Kolejowy w Bielsku-Białej
  23. MZK Żywiec: Mapa komunikacji miejskiej