Otwórz menu główne
Grób architekta Stanisława Marzyńskiego na Starych Powązkach w Warszawie
Tablica upamiętniająca Stanisława Marzyńskiego w Bazylice katedralnej św. Michała i św. Floriana w Warszawie

Stanisław Leon Marzyński (ur. 18 maja 1904 w Łodzi, zm. 5 lutego 1992 w Warszawie) – polski architekt, profesor Politechniki Warszawskiej.

ŻyciorysEdytuj

Stanisław Marzyński w latach 20. XX wieku był naczelnym inwentaryzatorem Zamku Królewskiego w Warszawie. Na podstawie jego uwag i notatek z tego okresu możliwe było w czerwcu 1974 odtworzenie i zainstalowanie tarcz zegarowych na wieży zamku. W latach 70. XX wieku prowadził prace architektoniczne nad mostem Łazienkowskim, jest również architektem wielu obiektów sakralnych m.in. świątyni Jana Chrzciciela w Zbroszy Dużej, wystroju kościoła seminaryjnego w Ołtarzewie i przebudowy kościoła Chrystusa Króla Pokoju w Warszawie. Projektował w pierwszych latach powojennych odbudowę kościoła św. Piotra i Pawła przy ul. Emilii Plater, kościoła św. Aleksandra na placu Trzech Krzyży, kościoła św. Floriana na Pradze, kościoła Wszystkich Świętych na placu Grzybowskim w Warszawie i Kościół parafialny: pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gąbinie, a także kościoła i klasztoru ss. Sakramentek na Nowym Mieście.

Uczestnik powstania warszawskiego.

Pochowany na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim (kw. 125, rząd 4, grób 1/2)[1].

Od 2016 r. imię prof. arch. Stanisława Marzyńskiego nosi Szkoła Podstawowa w Rogotwórsku[2].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj