Otwórz menu główne

Emil Sajfutdinow

żużlowiec rosyjski

Emil Damirowicz Sajfutdinow, ros. Эмиль Дамирович Сайфутдинов (ur. 26 października 1989 w Saławacie) – rosyjski żużlowiec pochodzenia tatarskiego, od 2009 r. obywatel Polski.

Emil Sajfutdinow
Ilustracja
Imię i nazwisko Emil Damirowicz Sajfutdinow
Data i miejsce
urodzenia
26 października 1989
Saławat
Obecne kluby
Liga polska Unia Leszno
Liga szwedzka Piraterna Motala
Sajfutdinow w 2009 roku podczas spotkania z toruńskim Unibaksem

Spis treści

KarieraEdytuj

W lidze polskiej startuje od 2006 r., a do startów w Polonii Bydgoszcz polecił go Andreas Jonsson, który podczas jednego z meczów w lidze rosyjskiej miał poważne trudności, aby wyprzedzić młodego Rosjanina (ostatecznie spowodował jego upadek – za co niesłusznie z biegu wykluczony został Sajfutdinow – i to spowodowało, że zapamiętał jego nazwisko)[1]. Od sezonu 2007 do 2012 w Polonii Bydgoszcz startował na kontrakcie zawodowym, a jego menedżerem był Bogdan Sawarski (były prezes BTŻ Polonia, obecnie niezwiązany z władzami bydgoskiego żużla), a mechanikiem Tomasz Suskiewicz (były mechanik m.in. Tony Rickardssona).

Po przejściu do polskiego klubu nie mógł porozumieć się z macierzystą Mega-Łada Togliatti. Zaowocowało to jego absencją w rozgrywkach międzynarodowych, a także brakiem możliwości obrony tytułu indywidualnego mistrza Rosji juniorów. Do rosyjskiej ligi powrócił po rocznej przerwie w 2007.

9 września 2007 na torze w Ostrowie Wielkopolskim zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów. W trakcie zawodów dwukrotnie pobił rekord ostrowskiego toru (64,18 s).

5 października 2008 na torze w Pardubicach obronił tytuł Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów jako pierwszy w historii.

Starszy brat Emila, Denis, to również żużlowiec, który reprezentował Rosję na Drużynowym Pucharze Świata w 2002 i w eliminacjach w 2004.

25 kwietnia 2009 w debiucie wygrał turniej Grand Prix w Pradze, zostając drugim w historii żużlowcem (po Tomaszu Gollobie), któremu udało się tego dokonać[2]. Jednocześnie został najmłodszym stałym żużlowcem cyklu GP (mając w chwili pierwszego startu w zawodach 19 lat i 181 dni).

W marcu 2009 żużlowiec otrzymał polskie obywatelstwo[3]. Rok później zdobył też polską licencje żużlową.

2013Edytuj

Po sezonie 2012 po raz pierwszy zmienił klub w polskiej lidze. Po 7 latach reprezentowania drużyny z Bydgoszczy podpisał roczny kontakt z Włókniarzem Częstochowa. Wraz z Grigorijem Łagutą stał się liderem częstochowskiej drużyny. W meczu wyjazdownym w Lesznie i Bydgoszczy zawody zakończył z kompletem 15 punktów prowadząc swoją drużynę do wyjazdowych zwycięstw. Został sklasyfikowany na 5 miejscu w klasyfikacji najlepszych zawodników Ekstraligi ze średnia biegową 2,260.

Z powodu odniesionej kontuzji w Toruniu 31 sierpnia 2013 roku w półfinale Enea Ekstraligii zakończył sezon.

Stały uczestnik Grand Prix 2013 startował z numerem 5. Przez długi czas zajmował fotel lidera IMŚ, tracąc go po GP Łotwy na rzecz Taia Woffindena. Zakończenie sezonu oznaczało dla niego także rezygnację z medalu Indywidualnych Mistrzostw Świata. Dzięki zdobytym punktom przed odniesieniem kontuzji udało mu się utrzymać w cyklu Grand Prix zajmując 6 miejsce.

Otrzymał dziką kartę na uczestnictwo w Indywidualnych Mistrzostwach Europy, które w 2013 roku zostały zupełnie odnowione. W momencie odniesienia kontuzji był liderem klasyfikacji generalnej, dzięki wygranym turniejom w Gdańsku[4] i Togliatti[5]. Z powodu kontuzji nie wystąpił w pozostałych dwóch rundach cyklu. Ostatecznie zajął 9 miejsce.

20 listopada 2013 roku ogłosił, że podpisał roczny kontrakt z Unibaxem Toruń.

Jego menadżerem jest Tomasz Suskiewicz, który w przeszłości współpracował m.in. z Tonym Rickardssonem i Tomaszem Gollobem.

Starty w Grand Prix (indywidualnych mistrzostwach świata na żużlu)Edytuj

Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand PrixEdytuj

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Długość toru
1. 25 kwietnia 2009   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 353m
2. 30 maja 2009   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 404m
3. 12 września 2009   Grand Prix Słowenii   Krško Stadion Matije Gubca 388m
4. 20 kwietnia 2013   Grand Prix Europy   Bydgoszcz Stadion Polonii 348m
5. 4 maja 2013   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 404m
6. 1 czerwca 2013   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 275m

Miejsca na podiumEdytuj

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Miejsce Punkty Biegi Zwycięzca
1. 25 kwietnia 2009   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 1. 17 (2,0,2,3,1,3,6)
2. 30 maja 2009   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 1. 20 (0,2,3,3,3,3,6)
3. 12 września 2009   Grand Prix Słowenii   Krško Stadion Matije Gubca 1. 24 (3,3,3,3,3,3,6)
4. 24 kwietnia 2010   Grand Prix Europy   Leszno Stadion im. Alfreda Smoczyka 3. 14 (3,1,1,3,2,2,2)   Jason Crump
5. 30 kwietnia 2011   Grand Prix Europy   Leszno Stadion im. Alfreda Smoczyka 3. 14 (3,3,2,1,1,2,2)   Nicki Pedersen
6. 8 października 2011   Grand Prix Polski   Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 3. 8 (0,2,3,3)   Greg Hancock
7. 11 sierpnia 2012   Grand Prix Włoch   Terenzano Olympia Stadium 2. 19 (3,3,2,2,2,3,4)   Antonio Lindbäck
8. 22 września 2012   Grand Prix Nordyckie   Vojens Speedway Center 3. 15 (1,3,2,3,1,3,2)   Michael Jepsen Jensen
9. 20 kwietnia 2013   Grand Prix Europy   Bydgoszcz Stadion Polonii 1. 15 (2,3,1,2,1,3,3)
10. 4 maja 2013   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 1. 17 (1,2,3,3,2,3,3)
11. 1 czerwca 2013   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 1. 14 (1,1,3,1,3,2,3)
12. 3 sierpnia 2013   Grand Prix Włoch   Terenzano Olympia Stadium 3. 10 (0,3,2,1,1,2,1)   Niels Kristian Iversen
13. 24 czerwca 2017   Grand Prix Danii   Horsens CASA Arena (sztuczny tor) 2. 14 (1,2,1,3,3,2,2)   Maciej Janowski
14. 26 maja 2018   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 3. 15 (3,2,2,3,2,2,1)   Fredrik Lindgren
15. 6 października 2018   Grand Prix Polski   Toruń Motoarena 3. 11 (2,2,0,1,3,2,1)   Tai Woffinden

Punkty w poszczególnych zawodach Grand PrixEdytuj

Sezon 2009
                      miejsce punkty
17 9 20 14 7 10 5 14 24 11 8   139
Sezon 2010
                      miejsce punkty
14 8 5 6 15 33
Sezon 2011
                      miejsce punkty
14 8 6 7 13 11 13 7 9 10 8 6 106
Sezon 2012
                        miejsce punkty
8 7 10 12 11 10 7 19 12 11 15 11 5 133
Sezon 2013
                        miejsce punkty
6 15 17 17 14 15 13 10 7 6 114
Sezon 2017
                        miejsce punkty
12 6 13 2 14 11 10 11 11 12 7 8 6 117
Sezon 2018
                    miejsce punkty
8 15 11 14 8 6 3 5 8 11 8 89
Sezon 2019
                    miejsce punkty
6 13 11 5 30
Statystyki
Starty 72
Zwycięstwa 6
Miejsca na podium 15
Finalista 18
Punkty 761

KlubyEdytuj

OsiągnięciaEdytuj

Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów
Sezon Miejsce Msc Pkt Biegi
2007   Ostrów Wlkp. 1 15 (3,3,3,3,3)  
2008   Pardubice 1 14 (2,3,3,3,3)  
Drużynowy Puchar Świata
Sezon Miejsce Msc Pkt Biegi
2007   Rybnik 6 4 miejsce w barażu
1 punkt (1,0,0,0,0)
 
Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów
Sezon Miejsce Msc Pkt Biegi
2007   Abensberg 8 3 miejsce w półfinale
12 punktów (3,2,2,2,1,2)
 
Indywidualne Mistrzostwa Europy Juniorów
Sezon Miejsce Msc Pkt Biegi
2005   Mšeno awans do finału (wykluczony z udziału z uwagi na zbyt młody wiek)  
  • Drużynowe Mistrzostwa Rosji
    • 2005 (z Mega-Ładą Togliatti) – 1 miejsce – średnia biegowa 2,271 (15. w lidze)
    • 2007 (z Mega-Ładą Togliatti) – 1 miejsce – średnia biegowa 2,776 (1. w lidze)
  • Mistrzostwa Rosji Par:
    • 2005 (z Mega-Ładą Togliatti) – 1 miejsce
    • 2007 (z Mega-Ładą Togliatti) – 3 miejsce
  • Indywidualne Mistrzostwa Rosji Juniorów:
    • 2005 – 1 miejsce
    • 2007 – 2 miejsce

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj