Bartosz Zmarzlik

polski żużlowiec

Bartosz Zmarzlik (ur. 12 kwietnia 1995 w Szczecinie[1]) – polski żużlowiec, reprezentant Polski, wychowanek i kapitan Stali Gorzów Wielkopolski. Dwukrotny indywidualny mistrz świata (2019, 2020), indywidualny mistrz świata juniorów (2015), indywidualny mistrz Europy juniorów (2012), 2-krotny drużynowy mistrz świata (2016, 2017), 4-krotny drużynowy mistrz świata juniorów (2012, 2014, 2015, 2016) oraz 2-krotny drużynowy mistrz Europy juniorów (2013, 2014). Kawaler Orderu Odrodzenia Polski[2].

Bartosz Zmarzlik
Ilustracja
Bartosz Zmarzlik (2013)
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1995
Szczecin
Informacje klubowe
Klub Liga polska: Stal Gorzów Wielkopolski
Liga szwedzka: Elit Vetlanda
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga polska
2010– Stal Gorzów Wielkopolski
Liga szwedzka
2011–2012 Gnistorna Malmö
2013– Elit Vetlanda
Liga angielska
2014 Birmingham Brummies
Liga duńska
2012 Holsted Speedway-Klub
2019 Slangerup Speedway Klub
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja
2012– Polska Polska
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
srebro 2020 drużynowo
złoto 2020 indywidualnie
złoto 2019 indywidualnie
srebro 2019 drużynowo
srebro 2018 indywidualnie
złoto 2017 drużynowo
brąz 2016 indywidualnie
złoto 2016 drużynowo
brąz 2015 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto 2016 drużynowo
złoto 2015 indywidualnie
złoto 2015 drużynowo
złoto 2014 drużynowo
srebro 2013 drużynowo
złoto 2012 drużynowo
Mistrzostwa Europy juniorów
złoto 2014 drużynowo
złoto 2013 drużynowo
złoto 2012 indywidualnie
Plebiscyt „Przeglądu Sportowego”
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

W 2019 roku został trzecim Polakiem, po Jerzym Szczakielu (1973) i Tomaszu Gollobie (2010), który wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata[3]. W 2020 roku stał się trzecim żużlowcem w historii cyklu Grand Prix – po Tonym Rickardssonie i Nickim Pedersenie, i 10. w historii indywidualnych mistrzostw świata który obronił ten tytuł[4].

ŻyciorysEdytuj

KarieraEdytuj

 
Zmarzlik podczas finału MDMP w sezonie 2011
 
Na rodzinnym torze, ze złotym medalem IMŚ w sezonie 2019

Karierę w sporcie żużlowym rozpoczął na miniżużlu w klubie GUKS Speedway Wawrów. Licencję żużlową uzyskał w 2010 roku[potrzebny przypis].

W swoim debiutanckim sezonie 2010 wraz z drużyną Stali zdobył złote medale w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski oraz w Lidze Juniorów – drużynowo złoto i brązowy medal indywidualnie. Wywalczył także tytuł młodzieżowego indywidualnego mistrza Wielkopolski, gromadząc w całym cyklu 85 pkt[potrzebny przypis].

Młody gorzowianin w sezonie 2010 zadebiutował także na szwedzkich torach podczas mistrzostw klubowych Gnistorny Malmö – klubu, którego barwy reprezentował w sezonach 2011–2012[5] w Allsvenskan, zajmując w turnieju drugą pozycję[potrzebny przypis].

Zadebiutował w rozgrywkach ligowych 25 kwietnia 2011 roku w meczu przeciwko Unii Leszno zdobywając 4 pkt[potrzebny przypis].

W sezonie zasadniczym 2011 roku zawodnik ten miał 16 lat i zdobył łącznie 51 punktów w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. Żaden inny zawodnik w wieku 16 lat nie zdobył tylu punktów w całej historii polskiego żużla[potrzebny przypis].

W sezonie 2012 oprócz polskiej Ekstraligi i szwedzkiej Allsvenskan, był w szerokiej kadrze drużyny duńskiej superligi – Holsted Speedway-Klub[6] jednak w żadnym jej meczu nie wystąpił. 11 kwietnia 2012 roku podczas finału krajowych eliminacji do indywidualnych mistrzostw świata juniorów z czasem 67,55 sek. pobił rekord tarnowskiego toru[7]. Całe zawody gorzowianin wygrał z dorobkiem 12 pkt[potrzebny przypis].

23 czerwca 2012 roku w swoim pierwszym występie w cyklu Grand Prix, startując z dziką kartą w Grand Prix Polski w Gorzowie Wielkopolskim, zajął trzecie miejsce z 13 pkt. i przeszedł do historii jako najmłodszy uczestnik cyklu, który stanął na podium (17 lat i 72 dni)[8] – zaś 30 sierpnia 2014 roku ponownie startując z „dziką kartą” w Grand Prix Polski w Gorzowie Wielkopolskim przeszedł do historii jako najmłodszy uczestnik cyklu, który zwyciężył (19 lat i 140 dni)[9]. 25 sierpnia 2012 roku w finale indywidualnych mistrzostw Europy juniorów rozegranym w Opolu, z dorobkiem 14 pkt., wywalczył pierwsze indywidualne złoto w swojej karierze[potrzebny przypis].

1 września 2012 roku podczas finału drużynowych mistrzostw świata juniorów w Gnieźnie, w 19 wyścigu zawodów, zanotował groźny upadek w wyniku którego doznał skomplikowanego złamania lewej nogi z przemieszczeniem i przedwcześnie zakończył sezon[10].

Od sezonu 2013 oprócz gorzowskiej „Stali” reprezentuje barwy szwedzkiego klubu ElitserienElit Vetlanda[11].

W 2014 roku zadebiutował w rozgrywkach Elite League w barwach Birmingham Brummies[12]. Wystartował tylko w jednym spotkaniu, w którym w 4 startach zdobył 4 pkt. Później w trakcie trwania sezonu drużyna z Birmingham wycofała się z rozgrywek[13].

Dwukrotnie zdobywał Drużynowe Mistrzostwo Polski w 2014 roku oraz w 2016 roku z drużyną Stali. Zajął ósme miejsce w 82. Plebiscycie na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2016 roku[potrzebny przypis].

Wraz z Maciejem Janowskim i Patrykiem Dudkiem brał udział w World Games 2017[14].

W 2019 roku Zmarzlik wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata w jeździe na żużlu[3].

W styczniu 2020 roku Bartosz Zmarzlik został wybrany Najlepszym Sportowcem 2019 roku w 85. Plebiscycie Przeglądu Sportowego i Telewizji Polsat[15].

Życie prywatneEdytuj

Pochodzi z miejscowości Kinice. Jego starszy brat Paweł Zmarzlik również był żużlowcem[potrzebny przypis].

W trakcie kariery nosił pseudonim F-16[16].

Mistrzostwa świataEdytuj

Starty w Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwach Świata na Żużlu)Edytuj

Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand PrixEdytuj

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Długość toru
1. 30 sierpnia 2014   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 329m
2. 12 sierpnia 2017   Grand Prix Szwecji   Målilla G&B Stadium 305m
3. 21 lipca 2018   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 272m
4. 1 czerwca 2019   Grand Prix Słowenii   Krško Stadion Matije Gubca 388m
5. 3 sierpnia 2019   Grand Prix Polski   Wrocław Stadion Olimpijski 352m
6. 7 września 2019   Grand Prix Danii   Vojens Vojens Speedway Center 300m
7. 11 września 2020   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 329m
8. 18 września 2020   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 353m
9. 19 września 2020   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 353m
10. 3 października 2020   Grand Prix Polski   Toruń Motoarena 318m
Miejsca na podiumEdytuj
Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Miejsce Punkty Biegi Zwycięzca
1. 23 czerwca 2012   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 3. 13 (2,1,3,2,0,3,2)   Martin Vaculík
2. 30 sierpnia 2014   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 1. 17 (3,2,1,3,2,3,3)
3. 9 lipca 2016   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 3. 13 (1,3,1,3,2,2,1)   Antonio Lindbäck
4. 10 września 2016   Grand Prix Niemiec   Teterow Bergring Arena 2. 13 (2,2,1,2,2,2,2)   Jason Doyle
5. 1 października 2016   Grand Prix Polski   Toruń Motoarena 3. 13 (0,2,3,1,3,3,1)   Niels Kristian Iversen
6. 22 października 2016   Grand Prix Australii   Melbourne Etihad Stadium (sztuczny tor) 3. 15 (3,3,1,3,2,2,1)   Chris Holder
7. 12 sierpnia 2017   Grand Prix Szwecji   Målilla G&B Stadium 1. 15 (3,1,2,1,3,2,3)
8. 23 września 2017   Grand Prix Sztokholmu   Solna Friends Arena (sztuczny tor) 2. 12 (2,2,1,3,0,2,2)   Matej Žagar
9. 7 października 2017   Grand Prix Polski   Toruń Motoarena 3. 14 (3,2,2,2,2,2,1)   Patryk Dudek
10. 28 października 2017   Grand Prix Australii   Melbourne Etihad Stadium (sztuczny tor) 3. 13 (2,1,1,3,2,3,1)   Jason Doyle
11. 7 lipca 2018   Grand Prix Szwecji   Hallstavik HZ Bygg Arena 3. 13 (3,2,3,1,1,2,1)   Maciej Janowski
12. 21 lipca 2018   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 1. 19 (3,3,2,3,2,3,3)
13. 25 sierpnia 2018   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 2. 18 (3,3,1,3,3,3,2)   Martin Vaculík
14. 22 września 2018   Grand Prix Niemiec   Teterow Bergring Arena 3. 15 (3,2,3,2,2,2,1)   Tai Woffinden
15. 1 czerwca 2019   Grand Prix Słowenii   Krško Stadion Matije Gubca 1. 18 (3,3,1,3,3,2,3)
16. 3 sierpnia 2019   Grand Prix Polski   Wrocław Stadion Olimpijski 1. 17 (2,3,1,2,3,3,3)
17. 31 sierpnia 2019   Grand Prix Niemiec   Teterow Bergring Arena 2. 16 (3,2,2,3,2,2,2)   Maciej Janowski
18. 7 września 2019   Grand Prix Danii   Vojens Vojens Speedway Center 1. 18 (2,3,2,2,3,3,3)
19. 21 września 2019   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 3. 15 (1,3,3,1,3,3,1)   Leon Madsen
20. 29 sierpnia 2020   Grand Prix Polski   Wrocław Stadion Olimpijski 3. 16 (1,1,3,3,3,2,1)   Maciej Janowski
21. 11 września 2020   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 1. 20 (3,3,3,3,2,3,3)
22. 18 września 2020   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 1. 20 (3,3,2,1,2,3,3)
23. 19 września 2020   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 1. 20 (3,3,3,2,2,3,3)
24. 3 października 2020   Grand Prix Polski   Toruń Motoarena 1. 20 (1,3,2,2,1,2,3)

Punkty w poszczególnych zawodach Grand PrixEdytuj

Sezon 2012
                        miejsce punkty
13 20 13
Sezon 2013
                        miejsce punkty
6 21 6
Sezon 2014
                        miejsce punkty
17 18 17
Sezon 2015
                        miejsce punkty
3 14 18 17
Sezon 2016
                      miejsce punkty
8 10 7 13 13 10 14 13 12 13 15   128
Sezon 2017
                        miejsce punkty
6 12 6 8 7 16 15 10 2 12 14 13 5 121
Sezon 2018
                    miejsce punkty
9 4 10 13 19 14 18 12 15 15   129
Sezon 2019
                    miejsce punkty
10 18 8 8 17 8 16 18 15 14   132
Sezon 2020
                miejsce punkty
11 16 20 12 20 20 14 20   133
Statystyki
Starty 56
Zwycięstwa 10
Miejsca na podium 24
Finalista 30
Punkty 696

Drużynowy Puchar ŚwiataEdytuj

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2015 14 czerwca Vojens 3. 3 1,0,1,1,0   Polska
2016 30 lipca Manchester 1. 11 1,3,3,1,3   Polska
2017 8 lipca Leszno 1. 13 2,3,2,3,3   Polska

Speedway of NationsEdytuj

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2019 20 lipca
21 lipca
Togliatti 2. 17
18+1
3,2,3,3,3,3
3,3,3,3,3,3+1
  Polska
2020 17 października Lublin 2. 15 4,3,4,4   Polska

Indywidualne mistrzostwa świata juniorówEdytuj

W sezonie 2014 zajął 8 m. z dorobkiem 8 pkt. w finale krajowych eliminacji do Indywidualnych mistrzostw świata juniorów rozgrywanych w dniu 17 kwietnia 2014 roku w Ostrowie Wlkp. i nie awansował do dalszych rund kwalifikacyjnych. W sezonie 2016 nie wystartował w rozgrywkach.

Sezon 2011
        miejsce punkty
3 10 5 9 8 27
Sezon 2012
              miejsce punkty
11 9 9 13 29
Sezon 2013
      miejsce punkty
8 8 6 8 22
Sezon 2015
      miejsce punkty
14 12 13   39
Statystyki
Starty 13
Zwycięstwa 0
Miejsca na podium 4
Punkty 117

Drużynowe mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2012 1 września Gniezno 1. 8 3,2,3,u,–   Polska
2013 28 września Pardubice 2. 13 3,3,3,1,3   Polska
2014 23 sierpnia Slangerup 1. 13 2,3,3,2,3   Polska
2015 31 października Mildura 1. 15 3,3,3,3,3   Polska
2016 20 sierpnia Norrköping 1. 14 2,3,3,3,3   Polska

Mistrzostwa EuropyEdytuj

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorówEdytuj

W sezonie 2013 nie dotarł na finał krajowych eliminacji rozgrywanych w dniu 8 maja 2013 roku w Opolu. W sezonie 2014 nie wystartował w eliminacjach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2011 9 lipca Lublana 6. 9 2,2,2,w,3   Polska
2012 25 sierpnia Opole 1. 14 3,3,3,3,2   Polska

Drużynowe mistrzostwa Europy juniorówEdytuj

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2013 6 lipca Opole 1. 11 2,3,3,3   Polska
2014 28 czerwca Herxheim 1. 15 3,3,3,3,3   Polska

Rozgrywki krajoweEdytuj

Mistrzostwa PolskiEdytuj

Drużynowe mistrzostwa PolskiEdytuj

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2011 Ekstraliga Caelum Stal Gorzów Wielkopolski 3. 18 69 94 7 101 0 – (1 pł.) 1,464 (33) 5,61
2012 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 2. 18 72 117 16 133 0 1,847 (28)   6,50
2013 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 5. 18 92 151 13 164 1 1,783 (28)   8,39
2014 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 1. 18 91 175 12 187 0 2,055 (14)   9,72
2015 Ekstraliga MONEYmakesMONEY.pl Stal Gorzów Wielkopolski 6. 14 72 161 7 168 1 – (2 pł.) 2,333 (4)   11,50
2016 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 1. 18 88 207 11 218 3 – (2 pł.) 2,477 (1)   12,11
2017 Ekstraliga Cash Broker Stal Gorzów Wielkopolski 3. 18 93 215 6 221 1 – (1 pł.) 2,376 (1)   12,28
2018 Ekstraliga Cash Broker Stal Gorzów Wielkopolski 2. 18 94 237 5 242 3 – (1 pł.) 2,575 (1)   13,44
2019 Ekstraliga truly.work Stal Gorzów Wielkopolski 7. 14 78 183 5 188 1 2,410 (2)   13,42
2020 Ekstraliga Moje Bermudy Stal Gorzów Wielkopolski 2. 17 93 217 9 226 3 – (2 pł.) 2,430 (3)   13,29

Indywidualne mistrzostwa PolskiEdytuj

W sezonach 2010–2011 nie wystartował w ćwierćfinałach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2012 15 sierpnia Zielona Góra 4. 10 1,3,3,0,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 6 października Tarnów 13. 5 0,0,2,3,0 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 14 sierpnia Zielona Góra 6. 9+0 2,1,1,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 5 lipca Gorzów Wielkopolski 2. 14+2 3,2,3,3,3+2 MONEYmakesMONEY.pl Stal Gorzów Wielkopolski
2016 1 lipca Leszno 6. 11+w 2,2,1,3,3+w Stal Gorzów Wielkopolski
2017 2 lipca Gorzów Wielkopolski 6. 10+0 1,3,3,1,2+0 Cash Broker Stal Gorzów Wielkopolski
2018 4 sierpnia Leszno 4. 13+w 2,3,2,3,3+w Cash Broker Stal Gorzów Wielkopolski
2019 14 lipca Leszno 2. 15+2 3,3,3,3,3+2 truly.work Stal Gorzów Wielkopolski
2020 7 września Leszno 2. 10+2+2 2,3,1,1,3+2+2 Moje Bermudy Stal Gorzów Wielkopolski

Mistrzostwa Polski par klubowychEdytuj

W sezonach 2010–2012, 2016 i 2018 nie startował.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2013 30 sierpnia Gorzów Wielkopolski 2. 10 3,1,2,1,0,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 19 października Gorzów Wielkopolski 1. 14 w,3,3,2,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 12 lipca Leszno 2. 10 3,2,3,2 MONEYmakesMONEY.pl Stal Gorzów Wielkopolski
2017 23 lipca Ostrów Wielkopolski 1. 17 2,3,3,3,3,3 Cash Broker Stal Gorzów Wielkopolski
2019 11 maja Bydgoszcz 2. 14 3,1,3,3,3,1 truly.work Stal Gorzów Wielkopolski
2020 5 sierpnia Gdańsk 4. 13 1,3,1,3,2,3 Moje Bermudy Stal Gorzów Wielkopolski

Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa PolskiEdytuj

W sezonach 2012 i 2015–2016 nie wystartował w półfinale/eliminacjach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 1 września Łódź 1. 11 2,3,3,3 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2011 22 września Bydgoszcz 6. 9 2,1,3,3 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2013 4 września Częstochowa 1. 8 1,1,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 8 października Rybnik 2. 11 2,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa PolskiEdytuj

W sezonie 2010 nie wystartował w eliminacjach. W sezonie 2012 w półfinale rozegranym 18 lipca w Grudziądzu zdobył 15 pkt. i zajmując 1 miejsce zakwalifikował się do finału, jednak z powodu kontuzji w nim nie wystąpił. W sezonie 2016 nie wystartował w finale.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2011 2 września Gorzów Wielkopolski 2. 13 2,3,3,2,3 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2013 7 września Tarnów 3. 12 2,2,3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 13 września Gorzów Wielkopolski 3. 11+3 3,2,1,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 12 lipca Leszno 1. 15 3,3,3,3,3 MONEYmakesMONEY.pl Stal Gorzów Wielkopolski

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowychEdytuj

W sezonach 2010, 2012–2014 i 2016 nie wystartował w półfinałach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2011 1 lipca Gdańsk 4. 15+2 3,1,3,3,3,2 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2015 26 września Gorzów Wielkopolski 1. 14 3,2,3,3,3,– MONEYmakesMONEY.pl Stal Gorzów Wielkopolski

Pozostałe rozgrywki krajoweEdytuj

Turniej o Złoty KaskEdytuj

W sezonach 2010–2014 i 2017 nie wystartował w eliminacjach. W sezonie 2019 nie wystąpił w finale.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2015 14 kwietnia Lublin 10. 6 w,1,2,2,1 MONEYmakesMONEY.pl Stal Gorzów Wielkopolski
2016 25 kwietnia Tarnów 2. 8 3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2018 19 kwietnia Piła 2. 11 3,3,1,3,1 Cash Broker Stal Gorzów Wielkopolski
2020 27 lipca Bydgoszcz 1. 15 3,3,3,3,3 Moje Bermudy Stal Gorzów Wielkopolski
Turniej o Srebrny KaskEdytuj

W sezonie 2010 i 2014–2016 nie wystartował w półfinałach. W sezonie 2011 w półfinale rozegranym 16 czerwca w Ostrowie Wielkopolskim zdobył 10 pkt. i zajmując 7 miejsce zakwalifikował się do finału, jednak w nim nie wystąpił.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2012 27 lipca Rzeszów 2. 13 2,3,3,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 3 sierpnia Rawicz 3. 12 2,2,3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
Turniej o Brązowy KaskEdytuj

W sezonie 2011 i 2014 nie wystartował w półfinałach. W sezonie 2012 w półfinale rozegranym 20 czerwca w Lublinie zdobył 15 pkt. i zajmując 1 miejsce zakwalifikował się do finału, jednak z powodu kontuzji w nim nie wystąpił.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 5 sierpnia Leszno 6. 8 0,2,1,3,2 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2013 17 sierpnia Łódź 2. 14+2 3,3,3,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
Drużynowe mistrzostwa Ligi JuniorówEdytuj

W sezonach 2013–2015 nie startował w rozgrywkach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 22 czerwca
23 czerwca
29 czerwca
20 lipca
21 lipca
27 lipca
28 lipca
Bydgoszcz
Toruń
Wrocław
Tarnów
Częstochowa
Zielona Góra
Gorzów Wielkopolski
1.

6
10
8
5
6
ns
ns
0,2,3,1
2,3,2,3
3,1,2,2
1,2,2,0
2,1,3,–
Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2011 12 lipca
13 lipca
2 sierpnia
3 sierpnia
9 sierpnia
10 sierpnia
31 sierpnia
Leszno
Wrocław
Gorzów Wielkopolski
Zielona Góra
Rzeszów
Tarnów
Toruń
6. 10
10
10



11
3,3,3,1
2,3,3,2
1,3,3,3
ns
ns
ns
2,3,3,3
Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2012 26 czerwca
27 czerwca
3 lipca
4 lipca
11 lipca
Bydgoszcz
Gdańsk
Leszno
Gorzów Wielkopolski
Toruń
4.

12
10
8
ns
ns
3,3+3+3
1,3+3+3
2,2+2+2
Stal Gorzów Wielkopolski
Indywidualne mistrzostwa Ligi JuniorówEdytuj

W sezonach 2012–2015 nie wystartował w finałach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 23 września Gorzów Wielkopolski 3. 13 3,2,2,2,3 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski
2011 4 września Zielona Góra 6. 10 2,1,3,2,2 Caelum Stal Gorzów Wielkopolski

Ligi zagraniczneEdytuj

Liga szwedzkaEdytuj

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2011 Allsvenskan Gnistorna Malmö 6. 3 15 b.d. b.d. 23 0 1,533 (niesklasyfikowany) 7,67
2012 Allsvenskan Gnistorna Malmö 6. 6 25 43 1 44 0 1,720 (niesklasyfikowany)   8,60
2013 Elitserien VMS Elit Vetlanda 2. 10 43 77 9 86 b.d. 2,000 (15)   7,70
2014 Elitserien VMS Elit Vetlanda 1. 6 25 41 3 44 b.d. 1,760 (niesklasyfikowany)   6,83
2015 Elitserien VMS Elit Vetlanda 1. 16 73 155 10 165 b.d. 2,260 (3)   9,69
2016 Elitserien VMS Elit Vetlanda 7. 13 68 153 4 157 b.d. 2,309 (1)   11,77
2017 Elitserien VMS Elit Vetlanda 2. 16 81 190 10 200 b.d. 2,469 (1)   11,88
2018 Elitserien Elit Vetlanda 6. 16 87 200 10 210 b.d. 2,414 (3)   12,50
2019 Elitserien Elit Vetlanda 4. 18 91 254 1 255 7 2,802 (1)   14,11
2020 Elitserien Elit Vetlanda 5. 1 5 15 0 15 1 3,000 (1)   15,00

Liga angielskaEdytuj

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2014 Elite League Birmingham Brummies 10. 1 4 4 1 5 0 1,250 (niesklasyfikowany) 4,00

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Borowy: Siedem dekad Stali. Gorzów Wlkp.: Stal Gorzów Wielkopolski S.A., 2017, s. 239. ISBN 978-83-949638-0-4.
  2. Mistrz świata odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski!, www.speedwaynews.pl [dostęp 2020-11-05] (pol.).
  3. a b Bartłomiej Wnuk: Żużel: Bartosz Zmarzlik indywidualnym mistrzem świata – Żużel. przegladsportowy.pl, 2019-10-05. [dostęp 2019-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-05)].
  4. Bartosz Zmarzlik obronił tytuł mistrza świata! Polak przeszedł do historii (pol.). sport.pl, 2020-10-03. [dostęp 2020-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-03)].
  5. Andrzej Matkowski: Zmiana pokoleń w Gnistornie Malmö – Paluch się żegna, Zmarzlik podpisuje. sportowefakty.pl. [dostęp 2010-10-05].
  6. Dawid Cysarz: Trójka Polaków w barwach Holsted. sportowefakty.pl. [dostęp 2011-12-02].
  7. Kamil Hynek: Rakietowy Zmarzlik – relacja z tarnowskiego finału krajowych eliminacji do IMŚJ. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-04-11].
  8. Maciej Kmiecik: Grand Prix Polski w Gorzowie – turniej, który przejdzie do historii żużla. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-06-26].
  9. Łukasz Witczyk: Bartosz Zmarzlik najmłodszym w historii zwycięzcą turnieju Grand Prix. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-08-31].
  10. Rafał Malinowski: Poważna kontuzja Zmarzlika. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-09-01].
  11. Wojciech Ogonowski: Bartosz Zmarzlik zawodnikiem Elit Vetlandy. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-10-26].
  12. Dawid Cysarz: Bartosz Zmarzlik będzie startował w Elite League [dostęp 2014-05-23, źródło: www.birminghambrummies.co].
  13. Rafał Malinowski: Mecze z udziałem Birmingham Brummies anulowane. Jak wygląda nowa tabela Elite League?. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-07-15].
  14. Info System, worldgames2017.sportresult.com [dostęp 2017-09-18].
  15. Żużlowiec po raz drugi! Wielki triumf Zmarzlika w Plebiscycie „PS” (pol.). Przegląd Sportowy, 2020-01-04. [dostęp 2020-01-04].
  16. Dawid Lis: Stal Gorzów rozpoczęła przygotowania. Bartosz Zmarzlik kompletuje sprzęt. sportowefakty.wp.pl, 2014-12-09. [dostęp 2016-08-21].

BibliografiaEdytuj

  • Robert Borowy: Siedem dekad Stali. Gorzów Wlkp.: Stal Gorzów Wielkopolski S.A., 2017, s. 239. ISBN 978-83-949638-0-4.

Linki zewnętrzneEdytuj