Otwórz menu główne

Witalij Kaliniczenko

ukraiński kombinator norweski i skoczek narciarski

Witalij Ołehowycz Kaliniczenko (ukr. Віталій Олегович Калініченко[2]; ur. 9 sierpnia 1993 w Worochcie) – ukraiński skoczek narciarski i kombinator norweski. Czterokrotny uczestnik mistrzostw świata seniorów (2013, 2015, 2017 i 2019) i czterokrotny mistrzostw świata juniorów (2010, 2011, 2012 i 2013). Brał także udział w uniwersjadzie (2015) i zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy (2009). Wielokrotny mistrz kraju.

Witalij Kaliniczenko
Witalij Kaliniczenko
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1993
Worochta, Ukraina[1]
Debiut w PŚ Kombinacja norweska:
2 lutego 2013
Soczi (Gundersen HS140/10 km – 43. miejsce)

Przebieg karieryEdytuj

Kombinacja norweskaEdytuj

W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutował w lutym 2009 w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Szczyrku, gdzie w konkursie drużynowym (HS106/3x5 km) zajął z ukraińskim zespołem 8. miejsce, a indywidualnie był 18. (sprint HS106/7,5 km) i został zdyskwalifikowany (Gundersen HS106/15 km)[1].

Czterokrotnie wystąpił w zmaganiach kombinatorów norweskich o mistrzostwo świata juniorów, za każdym razie biorąc udział tylko w konkursach indywidualnych – w 2010 był 52. (Gundersen HS106/10 km) i 56. (Gundersen HS106/5 km), w 2011 dwukrotnie 51. (Gundersen HS106/5 km i Gundersen HS106/10 km), w 2012 43. (Gundersen HS106/5 km) i 47. (Gundersen HS106/10 km), a w 2013 zajął 17. (Gundersen HS106/5 km) i 31. (Gundersen HS106/10 km) miejsce[1].

W 2013 wziął udział w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie uplasował się na 47. (Gundersen HS134/10 km) i 51. (Gundersen HS106/10 km) pozycji, a w sprincie drużynowym (HS134/2x7,5 km), wspólnie z Wiktorem Pasicznykiem, zajął 14. miejsce[1].

W latach 2011–2014 wystartował w niespełna 30 konkursach Pucharu Kontynentalnego, zdobywając punkty dwukrotnie – 11 stycznia 2013 w Czajkowskim był 23. (Gundersen HS140/10 km), a dwa dni później w tej samej miejscowości zajął 22. miejsce (Gundersen HS140/10 km). W sierpniu 2012 zadebiutował w Letnim Grand Prix, indywidualnie plasując się najwyżej na 47. miejscu, a w sprincie drużynowym na 19. pozycji – cztery starty jakie wówczas zanotował były jego jedynymi w karierze w tym cyklu[1].

Ośmiokrotnie wziął udział w zawodach Pucharu Świata. W cyklu tym zadebiutował 2 lutego 2013 w Soczi, gdzie był 43. (Gundersen HS140/10 km). Najlepszy wynik indywidualnie zanotował 10 lutego 2013 w Ałmaty, gdzie uplasował się na 38. pozycji (Gundersen HS140/10 km). Z kolei drużynowo najwyższe miejsce zajął 12 stycznia 2014 w Chaux-Neuve, gdzie z Rusłanem Bałandą był 20. (sprint drużynowy HS117/2x7,5 km)[1].

Ostatni w karierze występ w oficjalnych zawodach międzynarodowych w kombinacji norweskiej rozgrywanych pod egidą FIS zanotował 23 lutego 2014 podczas Pucharu Kontynentalnego w Eisenerz[1].

Skoki narciarskieEdytuj

W latach 2008–2010 sporadycznie startował w konkursach FIS Cupu, punktując raz – 20 grudnia 2008 w swoim debiucie w tym cyklu był 29. W styczniu 2010 wziął także udział w konkursie drużynowym w ramach mistrzostw świata juniorów, w którym reprezentacja Ukrainy zajęła 15. miejsce (Kaliniczenko został wówczas zdyskwalifikowany)[3].

Do startów w oficjalnych zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich rozgrywanych pod egidą FIS powrócił latem 2013, startując w 6 konkursach FIS Cupu, a do dyscypliny tej na stałe przeniósł się latem 2014[3].

W 2015 wziął udział w mistrzostwach świata seniorów, odpadł jednak w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych. W tym samym roku wystartował także w uniwersjadzie, plasując się indywidualnie na 35. pozycji[3].

W Pucharze Kontynentalnym zadebiutował 1 sierpnia 2014 w Wiśle, gdzie w ramach letniej edycji tego cyklu był 46. Pierwsze punkty w ramach tej rywalizacji, także podczas konkursu na igelicie, zdobył w sierpniu 2016 zajmując w miejscowości Frenštát pod Radhoštěm 23. pozycję. Z kolei w zimowej edycji PK debiutanckie punkty zdobył w lutym 2017 w Erzurum, gdzie był 22. i 21.[3].

W Pucharze Świata po raz pierwszy wystąpił 13 stycznia 2017 w Wiśle, gdzie odpadł jednak w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. W październiku 2017 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Letnim Grand Prix, jednak w zawodach w Klingenthal również odpadł w kwalifikacjach[4].

W 2017 ponownie wystartował w mistrzostwach świata seniorów, jednak, podobnie jak 2 lata wcześniej, nie zakwalifikował się do żadnego konkursu głównego (w kwalifikacjach na skoczni normalnej został ponadto zdyskwalifikowany)[3].

W 2018, ze względu na problemy zdrowotne z plecami, opuścił sezon letni, ani razu nie występując na arenie międzynarodowej[3]. Do treningów i startów powrócił w październiku tego roku, w trakcie letnich mistrzostw kraju, na których był najlepszym skoczkiem, zdobywając złote medale we wszystkich 3 konkurencjach[5]. W lutym 2019 zadebiutował w konkursie głównym mistrzostw świata seniorów, zajmując na skoczni dużej 42. lokatę (na mniejszym obiekcie ponownie odpadł w kwalifikacjach). 14 lipca 2019 w Szczuczyńsku, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując w rozegranym tam konkursie 10. lokatę[3].

Kaliniczenko w swojej karierze wielokrotnie zdobywał tytuły mistrza Ukrainy w skokach narciarskich[6].

Kombinacja norweskaEdytuj

Mistrzostwa świataEdytuj

Skoki narciarskieEdytuj

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2015   Falun nie zakwalifikował się (K-90)[7], nie zakwalifikował się (K-120)[8]
2017   Lahti dyskwalifikacja w kwalifikacjach (K-90), nie zakwalifikował się (K-116)[9]
2019   Seefeld/Innsbruck 42. miejsce (K-120), nie zakwalifikował się (K-99)

Starty W. Kaliniczenki na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 76,0 m 78,9 pkt Nie zakwalifikował się.
26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 104,5 m 70,2 pkt Nie zakwalifikował się.
25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. DSQ Nie zakwalifikował się.
2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 88,0 m 49,5 pkt Nie zakwalifikował się.
42. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 112,5 m 88,2 pkt 191,2 pkt Markus Eisenbichler
1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 88,0 m 79,3 pkt Nie zakwalifikował się.

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2016/2017
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - q q q - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
                                            punkty
q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan na 24 sierpnia 2019

2017
                  punkty
- - - - - - - - q 0
2019
                punkty
- - - q - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014 niesklasyfikowany
2015 niesklasyfikowany
2016 91.
2017 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan na 15 września 2019

2014
                            punkty
- - 46 49 - - 47 42 - - - - - - 0
2015
                            punkty
- - 50 50 49 41 39 35 - - - - 51 53 0
2016
                            punkty
54 53 36 40 23 35 - - 50 43 42 45 - - 8
2017
                          punkty
59 63 43 51 46 57 52 - - 41 44 70 60 0
2019
                                punkty
- - 17 10 22 19 - - 38 30 - - 62
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar BeskidówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 45.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Athlete : KALINICHENKO Vitaliy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-14].
  2. Елітна група (ukr.). kharkivoda.gov.ua.
  3. a b c d e f g Adam Kwieciński: KALINICHENKO Vitaliy 1993.08.09 UKR. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2017-01-14].
  4. Athlete : KALINICHENKO Vitaliy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-01-14].
  5. Dominik Formela: Kaliniczenko niepokonany na Ukrainie. skijumping.pl, 2018-10-23. [dostęp 2018-11-02].
  6. Witold Stech, Katarzyna Pilawa: Wisła stolicą skoków - 5,5 tysiąca kibiców czeka!. silesion.pl, 2017-01-12. [dostęp 2017-01-14].
  7. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-20. [dostęp 2015-02-20].
  8. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-25. [dostęp 2015-02-20].
  9. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2017-03-01. [dostęp 2017-03-01].

BibliografiaEdytuj