Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Tajlandii – społeczność wyznaniowa w Tajlandii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 5170 głosicieli, należących do 125 zborów. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 10 347 osób[1][a]. Działalność miejscowych i laotańskich głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Bangkoku[2].

Świadkowie Jehowy w Tajlandii
Państwo  Tajlandia
Liczebność
(2018)
5170
% ludności kraju
(2018)
0,007%
Liczba zborów
(2018)
125
Rozpoczęcie działalności ok. 1900
Mapa lokalizacyjna Tajlandii
Bangkok
Bangkok
Geographylogo.svg
Położenie Biura Oddziału w Tajlandii

Spis treści

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Horace Randle około roku 1900 wysyłał wiele listów i traktatów religijnych Badaczy Pisma Świętego do duchownych, prowadzących działalność misyjną w Azji, m.in. na terenie ówczesnego Syjamu[3].

W roku 1931 w Bangkoku działalność prowadził pionier Claude Goodman pochodzący z Wielkiej Brytanii. 22 lipca 1936 roku do Bangkoku przybył Frank Dewar – pionier z Nowej Zelandii. Wkrótce dołączyli do niego pionierzy: Willy Unglaube i Kurt Gruber z Niemiec i John Edward Sewell z Australii. Początkowo rozpowszechniali publikacje biblijne w języku angielskim, chińskim i japońskim, a wkrótce rozpoczęli ich tłumaczenie na język tajski. Działalność początkowo prowadzono w Bangkoku, Chiang Mai oraz w prowincjach Phrae i Nan.

W roku 1940 odbył się chrzest pierwszych Świadków Jehowy z Tajlandii. W latach 40. XX wieku przybyli kolejni pionierzy: George i Dona Powell z Australii oraz Hans Thomas i Wolfhelm Fuchs z Niemiec.

W roku 1946 w kraju działało 14 głosicieli[4][5].

Rozwój działalnościEdytuj

1 stycznia 1947 roku rozpoczęto wydawać czasopismo Strażnica w języku tajskim. W kwietniu tego samego roku z wizytą w Tajlandii przebywali Nathan Homer Knorr oraz Milton George Henschel, którzy w Bangkoku wygłosili przemówienie do 275 osób. 1 września 1947 roku otwarto w tym mieście biuro Oddziału (rozbudowane w 1992 roku). Jesienią tego samego roku dotarła pierwsza grupa misjonarzy Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead (Alfred Laakso, Joseph E. Babinski, Donald Burkhart, Gerald (Jerry) Ross, i Darrow Stallard).

W roku 1948 liczba głosicieli wzrosła z 31 do 65. W kwietniu tego samego roku odbyło się pierwszy w Tajlandii kongres w Chiang Mai[4].

W 1950 roku w Tajlandii było 89 głosicieli, rok później – 126, a w roku 1952 – 150. W roku 1954 liczba ta przekroczyła 200 osób.

W kwietniu 1951 roku z kolejną wizytą w Tajlandii przebywał Nathan Knorr, który zachęcił głosicieli do podjęcia służby pełnoczasowej. Po raz trzeci Nathan Knorr kraj odwiedził w kwietniu 1956 roku. Natomiast w styczniu 1957 roku z wizytą w Tajlandii przebywał Frederick William Franz.

W latach 50. XX wieku do Tajlandii przybyły kolejne grupy misjonarzy (m.in. Guy Moffatt, Neil Crockett, Esko i Anja Pajasalami, Elon i Helvi Harteva, Eva Hiebert, Marguerite Rood, Bantoeng Chantraboon, Buakhieo Nantha, Somsri Darawan), którzy rozpoczęli działalność w kolejnych prowincjach kraju.

W roku 1960 zanotowano liczbę 385 głosicieli. W październiku 1961 roku otwarto nowe Biuro Oddziału.

W roku 1963 w Lumpini Park w Bangkoku odbył się kongres międzynarodowy „Wiecznotrwała dobra nowina[6] z udziałem 961 obecnych.

W latach 60. i 70. XX wieku do Tajlandii przybyły kolejne grupy misjonarzy.

Kolejny kongres międzynarodowy („Zwycięska wiara”) odbył się w roku 1978.

W roku 1985 w kongresie międzynarodowym „Lud zachowujący prawość”, który odbył się w stolicy, udział wzięli delegaci z 18 krajów oraz Lyman Alexander Swingle z Ciała Kierowniczego.

