Jerzy Pietraszkiewicz

Jerzy Pietraszkiewicz (ur. 9 sierpnia 1917 w Jałcie, zm. 2 sierpnia 2005 w Konstancinie-Jeziornej) – polski aktor teatralny.

Jerzy Pietraszkiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1917
Jałta
Data i miejsce śmierci 2 sierpnia 2005
Konstancin-Jeziorna
Zawód aktor
Lata aktywności 1940–1977

ŻyciorysEdytuj

Wraz z rodzicami w roku 1921 powrócił do Polski. W latach 30. XX wieku był studentem warszawskiego PIST-u[1].

Kariera scenicznaEdytuj

Oficjalnie zadebiutował 5 lutego 1947 r. na scenie gdyńskiego Teatru Dramatycznego Marynarki Wojennej, jako Paweł, w sztuce Rozkoszna dziewczyna autorstwa Ralfa Benatzky'ego, w reżyserii Jerzego Merunowicza[2].

Na przełomie roku 1947/1948 współpracował z wrocławskimi Teatrami Dramatycznymi:

Przez pół roku (od X 1948 do III 1949 r.) był związany z warszawskim Teatrem Rozmaitości:

Przez dwa sezony (od X 1949 do II 1951 r.) gościł na deskach Poznańskich Teatrów Dramatycznych:

Na jeden sezon (rok 1952) podpisał angaż z warszawskim Teatrem Domu Wojska Polskiego:

  • 27 III 1952: 4:0 dla ATK Pavel Pasek, reż. Artur Młodnicki – jako Karol Stuchlik
  • 1 VII 1952: Oto Ameryka! Albert Maltz, reż. Stanisława Perzanowska – jako szer. Gerald Hicks
  • 22 X 1952: Stefan Czarniecki i ... Kazimierz Korcelli, reż. Ludwik René – jako ks. Dymitr Wiśniowiecki.

Jednocześnie (w latach 1951-1954) był także aktorem warszawskiego Teatru Współczesnego:

W roku 1954, na krótko, pojawił się na scenie Teatru Nowej Warszawy:

Kolejne cztery lat (od VII 1955 do IX 1959 r.) współpracował z warszawskim Teatrem Syrena:

Przez ostatnie 16 lat swej kariery aktorskiej (od XI 1960 do VII 1976 r.) był związany, z wyjątkiem przerwy w latach 1963-1967, z warszawskim Teatrem Komedia:

W roku 1977 przeszedł na emeryturę.

TelewizjaEdytuj

Za debiut można uznać jego występ 8 października 1954 r. w Teatrze Telewizji, w sztuce Karabiny matki Carrar Bertolta Brechta, w roli Księdza[4]. Pozostałe dokonania aktorskie Pietraszkiewicza związane są z kilkoma innymi spektaklami Teatru Telewizji:

FilmEdytuj

Na ekranie kinowym po raz pierwszy pojawił się 7 grudnia 1950 r. Debiutował w filmie pt. Miasto nieujarzmione[5], jako oficer radziecki (nazwisko aktora pojawia się jedynie w napisach Robinsona warszawskiego). Półtora miesiąca Pietraszkiewicz ponownie zagrał w filmie. 25 stycznia 1951 r. zagrał, jako inżynier Góracz – konstruktor szybowców, w filmie fabularnym pt. Pierwszy start[6]. Kolejny raz, 4 marca 1951 r., pojawił się w widowiskowym filmie muzycznym pt. Warszawska premiera[7].

RadioEdytuj

3 marca 1949 r. debiutował, jako Orond, w słuchowisku reżyserowanym przez Krystynę Zelwerowicz, opartym na sztuce Mizantrop Moliera, które zrealizowano pod auspicjami Teatru Polskiego Radia[8].

Przebieg pracyEdytuj

W trakcie swej 38-letniej kariery aktorskiej występował łącznie na deskach 15 teatrów w: Białymstoku, Jeleniej Górze, Gdyni, Wrocławiu, Poznaniu, Olsztynie, Bydgoszczy, Gdańsku i Warszawie (7)[9]:

Na emeryturę przeszedł w roku 1977.

ŚmierćEdytuj

Aktor dożył prawie 88 lat (zmarł tydzień przed swymi 88. urodzinami). Zmarł w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Pochowany został w kwaterze aktorów na miejscowym cmentarzu.

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Pietraszkiewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2020-10-11].
  2. Jerzy Pietraszkiewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2020-10-11].
  3. Cyrulik sewilski czyli daremna przezorność, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia) [online] [dostęp 2020-10-11].
  4. Jerzy Pietraszkiewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2020-10-11].
  5. FilmPolski.pl, FilmPolski [dostęp 2020-10-11] (pol.).
  6. FilmPolski.pl, FilmPolski [dostęp 2020-10-11] (pol.).
  7. FilmPolski.pl, FilmPolski [dostęp 2020-10-11] (pol.).
  8. Mizantrop, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia) [online] [dostęp 2020-10-11].
  9. Jerzy Pietraszkiewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2020-10-11].

Linki zewnętrzneEdytuj