Otwórz menu główne

Barbara Fijewska

polska aktorka, choreograf i reżyser

Barbara Fijewska (ur. 6 października 1919 w Warszawie, zm. 1 stycznia 2005 tamże) – polska choreograf teatralny i filmowy, reżyser teatralny, aktorka filmowa, tancerka, pedagog (nauczycielka rytmiki i tańca w PWST w Łodzi). Siostra aktora Tadeusza Fijewskiego oraz reżysera i aktora Włodzimierza Fijewskiego.

Barbara Fijewska
Ilustracja
Barbara Fijewska w 1947 r.
Data i miejsce urodzenia 6 października 1919
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 2005
Warszawa
Współmałżonek 1. Zdzisław Szymański (aktor), 2. Janusz Bylczyński (aktor), 3. Zbigniew Badowski (lekarz), 4. Jerzy Poradowski (prawnik)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Barbara Fijewska (po lewej) i Maria Winogradowa – Ostatni Etap w filmie Ostatni etap, 1947
Grób choreografki i aktorki Barbary Fijewskiej w Katakumbach na Starych Powązkach w Warszawie

Absolwentka Prywatnej Szkoły Tańca Scenicznego Tacjanny Wysockiej i Studium Iwo Galla w Warszawie. W latach 1932–1939 występowała jako tancerka estradowa. W czasie II wojny światowej wojny pracowała w Fabryce Kabli w Ożarowie. Brała udział w powstaniu warszawskim (pseud. "Puk", "Basia" w stopniu plutonowego w III Zgrupowaniu "Konrad", a następnie została wywieziona do obozu koncentracyjnego w Bergen-Belsen. Po zakończeniu wojny występowała (wraz z Tadeuszem Fijewskim w Teatrze im. Bogusławskiego, który został założony przez Leona Schillera w Belgii (w Lingen). Do Polski powróciła w grudniu 1945 r. wraz z Leonem Schillerem, który zaangażował ją do PWST, gdzie w latach 1946-1949 uczyła choreografii i ruchu scenicznego i pracowała (wraz z Schillerem i Ludwikiem René dla Teatru Wojska Polskiego w Łodzi realizując sztuki propagandowe (m.in. Młodą Gwardię Aleksandra Fadiejewa[1]. W 1949 zamieszkała w Warszawie, gdzie pracowała dla Schillera (Teatr Polski w Warszawie) i Władysława Krasnowieckiego (w Teatrze Narodowym). Zagrała w propagandowym filmie "Ostatni etap". W roku 1955 nadano jej "za zasługi dla Polski socjalistycznej" Medal 10-lecia Polski Ludowej i Srebrny Krzyż Zasługi. Od 1947 r. współpracowała z wieloma teatrami jako autorka układów tanecznych i ruchu scenicznego. W 1949 r. zadebiutowała jako reżyser teatralny.

Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (katakumby, rząd 96-3)[2].

Reżyseria teatralna i rewiowa (wybór)Edytuj

Choreografia (teatr, musical, operetka, wodewil) (wybór)Edytuj

Choreografia filmowaEdytuj

Role teatralne – taneczne, aktorskie (wybór)Edytuj

Role filmoweEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisława Mrozińska, Szkoła Leona Schillera. PWST 1946-1949, Wrocław 1972 i Anna Chojnacka, Leon Schiller w Polsce Ludowej 1946-1954, Warszawa 2015.
  2. Barbara Fijewska. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-11-02].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj