Otwórz menu główne
Przygotowywanie Dobrych artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii

Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.

Aktualnie na Stronie Głównej
Anabisetia.jpg

Anabisetiarodzaj wymarłego, roślinożernego dinozaura z grupy bazalnych iguanodonów. Zamieszkiwała tereny współczesnej Patagonii w cenomanie. Budową przypominała gasparinizaurę, osiągała niewielkie jak na iguanodona rozmiary. W anatomii uwagę zwracają położony głowowo-brzusznie kłykieć-potyliczny, liściokształtne bądź rowkowane zęby, usztywniające ogon ścięgna, dobrze zbudowany wyrostek barkowy. Spośród czaszki oryginalne znalezisko obejmowało część mózgoczaszki, kości szczękowej i zębowej. Fragment kości szczękowej autorzy opisują jako trójkątny w przekroju, o ostrym brzegu zębowym. Zachowały się też zęby kości zębowych o gładkich, przeciętych pięcioma albo i więcej otworami odżywczymi bokach, noszących w tylnej swej części wysokie wyrostki. Łopatka dźwiga dobrze zbudowany wyrostek barkowy, zaliczany do cech diagnostycznych. U żadnego innego ornitopoda nie był on tak dobrze rozwinięty. Kość biodrowa, długa i niska, cechuje się długim, przekraczającym połowę długości całej kości biodrowej wyrostkiem przedpanewkowym, wchodzącym w skład cech diagnostycznych anabisetii. Czytaj więcej…

Wyróżniona zawartość Wikipedii



Koordynacja: Wikiprojekt:Wyróżniona zawartość Wikipedii

Tu znajduje się pełne archiwum ekspozycji.

Ekspozycja przygotowywana na 37 tydzień 2019 rokuEdytuj

Chris Cornell (9 września)Edytuj

Chris Cornell.jpg

Chris Cornell (ur. 20 lipca 1964 w Seattle, zm. 18 maja 2017 w Detroit) – amerykański muzyk, kompozytor, wokalista, autor tekstów, multiinstrumentalista i producent muzyczny. Współzałożyciel i frontman zespołu Soundgarden. W 1990 roku został inicjatorem efemerycznego projektu Temple of the Dog, który powołał po śmierci bliskiego przyjaciela, ówczesnego lidera Mother Love Bone, Andrew Wooda. W latach 2001–2007 i 2017 występował w supergrupie Audioslave, złożonej z muzyków Rage Against the Machine, z którą nagrał trzy albumy studyjne. Cornell zrealizował również cztery albumy solowe – Euphoria Morning, Carry On, Scream oraz Higher Truth. Znany był z szerokiej skali głosu, która wynosiła do 4 oktaw; śpiewał wysokim tonem korzystając z techniki zwanej beltingiem. W 2006 roku został sklasyfikowany na 4. miejscu w rankingu „100 najlepszych metalowych wokalistów wszech czasów” przygotowanego przez Hit Parader. W 2011 roku jego nazwisko zostało zamieszczone na 9. lokacie zestawienia „najlepszych wokalistów wszech czasów” dwutygodnika Rolling Stone. W 2019 roku został pośmiertnym laureatem nagrody Grammy w kategorii Best Rock Performance.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:24, 8 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 21:46, 8 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Georgios Averof (10 września)Edytuj

Averof Today.jpg

Georgios Averof – grecki krążownik pancerny zbudowany w 1911 roku, w służbie w marynarce greckiej do 1952 roku, od 1985 roku okręt muzeum, jedyna zachowana jednostka swojej klasy na świecie. Odegrał decydującą rolę w działaniach morskich podczas I wojny bałkańskiej w latach 1912–1913, następnie uczestniczył w wojnie z Turcją w latach 1919–1922. W 1935 roku jego załoga dołączyła do republikańskiego powstania, przewodząc zbuntowanym jednostkom. Podczas II wojny światowej został ewakuowany do Aleksandrii i uczestniczył w działaniach u boku Royal Navy. W październiku 1944 roku na jego pokładzie powrócili do Grecji rodzina królewska i członkowie rządu. Po zakończeniu czynnej służby został ostatecznie zachowany jako pamiątka narodowa. Krążownik został na stałe zacumowany w Paleo Faliro, niedaleko Pireusu, w sąsiedztwie eleganckiej mariny Flisvos. Okręt udostępniony jest zwiedzającym. Pomieszczenia admiralskie, szefów działów i mesa oficerska posiadają odtworzone wyposażenie z czasów, gdy okrętem i flotą grecką dowodził Pawlos Kunduriotis, admirał, późniejszy regent i prezydent Grecji.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:24, 8 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 21:47, 8 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Bagiewnik białopierśny (11 września)Edytuj

The White Breasted Waterhen.jpg

Bagiewnik białopierśny – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli. Częściowo wędrowny. Występuje w Azji Południowej i Azji Południowo-Wschodniej, zimuje we wschodnim Półwyspie Arabskim i w części południowo-wschodniej Azji. Po raz pierwszy gatunek opisał Thomas Pennant w 1769 roku. Holotyp pochodził z Cejlonu. Bagiewniki białopierśne zamieszkują różnorodne środowiska. Mogą to być mokradła, zarówno te pokryte trawami, jak i te z ciborami, bagna porośnięte sagowcami, obszary trawiaste oraz zarośla bambusów. Szczególnie aktywne są wieczorami, o zmierzchu wychodzą żerować na otwarty teren. Nie są szczególnie płochliwe, często widuje się je na odsłoniętym terenie. Odwiedzają również parki, skupiska budynków i wsie, jednak zaniepokojone natychmiast chowają się. Pożywieniem bagiewników białopierśnych są bezkręgowce – w tym pierścienice, mięczaki oraz owady. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje bagiewnika białopierśnego za gatunek najmniejszej troski.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:24, 8 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 21:48, 8 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Alone in the Dark (12 września)Edytuj

Alone in the Darkgra komputerowa z gatunku survival horror, wyprodukowana w 1992 roku przez przedsiębiorstwo Infogrames. Akcja gry, która czerpie inspirację z prozy H.P. Lovecrafta, toczy się w 1924 roku. Bohater gry przybywa do nawiedzonej posiadłości Derceto w Luizjanie w celu rozwikłania zagadki tajemniczej śmierci artysty Jeremy’ego Hartwooda. Rozgrywka w Alone in the Dark polega głównie na eksploracji przestrzeni posiadłości, odpieraniu ataków różnorodnych przeciwników zapożyczonych z uniwersum Lovecrafta tudzież bezpośredniej walce z zagrożeniem. Dysponując ograniczonym ekwipunkiem, gracz musi przeszukiwać posiadłość w celu odnalezienia narzędzi umożliwiających postęp w grze oraz ułatwiających walkę z przeciwnikami. Innowacją wprowadzoną przez zespół do estetyki gier komputerowych było połączenie dwuwymiarowego tła symulującego różne ustawienia kamery z trójwymiarowymi obiektami. Trafiwszy do obiegu wydawniczego, Alone in the Dark zebrał znakomite recenzje. Do 2000 roku gra sprzedała się w nakładzie 2,5 miliona kopii, a jej komercyjny i artystyczny sukces skłonił Infogrames do wydania serii gier utrzymanych w podobnym tonie, z których jednak żadna nie miała powodzenia porównywalnego z pierwowzorem.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:09, 1 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 07:11, 2 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Jigal Kohen-Orgad (13 września)Edytuj

יובל-שטייניץ.jpg

Jigal Kohen-Orgad ur. 30 sierpnia 1937 w Tel Awiwie-Jafie, zm. 27 sierpnia 2019 w Izraelu) – izraelski ekonomista, przedsiębiorca, menedżer i polityk, w latach 1983–1984 minister finansów, latach 1977–1988 poseł do Knesetu, wieloletni kanclerz Uniwersytetu w Ari’el, dyrektor największych izraelskich przedsiębiorstw. Ukończył studia z zakresu ekonomii oraz pedagogiki na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. W czasie wojny sześciodniowej, jako rezerwista Brygady Jerozolimskiej, walczył o wyzwolenie Jerozolimy. W 1982 roku był jednym z założycieli pierwszej izraelskiej wyższej uczelni na terenie Zachodniego Brzegu – College’u Judei i Samarii w Ari’el, z którym od tego czasu był związany aż do śmierci. Jako jej kanclerz, doprowadził w 2012 roku do uzyskania przez nią statusu uniwersytetu i zmiany nazwy na Uniwersytet w Ari’el, za co w 2013 roku został wyróżniony Nagrodą Moskowitzów dla Syjonizmu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:24, 8 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 21:49, 8 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Estonia w Konkursie Piosenki Eurowizji (14 września)Edytuj

EuroEstonia.svg

Estonia w Konkursie Piosenki EurowizjiEstonia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1994 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się estoński nadawca publiczny Eesti Rahvusringhääling (ERR). Przed finałem Konkursu Piosenki Eurowizji 1994, EBU borykała się z dużą liczbą krajów chętnych do udziału w konkursie, co było spowodowane rozpadem bloku wschodniego oraz rozdzieleniem się Jugosławii na mniejsze państwa. Wprowadzono rundę kwalifikacyjną Kvalifikacija za Millstreet, w której wzięły udział kraje, które albo nigdy wcześniej nie uczestniczyły w konkursie, albo nie uczestniczyły w stawce jako osobny naród. Estonia nie została dopuszczona do udziału w 40. edycji konkursu w 1995 roku z powodu słabego wyniku rok wcześniej. Nadawca powrócił do stawki konkursowej w 1996 roku i od tamtej pory rokrocznie ma swojego reprezentanta w konkursie. Estonia wygrała konkurs w 2001 roku (Tanel Padar, Dave Benton i 2XL z utworem Everybody), dzięki czemu 48. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Saku Suurhall w Tallinnie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:24, 8 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 21:50, 8 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Procesy załogi Bełżca (15 września)Edytuj

Belzec - SS staff (1942).jpg

Procesy załogi Bełżca – procesy członków personelu niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady w Bełżcu, które po zakończeniu II wojny światowej toczyły się przed sądami w Polsce, Niemczech Zachodnich oraz ZSRR. Obóz w Bełżcu był pierwszym z trzech ośrodków zagłady utworzonych przez Niemców w ramach akcji „Reinhardt”. W latach 1942–1943 zgładzono w nim około 450 tys. Żydów. Jedyny proces członków jego niemieckiego personelu odbył się w Monachium w latach 1963–1965. Z powodu braku wystarczających dowodów, które świadczyłyby o indywidualnej winie oskarżonych, sąd umorzył postępowanie przeciw siedmiu spośród ośmiu byłych esesmanów. Odpowiedzialność karną za zbrodnie popełnione w obozie poniósł jedynie Josef Oberhauser; skazano go na 4,5 roku pozbawienia wolności. W 1948 roku w Zamościu odbył się proces Rudolfa Göckla, niemieckiego zawiadowcy stacji w Bełżcu, który zakończył się wyrokiem uniewinniającym. W pierwszej połowie lat 60. kilka procesów byłych strażników obozu w Bełżcu odbyło się w Związku Radzieckim. Wielu oskarżonych zostało wtedy skazanych na karę śmierci.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:24, 8 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 21:53, 8 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Ekspozycja przygotowywana na 39 tydzień 2019 rokuEdytuj

Anabisetia (23 września)Edytuj

Anabisetia.jpg

Anabisetiarodzaj wymarłego, roślinożernego dinozaura z grupy bazalnych iguanodonów. Zamieszkiwała tereny współczesnej Patagonii w cenomanie. Budową przypominała gasparinizaurę, osiągała niewielkie jak na iguanodona rozmiary. W anatomii uwagę zwracają położony głowowo-brzusznie kłykieć-potyliczny, liściokształtne bądź rowkowane zęby, usztywniające ogon ścięgna, dobrze zbudowany wyrostek barkowy. Spośród czaszki oryginalne znalezisko obejmowało część mózgoczaszki, kości szczękowej i zębowej. Fragment kości szczękowej autorzy opisują jako trójkątny w przekroju, o ostrym brzegu zębowym. Zachowały się też zęby kości zębowych o gładkich, przeciętych pięcioma albo i więcej otworami odżywczymi bokach, noszących w tylnej swej części wysokie wyrostki. Łopatka dźwiga dobrze zbudowany wyrostek barkowy, zaliczany do cech diagnostycznych. U żadnego innego ornitopoda nie był on tak dobrze rozwinięty. Kość biodrowa, długa i niska, cechuje się długim, przekraczającym połowę długości całej kości biodrowej wyrostkiem przedpanewkowym, wchodzącym w skład cech diagnostycznych anabisetii.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:28, 22 wrz 2019 (CEST)
  2.  ?
  3.  ?

Wróbel popielaty (24 września)Edytuj

Passer zarudnyi Shyamal.svg

Wróbel popielaty – gatunek małego ptaka z rodziny wróbli. Występuje w Turkmenistanie oraz środkowym Uzbekistanie, a w południowo-wschodnim Iranie wymarł. Nie zagraża mu wyginięcie, ale jego szczegółowe rozmieszczenie i zasoby są trudne do określenia. Uznawany jest za odrębny gatunek od 2009 roku, wcześniej klasyfikowany jako podgatunek wróbla pustynnego. Zasiedla równinne tereny piaszczyste, luźno porastające drzewami i krzewami. Okres lęgowy trwa od kwietnia do sierpnia. Gniazduje samotnie lub w niewielkich koloniach. Gniazdo jest zadaszone, ma nieregularny kształt, otwór wejściowy skierowany jest ku górze, budulec stanowią suche trawy i niewielkie gałęzie. Ptak ten żywi się nasionami roślin. Podejmuje wędrówki w zależności od dostępności pokarmu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:28, 22 wrz 2019 (CEST)
  2.  ?
  3.  ?

Wszystko na sprzedaż (25 września)Edytuj

Wajda Wszystko na sprzedaz.png

Wszystko na sprzedaż – polski film psychologiczny z 1969 roku w reżyserii i według scenariusza Andrzeja Wajdy. Głównym tematem filmu jest tragiczna śmierć Zbigniewa Cybulskiego (niewspominanego w filmie z imienia i nazwiska), rozpatrywana z punktu widzenia jego bliskich oraz współpracowników. W na poły dokumentalnym filmie Wajdy, którego personę odgrywa Andrzej Łapicki, pod własnymi imionami występują aktorzy Beata Tyszkiewicz, Elżbieta Czyżewska, Daniel Olbrychski oraz Bogumił Kobiela. Wszystko na sprzedaż jest filmem autotematycznym, który porusza problematykę granic możliwości tworzenia „filmu w filmie”, a także dzieła aktorskiego poświęconego niedawno zmarłej osobie. Film wywołał burzliwe reakcje krytyków, zarazem przyczyniając się do utrwalenia mitu kreacji Cybulskiego. Po latach film oceniano pozytywnie. Bartosz Kwieciński uznał, że Wszystko na sprzedaż jest „jednym z najważniejszych filmów dekady”, który „łączy okres szkoły polskiej z zaangażowanymi politycznie filmami realizowanymi przez Wajdę w Zespole X”.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:28, 22 wrz 2019 (CEST)
  2.  ?
  3.  ?

Castor (26 września)Edytuj

Castor R-Morawski.jpg

Castorpolski holownik z okresu dwudziestolecia międzywojennego, służący początkowo w polskiej Marynarce Wojennej, a następnie w służbie cywilnej. Jednostka została zbudowana w 1917 roku w niemieckiej stoczni w Królewcu, po czym wiosną 1920 roku została zakupiona przez Polskę. W latach 1920–1922 służyła w polskiej Marynarce Wojennej, a następnie używano ją w służbie cywilnej. Podczas II wojny światowej holownik pływał pod banderą III Rzeszy. Jednostka została odnaleziona i zidentyfikowana przez członków Polskiej Misji Morskiej, którzy wymogli jej zwrot. Holownik został wycofany w 1955 roku i zezłomowany w 1958 roku. „Castor” oraz zakupiony w tym samym czasie „Pollux” były pierwszymi holownikami w polskiej flocie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:28, 22 wrz 2019 (CEST)
  2.  ?
  3.  ?

Stanisław Zarzecki (27 września)Edytuj

Stanislaw Zarzecki szer.jpg

Stanisław Zarzecki (ur. 5 czerwca 1915 w Kumiałce, zm. 7 września 1939 koło Nowych Grabi) – kapral pilot Wojska Polskiego II RP, uczestnik kampanii wrześniowej. W 1937 roku został powołany do służby wojskowej w 5. Pułku Lotniczym. Tam ukończył zaawansowaną część szkolenia pilota wojskowego. Następnie ukończył dwumiesięczny kurs wyższego pilotażu w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu i został przydzielony do 51. Eskadry Liniowej. W marcu 1938 roku został awansowany na stopień kaprala. W ramach ogłoszonej w dniu 23 sierpnia 1939 roku mobilizacji 55. Eskadra Liniowa została przemianowana na 55. Samodzielną Eskadrę Bombową, która weszła w skład Brygady Bombowej. Zginął podczas misji bojowej pilotując samolot PZL.23 Karaś, który został zestrzelony przez myśliwce Messerschmitt Bf 109. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi oraz pośmiertnie Krzyżem Walecznych.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:09, 1 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 07:13, 2 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

The Undertaker (28 września)Edytuj

The Undertaker April 2014.jpg

The Undertaker (ur. 24 marca 1965 w Houston) – amerykański wrestler. Swą sportową karierę rozpoczął w World Class Championship Wrestling w 1984 roku. W 1990 roku, po zakończeniu dwuletniej współpracy z World Championship Wrestling, podpisał kontrakt z World Wrestling Federation. Z federacją związany jest do dzisiaj, co czyni go jednym z najdłużej pracujących wrestlerów WWE. Uważany za jednego z najlepszych zapaśników w historii. The Undertaker znany jest z serii zwycięstw, prowadzonej na galach z cyklu WrestleMania. Przed przegraną Undertakera w walce z Brockiem Lesnarem na WrestleManii XXX, liczył 21 zwycięstw z rzędu. The Undertaker jest czterokrotnym zdobywcą WWF/WWE Championship oraz trzykrotnym posiadaczem World Heavyweight Championship. Jest również zwycięzcą Royal Rumble matchu z 2007 roku. Wraz z żoną udziela się w fundacji Cheyanna’s Champions 4 Children, która pomaga dzieciom cierpiącym na rzadkie lub niezdiagnozowane jeszcze choroby.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:09, 1 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 07:09, 2 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Solaris Urbino 12 hydrogen (29 września)Edytuj

Solaris Urbino 12 hydrogen 4.jpg

Solaris Urbino 12 hydrogenniskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI z rodziny Solaris Urbino produkowany przez polskie przedsiębiorstwo Solaris Bus & Coach S.A. napędzany za pomocą energii elektrycznej wytwarzanej przez wodorowe ogniwo paliwowe. Wodór, stanowiący podstawę napędu autobusu, gromadzony jest w butlach kompozytowych na dachu autobusu. Został zaprezentowany w 2019 roku jako rozwinięcie modeli Urbino 12 oraz jego elektrycznej wersji Urbino 12 electric. Jeszcze przed premierą autobusu, Urbino 12 hydrogen wyróżniono nagrodą niemieckiego czasopisma Busplaner w kategorii „pojazd koncepcyjny”. W kwietniu 2019 roku nowy pojazd pierwszy raz przedpremierowo pokazano na terenie zajezdni MZK Piła, gdzie trafił na kilkudniowe testy. W maju 2019 roku Solaris pozyskał pierwsze zamówienie na Urbino 12 hydrogen. 10 sztuk nowego modelu, z opcją na 2 kolejne, ma trafić w 2020 roku do włoskiego Bolzano.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:09, 1 wrz 2019 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 07:05, 2 wrz 2019 (CEST)
  3.  ?

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszychEdytuj

Sprawdzone zajawkiEdytuj

Zajawki przygotowywane do ekspozycjiEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: