Otwórz menu główne

Janusz Majewski (reżyser)

polski reżyser, scenarzysta, pisarz
Ten artykuł dotyczy polskiego reżysera. Zobacz też: inne znaczenia.

Janusz Marian Majewski, także pod pseud. Patrick G. Clark (ur. 5 sierpnia 1931 we Lwowie) – polski reżyser filmowy, dramatopisarz, pisarz, scenarzysta, wykładowca. Rektor Warszawskiej Szkoły Filmowej[1].

Janusz Majewski
Ilustracja
Janusz Majewski (2018)
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1931
Lwów
Zawód reżyser, scenarzysta, pisarz
Współmałżonek Zofia Nasierowska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, której Wydział Reżyserii ukończył w 1959 roku. W latach 1983–1990 przez dwie kadencje był Prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Filmowców Polskich, od roku 2006 jest Honorowym Prezesem Stowarzyszenia.

W latach 1987–1991 był członkiem Komitetu Kinematografii.

W latach 1969–1991 był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi, a także gościnnie m.in. w Stanach Zjednoczonych. Jego studentami byli m.in.: Feliks Falk, Andrzej Barański, Filip Bajon i Juliusz Machulski.

Pod pseudonimem Patrick G. Clark napisał komedię z gatunku czarnego humoru Upiór w kuchni, którą dwukrotnie reżyserował dla Teatru Telewizji – w 1976 i 1993.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[2] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[3].

FilmografiaEdytuj

PublikacjeEdytuj

 
Gwiazda Janusza Majewskiego w łódzkiej Alei Gwiazd
Seria Nadkomisarz Rafał Król
  • Czarny mercedes (wyd. Marginesy, 2016)
  • Ryk kamiennego lwa (wyd. Marginesy, 2018)
Pozostałe
  • 2001: Retrospektywa
  • 2006: Ostatni klaps. Pamiętnik moich filmów
  • 2006: Po sezonie
  • 2010: Mała matura (wyd. Marginesy)
  • 2011: Siedlisko (wyd. Marginesy)
  • 2012: Zima w Siedlisku (wyd. Marginesy)
  • 2013: Ekshibicjonista. Opowiadania nie tylko erotyczne (wyd. Marginesy)
  • 2014: Glacier Express 9.15 (wyd. Marginesy)

Nagrody i wyróżnienia (wybór)Edytuj

  • 2015: Srebrne Lwy 40. Festiwalu Filmowym w Gdyni za film Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy
  • 2011: Laureat Nagrody Honorowej „Jańcio Wodnika” na XVIII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej „Prowincjonalia” we Wrześni
  • 2010: Nagroda Publiczności na Międzynarodowy Festiwal Filmowy Regiofun za film „Mała matura"
  • 2010: Nagroda Specjalna Jury na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za film „Mała matura"
  • 2003: podczas VIII Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd
  • 2002: Laureat statuetki „Gwiazda Telewizji Polskiej” wręczona z okazji 50-lecia TVP „za filmy telewizyjne i spektakle teatru telewizji"
  • 1999: Srebrny Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu
  • 1987: Złota Kaczka w kategorii: najlepszy film polski C.K. Dezerterzy
  • 1987: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za film C.K. Dezerterzy;
  • 1987: Wyróżnienie na Festiwalu Radiowo-Telewizyjny „Prix Futura” w Berlinie za film Mrzonka
  • 1977: Nagroda za reżyserię na festiwalu w Panamie za film Zaklęte rewiry

OdznaczeniaEdytuj

W 2001 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju polskiej kinematografii[4].

21 marca 2011 Janusz Majewski odsłonił swoją gwiazdę w Alei Gwiazd na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi[5].

W 2012 został uhonorowany nagrodą „Orła” w kategorii „Za Osiągnięcia Życia”[6].

W 2013 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla kultury narodowej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej i działalności dydaktycznej[7].

UwagiEdytuj

  1. a b według własnej sztuki

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj