Otwórz menu główne

Anna Seniuk

polska aktorka

Anna Seniuk-Małecka[1] (ur. 17 listopada 1942 w Stanisławowie) – polska aktorka teatralna i filmowa, profesor sztuk teatralnych (1998), od 1998 profesor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Anna Seniuk
Ilustracja
Foto: Paweł Matyka
Imię i nazwisko Anna Seniuk-Małecka
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1942
Stanisławów
Zawód aktorka, nauczyciel akademicki
Lata aktywności od 1963
Zespół artystyczny
Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
(1964–1969)
Teatr Ateneum w Warszawie
(1969–1977, 1991–2003)
Teatr Powszechny w Warszawie
(1977–1982)
Teatr Polski w Warszawie
(1982–1991)
Teatr Narodowy w Warszawie
(od 2003)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo spędziła w Krzeszowicach, Jawiszowicach[2] i w Zatorze pod Oświęcimiem. Później mieszkała w Krakowie, gdzie uczęszczała do VII Liceum Ogólnokształcącego im. Zofii Nałkowskiej, mieszczącego się wówczas przy ulicy Michałowskiego, a następnie podjęła studia w szkole teatralnej, choć początkowo myślała o studiach z zakresu konserwacji zabytków bądź historii sztuki.

W 1964 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i zadebiutowała na scenie rolą Irmy w Wariatce z Chaillot J. Giraudoux w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 1964–1970 była aktorką Starego Teatru w Krakowie. Następnie wchodziła w skład zespołów Teatru Ateneum (1970–1974, 1991–2003), Teatru Powszechnego w Warszawie (1977–1982) i Teatru Polskiego (1982–1991). Od roku 2003 występuje w Teatrze Narodowym w Warszawie[3].

Występowała także w Teatrze Telewizji, w filmach i w licznych serialach. Niezapomnianą kreację aktorską Magdy Karwowskiej stworzyła w jednym z najpopularniejszych polskich seriali telewizyjnych: Czterdziestolatku i Czterdziestolatku 20 lat później w reżyserii Jerzego Gruzy. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia od lat 70. XX w. Do tej pory zagrała ponad 40 ról radiowych, wśród nich znalazły się także słuchowiska dla dzieci.

Otrzymała wiele nagród. W 1979 została nagrodzona Nagrodą Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie. Laureatka Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 1991/1992, za rolę Dulskiej w Moralności Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej w Teatrze TV i Nagrody im. Ireny Solskiej (2016)[4].

Tytuł naukowy profesora uzyskała 22 lipca 1998[1].

Życie prywatneEdytuj

Była żoną polskiego kompozytora Macieja Małeckiego (rozwód w 1994 roku), z którym ma dwójkę dzieci: syna Grzegorza (aktora) i córkę Magdalenę (muzyka).

FilmografiaEdytuj

Polski dubbingEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

Nagrody (wybrane)Edytuj

  • 1977: Nagroda główna za rolę Karoliny David w Nocy Trybad Per Olova Enquista w reżyserii Ernsta Günthera z Teatru Powszechnego w Warszawie na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
  • 1979: Laureatka Nagrody Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie.
  • 1988: Laureatka „Złotej Syrenki”.
  • 1997: „Wielki Splendor” – nagroda Teatru Polskiego Radia[8].
  • 1999: Laureatka Telekamery 1999 dla najlepszej aktorki.
  • 2000: Laureatka „Złotego Mikrofonu” za kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia oraz adaptację i reżyserię spektakli radiowych Balladyny Juliusza Słowackiego i Pchły Szachrajki Jana Brzechwy.
  • 2004: „Tele Maska” dla najlepszej aktorki w Teatrze Telewizji Polskiej.
  • 2004: Grand Prix i Nagroda publiczności dla przedstawienia dyplomowego Akademii Teatralnej w Warszawie Księżniczka na opak wywrócona Calderona na 15. Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych „Istropolitana Project 2004” w Bratysławie.
  • 2007: Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru.
  • 19 maja 2012: Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2012” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji (razem z Jerzym Stuhrem)[9].
  • 2016: Nagroda im. Ireny Solskiej

CiekawostkiEdytuj

  • W 2004 roku znalazła się na 10 miejscu w rankingu Super Expressu (przeprowadzonym przez OBOP), na najpopularniejsze polskie aktorki.
  • W 1998 odcisnęła swą dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.
  • W 1998 roku I miejsce w V edycji plebiscytu „Złota Piątka Telerzypospolitej” organizowanego przez gazetę „Rzeczpospolita” za rok 1997.
  • W 1997 roku powstał dokumentalny film biograficzny o aktorce pt. Anna Seniuk w reż. Krystyny Piasecznej.
  • W 1998 roku otrzymała tytuł naukowy profesora sztuk teatralnych.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Anna Seniuk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Kocha Kraków. To tu usłyszała kiedyś: Ech, Seniuk to była bomba. dziennikpolski24.pl, 2014-04-18. [dostęp 2016-12-18].
  3. Twarze – Anna Seniuk
  4. k, Anna Seniuk z „Solską”, AICT Polska [dostęp 2017-03-08].
  5. M.P. z 2011 r. nr 107, poz. 1082
  6. M.P. z 2002 r. nr 57, poz. 777
  7. Nagrody dla ludzi teatru (pol.). mkidn.gov.pl, 6 kwietnia 2011. [dostęp 10 kwietnia 2011].
  8. Wielki Splendor – nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. prsa.pl, 2008-12-01. [dostęp 2010-12-06].
  9. Festiwal „Dwa Teatry” na antenach TVP. Telewizja Polska SA, 2012-05-14. [dostęp 2012-05-29].

Linki zewnętrzneEdytuj