Otwórz menu główne

Sebastian Mila

polski piłkarz

Sebastian Stefan Mila (ur. 10 lipca 1982 w Koszalinie) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika. W latach 2003–2015 reprezentant Polski.

Sebastian Mila
Ilustracja
Sebastian Mila (2015)
Pełne imię i nazwisko Sebastian Stefan Mila
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1982
Koszalin
Wzrost 178 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Bałtyk Koszalin
Gwardia Koszalin
Bałtyk Koszalin
Lechia Gdańsk
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2000–2001 Lechia/Polonia Gdańsk 34 (4)
2001 Orlen Płock 15 (2)
2002–2006 Dyskobolia Grodzisk Wlkp. 74 (14)
2005–2006 Austria Wiedeń (wyp.) 36 (3)
2007–2008 Vålerenga Fotball 14 (0)
2008 ŁKS Łódź (wyp.) 12 (0)
2008–2015 Śląsk Wrocław 178 (33)
2015–2018 Lechia Gdańsk 54 (4)
W sumie: 417 (60)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
 Polska U-16
 Polska U-17
 Polska U-18
2003–2015  Polska 38 (8)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-18
złoto Finlandia 2001
Mistrzostwa Europy U-16
srebro Czechy 1999

Kariera klubowaEdytuj

Do pierwszego klubu trafił mając 10 lat, kiedy Bałtyk Koszalin ogłosił nabór, jednak grę przerwał z powodu kłopotów w nauce. Próbował także gry w Gwardii Koszalin, potem wrócił do Bałtyku, by wreszcie rozpocząć naukę w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Gdańsku. Był wówczas powoływany do reprezentacji młodzieżowych i juniorskich.

Mila grał w Lechii Gdańsk, także po połączeniu z miejscową Polonią i zmianie nazwy na Lechię/Polonię. W klubie zadebiutował w meczu o Puchar Ligi, natomiast występy w Lechii zakończył po spadku klubu do III ligi, kiedy to przeniósł się do Orlenu Płock.

Wiosną 2002 roku przeszedł do klubu z pierwszej ligi – Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski. Swojego pierwszego gola w I lidze piłkarz zdobył w kolejnym sezonie, w meczu z Górnikiem Zabrze.

Z kolei grając w klubie przyczynił się do wyeliminowania drużyny Atlantas Kłajpeda i wejścia do Pucharu UEFA, a później eliminacji Herthy Berlin i Manchesteru City z rozgrywek pucharowych. Na przełomie sezonów 2004 i 2005 Mila został wypożyczony na 2,5 roku z opcją pierwokupu do Austrii Wiedeń. W lidze nie zdobył ani jednej bramki, strzelił natomiast po jednym golu w pucharze Austrii i Pucharze UEFA. Zawodnik w drużynie z Wiednia grał bardzo niewiele, przez co przestały się nim interesować zarówno polskie, jak i austriackie media. Co jednak ważniejsze dla samego piłkarza, był również pomijany przy powołaniach przez trenera reprezentacji Polski, Leo Beenhakkera. W lutym 2007 przeszedł do norweskiego klubu Vålerenga Fotball, w którym rozegrał pełen sezon 2007.

Na początku 2008 roku Mila za 250 tys. euro został wypożyczony na pół roku do ŁKS Łódź. Sebastian Mila, który od lutego był wypożyczony z Vålerengi Oslo do ŁKS Łódź, został definitywnie pozyskany przez polski klub, poinformowała norweska Vålerenga.

- Mila, który miał kontrakt z nami do końca 2009 roku, został w lutym wypożyczony do ŁKS z opcją kupna. Z tej opcji polski klub teraz skorzystał – powiedział dyrektor sportowy Vålerengi, Jan Erik Aalbu.

- Mila przyszedł do Vålerengi zimą 2007 z Austrii Wiedeń i wiązaliśmy z nim wielkie nadzieje. Rozegrał w barwach Vålerengi 20 meczów, lecz w ostatnim okresie grał mało w pierwszym składzie – dodał Aalbu.

Po zakończeniu sezonu Mila został sprzedany do ówczesnego beniaminka Ekstraklasy – Śląska Wrocław[1]. Już w pierwszym sezonie w klubie ze stolicy Dolnego Śląska, Mila wraz z kolegami wywalczył Puchar Ekstraklasy. Śląsk zajął wówczas wysokie 6. miejsce w rozgrywkach ligowych. W sezonie 2009/2010 Wojskowi zajęli miejsce dziewiąte, jednak rok później wyżej od Śląska uplasowała się jedynie Wisła Kraków. Wicemistrzostwo Polski dało wrocławianom, których Mila od 2010 roku był kapitanem[2][3], przepustkę do europejskich pucharów. Śląsk rozpoczynał zmagania w II rundzie kwalifikacji do Ligi Europy, eliminując kolejno Dundee United[4] oraz Łokomotiw Sofia[5], a przegrywając dopiero w fazie play-off (IV, ostatnia runda kwalifikacyjna) z Rapidem Bukareszt[6]. W sezonie 2011/2012 zdobył wraz ze Śląskiem Wrocław drugie w historii klubu mistrzostwo Polski, w następnym zaś ligowe zmagania zakończył z tytułem najlepszego pomocnika sezonu, trzecim miejscem w lidze oraz wygranym Superpucharem Polski, strzelając 9 bramek i uzyskując 21 asyst we wszystkich rozgrywkach. 28 lutego 2014 roku stracił opaskę kapitana w Śląsku na rzecz Marco Paixão. Sezon 2014/2015 zaczął 4 golami i 4 asystami w 10 kolejkach. Strzelał Ruchowi Chorzów, Legii Warszawa, Górnikowi Łęczna i Jagiellonii Białystok, a Śląsk odnosił zwycięstwa w każdym z tym meczów (oprócz meczu z Legią Warszawa – 3:4).

W styczniu 2015 podpisał kontrakt z Lechią Gdańsk[7]. Pierwszego gola dla Lechii strzelił w 19. minucie meczu przeciwko Pogoni Szczecin na 1:0[8]. W maju 2018 po zakończonym sezonie Ekstraklasy zakończył karierę piłkarską[9].

Statystyki karieryEdytuj

Stan na 30 października 2016
Klub Sezon Liga Liga Puchar Inne Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Lechia/Polonia Gdańsk 1999/00 (w.) II liga 12 2 0 0 12 2
2000/01 II liga 22 2 1 0 4 0 27 2
Suma 34 4 1 0 4 0 39 4
Orlen Płock 2001/02 (j.) II liga 15 2 1 0 16 2
Suma 15 2 1 0 16 2
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski 2001/02 (w.) I liga 9 0 0 0 9 0
2002/03 I liga 27 3 1 0 28 3
2003/04 I liga 25 8 1 0 8 1 34 9
2004/05(j.) I liga 13 3 1 0 14 3
Suma 74 14 3 0 8 1 85 15
Austria Wiedeń 2004/05 (w.) Bundesliga 13 0 3 1 3 1 19 2
2005/06 Bundesliga 13 2 1 0 4 0 18 2
2006/07 (j.) Bundesliga 10 1 0 0 4 0 14 0
Suma 36 3 4 1 11 1 51 5
Vålerenga Fotball 2007 Tippeligaen 14 0 2 0 4 0 20 0
Suma 14 0 2 0 4 0 20 0
ŁKS Łódź 2007/08 (w.) I liga 12 0 0 0 12 0
Suma 12 0 0 0 12 0
Śląsk Wrocław 2008/09 Ekstraklasa 22 5 0 0 5 0 27 5
2009/10 Ekstraklasa 26 6 1 0 27 6
2010/11 Ekstraklasa 28 4 2 0 30 4
2011/12 Ekstraklasa 27 4 2 2 5 1 34 7
2012/13 Ekstraklasa 26 7 7 2 1 0 6 1 40 10
2013/14 Ekstraklasa 30 2 1 0 6 0 37 2
2014/15 (j.) Ekstraklasa 19 5 2 0 21 5
Suma 178 33 15 4 6 0 17 2 216 39
Lechia Gdańsk 2014/15 (w.) Ekstraklasa 16 2 0 0 16 2
2015/16 Ekstraklasa 29 2 1 0 30 2
2016/17 Ekstraklasa 2 0 0 0 2 0
Suma 47 4 1 0 48 4
Ogółem w karierze 410 62 27 5 10 0 40 4 487 71

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Grając w reprezentacji juniorów zdobył w 1999 tytuł wicemistrza Europy do lat 16, a w 2001 mistrzostwo Europy (z kadrą U-18).

W reprezentacji Sebastian Mila zadebiutował 14 lutego 2003 roku w meczu przeciwko Macedonii. Od tego czasu w kadrze strzelił 8 bramek. Po raz ostatni przed ponad pięcioletnią przerwą w biało-czerwonych barwach zagrał w sierpniu 2006 roku z Danią.

Ponownie do kadry został powołany przez Franciszka Smudę na mecz towarzyski z Bośnią i Hercegowiną, który odbył się 16 grudnia 2011 roku[10].

W 2014 roku został powołany przez Adama Nawałkę na mecze eliminacji ME z Gibraltarem, Niemcami, Szkocją i Gruzją, oraz na towarzyski mecz ze Szwajcarią.

11 października 2014 roku, po asyście Roberta Lewandowskiego, strzelił bramkę w meczu Polska-Niemcy, ustalając wynik spotkania na 2:0.

W 2018 roku, przed towarzyskim meczem Polska – Litwa (4:0), Zbigniew Boniek, prezes Polskiego Związku Piłki nożnej, podziękował czterem byłym reprezentantom (Arkadiuszowi Głowackiemu, Sebastianowi Mili, Pawłowi Brożkowi i Rafałowi Murawskiemu) za ich wkład w grę biało-czerwonych. Zawodnicy otrzymali pamiątkowe koszulki z numerami oznaczającymi liczbę występów w narodowej reprezentacji. Sebastian Mila dostał koszulkę z nr. 38[11].

Mecze w reprezentacji PolskiEdytuj

SukcesyEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Syn Stefana (byłego piłkarza I-ligowej Gwardii) i Urszuli, ma siostrę Katarzynę[12]. Jest spokrewniony z kanadyjskim hokeistą polskiego pochodzenia, Wojtkiem Wolskim (są kuzynami)[13]. Ma żonę Urszulę[14].

Ambasador Fundacji „Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci” od 2010 roku.

Wystąpił w 461. odcinku Świata według Kiepskich[15].

PrzypisyEdytuj

  1. Sebastian Mila w Śląsku Wrocław (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. 2008-07-10. [dostęp 2011-12-06].
  2. Sebastian Mila kapitanem Śląska (pol.). Wirtualna Polska, 2010-07-12. [dostęp 2011-12-06].
  3. Kapitan Mila (pol.). sebastianmila.pl, 2010-11. [dostęp 2011-12-06].
  4. Michał Karbowiak: Po meczu Śląska w Dundee: Europa da się lubić (pol.). W: Gazeta Wyborcza Wrocław [on-line]. 2011-07-22. [dostęp 2011-12-06].
  5. Śląsk pokonuje Lokomotiv po karnych! (pol.). W: Gazeta Wrocławska [on-line]. 2011-08-04. [dostęp 2011-12-06].
  6. Słaby Śląsk remisuje i odpada (pol.). TVN24, 2011-08-25. [dostęp 2011-12-06].
  7. Jakub Staszkiewicz: Sebastian Mila: Nowy numer wziąłem na cześć córki. przegladsportowy.pl, 2015-01-23. [dostęp 2015-01-26].
  8. Pogoń - Lechia 0:1. Mila popsuł urodziny Kociana. Posada Słowaka wisi na włosku (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 3 kwietnia 2015].
  9. Sebastian Mila zakończył karierę! Piłka nożna - Sport.pl, „Sport.pl” [dostęp 2018-07-25] (pol.).
  10. Robert Błoński: Reprezentacja. Sebastian Mila: Jestem szczęśliwy, ale wiele sobie nie obiecuję (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. 2011-12-06. [dostęp 2011-12-06].
  11. RR, Sebastian Mila i inni pożegnali się z reprezentacją Polski. Piłkarze zostali wyróżnieni przed spotkaniem Polska - Litwa, „Dziennikbaltycki.pl” [dostęp 2018-06-15] (pol.).
  12. Prywatnie (pol.). sebastianmila.pl. [dostęp 2012-05-10].
  13. Gwiazda NHL WOJTEK WOLSKI: Moje serce bije dla Polski (pol.). sportowetempo.pl. [dostęp 2012-05-10].
  14. Sebastian Mila: Kuć żelazo póki gorące! (pol.). futbolnet.pl. [dostęp 2012-05-10].
  15. Żegnaj laleczko (461)

Linki zewnętrzneEdytuj