W kwietniu 1988 roku liczba głosicieli przekroczyła 1000, a w roku 1995 – 1500.

W roku 1991 zorganizowano kongres międzynarodowy „Czysta mowa”.

Liczba 2000 głosicieli została przekroczona w roku 2002. W roku 2004 zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tsunami, wywołane przez trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim.

W 2010 roku przekroczono liczbę 3200 głosicieli, rok później – 3400, w 2012 roku – 3600, w 2013 – 3800, a w roku 2014 – 4100.

W drugiej połowie 2011 roku brygady ochotników Świadków Jehowy naprawiły i wysprzątały 100 domów i 6 Sal Królestwa zniszczonych przez powódź[7].

W grudniu 2012 roku rozpoczęto specjalną kampanię, która miała za cel pomóc uczniom radzić sobie w szkole. Kampania zaczęła się w Bangkoku, gdzie dwudziestu głosicieli odwiedzało placówki szkolne, spotykając się z ich dyrektorami i udostępniając nauczycielom oraz uczniom czasopismo „Przebudźcie się!” z października 2012 roku zatytułowane „Jak sobie radzić w szkole”. W jej wyniku nauczycielom i uczniom udostępniono ponad 650 tys. egzemplarzy tego wydania „Przebudźcie się!”[8].

Od 2014 roku przedstawiciele władz w Tajlandii korzystają z publikacji Świadków Jehowy w ramach ogólnokrajowej inicjatywy związanej z edukacją urzędników państwowych w zakresie wychowywania dzieci, zapobiegania przemocy domowej oraz podnoszenia jakości zdrowia psychicznego i fizycznego[9].

Od 6 do 8 listopada 2015 roku w Chiang Mai i Nong Khai odbył się kongres specjalny „Naśladujmy Jezusa!” z udziałem delegatów z Tajlandii, Filipin, Japonii, Malezji, Mjanmy, Sri Lanki, Stanów Zjednoczonych i Wietnamu[10], na którym ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku tajskim[11]. W lipcu 2018 roku odbył się kongres specjalny „Bądź odważny!” w Kolombo w Sri Lance z udziałem delegacji z Tajlandii[12]. 16 sierpnia 2019 roku na kongresie regionalnym „Miłość nigdy nie zawodzi!” w Nong Khai ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku laotańskim[13].

Zebrania zborowe odbywają się w językach: tajskim (w tym północnowschodnim), akha, angielskim, birmańskim, chińskim, hmong (Miao Białych), japońskim, khmerskim, koreańskim, lahu, laotańskim, lisu, mien, sgaw, szan, tagalskim, tamilskim, urdu, wietnamskim i tajskim migowym.

Miejscowe Biuro Oddziału nadzoruje tłumaczenie literatury biblijnej na język tajski, laotański i lahu[2].

UwagiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tajlandia – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-31].
  2. a b Watchtower: Biuro Oddziału w Tajlandii. jw.org. [dostęp 2013-12-13].
  3. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. New York: Towarzystwo Strażnica, 1995, s. 418. ISBN 83-903551-0-8.
  4. a b 1991 Yearbook of Jehovah's Witnesses. New York: Watchtower, 1991, s. 186–252. (ang.)
  5. Zaufałem Jehowie z całego serca. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 14–19, nr 14/1975. 
  6. Watchtower: Niezapomniany kongres. jw.org, 2015. [dostęp 2015-01-01].
  7. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org, 2014. [dostęp 2014-08-09].
  8. Watchtower: Pomaganie uczniom w Tajlandii. jw.org, 2015-02-05. [dostęp 2015-02-05].
  9. Watchtower: Urzędnicy w Tajlandii wykorzystują publikacje Świadków Jehowy w pracy na rzecz społeczeństwa. jw.org, 2017-01-31. [dostęp 2017-02-13].
  10. 2015 Thailand Special Convention of Jehovah’s Witnesses (ang.). thailand2015.org (zarchiwizowane).
  11. Watchtower: JW Broadcasting – lipiec 2016 (od 63 min.). tv.jw.org, 2016-07-04. [dostęp 2016-07-05].
  12. Watchtower: Kongresy specjalne 2018. jw2018.org, 2017-09-10. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-20)].
  13. Watchtower: New World Translation Released in Guarani, Kwanyama, and Laotian (ang.). jw.org, 2019-08-19. [dostęp 2019-08-02].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj