Otwórz menu główne

Garbiñe Muguruza

hiszpańska tenisistka

Garbiñe Muguruza Blanco (wym. [ɡaɾˈβiɲe muɣuˈɾuθa ˈβlaŋko], ur. 8 października 1993 w Caracas[1]) – hiszpańska tenisistka, zwyciężczyni French Open 2016 i Wimbledonu 2017 oraz finalistka Wimbledonu 2015 w konkurencji gry pojedynczej, liderka rankingu WTA od 11 września do 8 października 2017.

Garbiñe Muguruza
Ilustracja
Państwo  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 8 października 1993
Caracas
Wzrost 182 cm
Masa ciała 73 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2011
Zakończenie kariery aktywna
Trener Samuel Sumyk
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (11 września 2017)
Australian Open QF (2017)
Roland Garros W (2016)
Wimbledon W (2017)
US Open 4R (2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 10 (23 lutego 2015)
Australian Open 2R (2014, 2015)
Roland Garros SF (2014)
Wimbledon 3R (2014)
US Open 3R (2014)

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Lata 2008–2010Edytuj

Pierwszy meczem Muguruzy rozegranym w zawodach cyklu WTA Tour było spotkanie w eliminacjach turnieju w Barcelonie w czerwcu 2008 roku. Przegrała wówczas w pierwszej rundzie z Mariją Kondratjewą 5:7, 0:6. Jako piętnastolatka doszła w maju 2009 roku do finału turnieju ITF w Antalyi, ulegając w meczu mistrzowskim Amandzie Carreras 5:7, 5:7. Swój pierwszy turniej tenisowy wygrała na ceglanych kortach podczas turnieju ITF w Vinaròs w grudniu 2009 roku. W lutym 2010 roku dwukrotnie grała w turniejach ITF na Majorce. W pierwszym przegrała w finale, a tydzień później pokonała w meczu mistrzowskim Katarzynę Kawę 3:6, 6:2, 6:0, odnosząc drugie zwycięstwo turniejowe. Sezon 2010 zakończyła na 432. miejscu w rankingu WTA Tour.

Sezon 2011Edytuj

W sezonie, w którym otrzymała status profesjonalny, doszła po raz drugi do finału turnieju ITF w Antalyi (marzec 2011), przegrywając z Réką Lucą Jani 2:6, 1:6. W kwietniu wygrała trzeci turniej rangi ITF w Torrent. Do końca sezonu wystąpiła jeszcze w pięciu finałach zawodów tej rangi, z których wygrała trzy. We wrześniu w Mestre w finale rozgrywek spotkała się po raz pierwszy w karierze z zawodniczką sklasyfikowaną w pierwszej setce rankingu WTA Tour, Moną Barthel, z którą przegrała 5:7, 2:6. Dzięki pokonaniu Elicy Kostowej w listopadowym finale turnieju w Benicarló 7:6(3), 6:7(4), 6:3 awansowała na 249. miejsce rankingu WTA.

Sezon 2012Edytuj

W marcu przeszła przez eliminacje i dotarła aż do finału turnieju ITF w Clearwater (Floryda), w którym pokomała Grace Min 6:0, 6:1. Dzięki temu sukcesowi otrzymała dziką kartę do turnieju WTA Premier Mandatory w Miami. W turnieju po raz pierwszy pokonała zawodniczkę z czołowej dziesiątki rankingu – w drugiej rundzie zwyciężyła dziewiątą rakietę świata Wierę Zwonariową 6:4, 6:3. W trzeciej rundzie ograła Flavię Pennettę 6:2, 1:6, 7:6(6), a w czwartej powstrzymała ją czwarta na świecie Agnieszka Radwańska 3:6, 2:6. Dzięki temu sukcesowi awansowała z 208. pozycji rankingu WTA Tour na 144. miejsce. W kwietniu ponownie otrzymała dziką kartę do turnieju w Barcelonie, w którym została pokonana w drugiej rundzie przez szesnastą zawodniczkę świata Julię Görges 5:7, 7:5, 2:6. Tydzień później przeszła przez eliminacje do turnieju w Fezie, w którym doszła do ćwierćfinału, przegrywając w nim z późniejszą mistrzynią Kiki Bertens 1:6, 4:6.

W maju przegrała w trzeciej rundzie eliminacji do French Open, a w czerwcu w drugiej do Wimbledonu. W lipcu ponownie wystąpiła w finale turnieju ITF w Bukareszcie, w którym wygrała między innymi z Iriną-Camelią Begu i Alizé Cornet. Mecz mistrzowski przegrała z Maríą-Teresą Torró-Flor 3:6, 6:4, 4:6. W sierpniu po raz pierwszy wystąpiła w głównej drabince turnieju wielkoszlemowego, ulegając w pierwszej rundzie US Open Sarze Errani 3:6, 7:6(6), 1:6. Później jednak zanotowała gorsze występy: porażka w pierwszej rundzie w Seulu, przegrane eliminacje w Tokio i Pekinie.

Sezon 2013Edytuj

W styczniu 2013 roku zdobyła pierwszy tytuł deblowy cyklu WTA Tour. Osiągnęła go w Hobart, gdzie razem z Maríą-Teresą Torró-Flor pokonały parę Tímea BabosMandy Minella 6:3, 7:6(5).

Sezon 2014Edytuj

W 2014 roku zwyciężyła w Hobart, tym razem w singlu. W meczu mistrzowskim pokonała Klárę Zakopalovą 6:4, 6:0. W marcu w finale we Florianópolis przegrała z Zakopalovą 6:4, 5:7, 0:6. Pod koniec kwietniu triumfowała w zawodach gry podwójnej w Marrakeszu. W maju osiągnęła finał zawodów deblowych WTA Premier Mandatory w Madrycie – razem z Carlą Suárez Navarro uległy parze Sara ErraniRoberta Vinci 4:6, 3:6. Kolejny deblowy triumf zanotowała w Stanford, gdzie razem z Suárez Navarro pokonały Paulę Kanię i Kateřinę Siniakovą wynikiem 6:2, 4:6, 10–5. We wrześniu w Tokio przegrały 2:6, 5:7 z Carą Black i Sanią Mirzą.

Sezon 2015Edytuj

W 2015 roku Hiszpanki osiągnęły finał turnieju rangi WTA Premier 5 w Dubaju, w którym nie sprostały Babos i Mladenovic 3:6, 2:6. W maju powtórzyły ubiegłoroczny rezultat z Madrytu, tym razem przegrywając 3:6, 7:6(4), 5–10 z parą Casey DellacquaJarosława Szwiedowa. W zawodach w Birmingham w meczu mistrzowskim triumfowały 6:4, 6:4 nad Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką. Na Wimbledonie Muguruza pokonała cztery wyżej rozstawione zawodniczki: Angelique Kerber, Caroline Wozniacki, Timeę Bacsinszky i Agnieszkę Radwańską, by w spotkaniu o tytuł ulec Serenie Williams 4:6, 4:6. We wrześniowych zawodach WTA Premier w stolicy Japonii razem z Suárez Navarro pokonały Chan Hao-ching i Chan Yung-jan 7:5, 6:1 w meczu finałowym.

Podczas zawodów w Wuhanie Hiszpanka dotarła do finału, przegrywając w nim z Venus Williams. Wkrótce potem triumfowała w Pekinie, w spotkaniu mistrzowskim wygrywając z Timea Bacsinszky 7:5, 6:4. Dzięki zwycięstwu awansowała na 4. miejsce w rankingu WTA Tour, najwyższe w dotychczasowej karierze, a także zakwalifikowała się do kończącego sezon turnieju w Singapurze[2].

W fazie grupowej WTA Finals Hiszpanka pokonała kolejno Lucie Šafářovą 6:3, 7:6(4), Angelique Kerber 6:4, 6:4 i Petrę Kvitovą 6:4, 4:6, 7:5, dzięki czemu zajęła pierwsze miejsce w grupie i awansowała do półfinału turnieju. Przegrała w nim z Agnieszką Radwańską 7:6(5), 3:6, 5:7. W rozgrywkach deblowych razem z Suárez Navarro przegrały w finale 0:6, 3:6 z Martiną Hingis i Sanią Mirzą.

Sezon zakończyła na trzecim miejscu w rankingu singlowym WTA Tour.

Sezon 2016Edytuj

Muguruza rozpoczęła sezon w Brisbane, ale zakończyła zawody po 2. rundzie z powodu kontuzji stopy. Po tygodniu przerwy w startach Hiszpanka uczestniczyła w Australian Open, dochodząc do 3. rundy. Wygrywając dwa singlowe pojedynki pomogła swojej reprezentacji pokonać Serbię w spotkaniu II Grupy Światowej wynikiem 4:0.

W Dubaju tenisistka w pierwszym pojedynku uległa Elinie Switolinie. Lepiej spisała się w turnieju w Doha, gdzie doszła do ćwierćfinału. Następnym turniejem dla Hiszpanki były zawody w Indian Wells, w którym uległa w pierwszym meczu reprezentantce gospodarzy Christinie McHale. Na turnieju tej samej rangi w Miami Muguruza dotarła do 4. rundy, przegrywając z późniejszą zwyciężczynią rozgrywek Wiktoryją Azaranką.

Część tego sezonu na nawierzchni ziemnej zawodniczka zaczęła od występu w barażach do Grupy Światowej Pucharu Federacji, gdzie w grze pojedynczej zanotowała dwa wygrane pojedynki. Parę dni później wzięła udział w halowych zawodach w Stuttgarcie, odpadając w ćwierćfinale po trzysetowym pojedynku z Petrą Kvitovą. W przełomie kwietnia i maja grała jeszcze w Madrycie, lecz uległa Rumunce Irinie-Camelii Begu. Później po raz pierwszy w tym roku awansowała do półfinału imprezy WTA w Rzymie.

Dwa tygodnie później we French Open na inaugurację przegrała pierwszy set ze Słowaczką Anną Schmiedlovą, by kolejne dwa sety padły łupem tenisistki z Caracas. Od tego momentu wygrała 14 kolejnych setów z rzędu, w tym również zwycięskie spotkanie finałowe z Sereną Williams. Dzięki wygranej z Amerykanką zrewanżowała się za porażkę na ubiegłorocznym Wimbledonie, zostając pierwszą Hiszpanką od 1998 roku, która wygrała zawody w Paryżu (Arantxa Sánchez Vicario[3]). W tygodniowym rankingu WTA Tour singlistek opublikowanym 6 czerwca Muguruza awansowała na pozycję wiceliderki, najwyższe jak dotąd w karierze[4].

Sezon 2017Edytuj

Sezon 2017 Muguruza rozpoczęła w Brisbane, gdzie rozstawiono ją z numerem 4. Doszła do półfinału po trzysetowym zwycięstwie nad Samanthą Stosur i Darją Kasatkiną oraz po pokonaniu 7:5, 6:4 Swietłany Kuzniecowej. W półfinale z Alizé Cornet skreczowała z powodu kontuzji. W Australian Open pokonała Marinę Erakovic, Samanthę Crawford, Anastasiję Sevastovą oraz Soranę Cîrsteę, docierając do ćwierćfinału, w którym przegrała z Coco Vandeweghe.

W turnieju w Doha pokonała Çağlę Büyükakçay, po czym uległa Zhang Shuai w trzech setach. Kreczowała w pierwszym meczu w Dubaju z powodu kontuzji. W Indian Wells dotarła do ćwierćfinału, po drodze pokonując Kirsten Flipkens, Kaylę Day i Elinę Switolinę. W czwartej rundzie zawodów w Miami w meczu z Caroline Wozniacki kolejny raz w tym sezonie kreczowała z powodu choroby.

Muguruza zanotowała słaby okres gry na nawierzchni ziemnej, przegrywając w pierwszych meczach w Stuttgarcie i Madrycie odpowiednio z Anett Kontaveit i Timeą Bacsinszky. W Rzymie osiągnęła półfinał, w którym skreczowała w meczu z Eliną Switoliną z powodu urazu szyi. W turnieju na kortach Rolanda Garrosa broniła ubiegłorocznego tytułu. Odpadła w czwartej rundzie, pokonana w trzech setach przez faworytkę gospodarzy Kristinę Mladenovic.

Wygrała Wimbledon dzięki finałowemu zwycięstwu nad Venus Williams 7:5, 6:0, po drodze eliminując m.in. Angelique Kerber czy Swietłanę Kuzniecową.

W Toronto przegrała w ćwierćfinale z późniejszą zdobywczynią tytułu Switoliną 6:4, 4:6, 3:6. Tydzień później, w Cincinnati, sięgnęła po trofeum, pokonując w półfinale liderkę rankingu Karolína Plíškovą 6:3, 6:2 oraz w meczu mistrzowskim wiceliderkę Simonę Halep 6:1, 6:0. Podczas US Open przegrała w czwartej rundzie z Petrą Kvitovą, ale i tak zapewniła sobie pozycję liderki rankingu WTA.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A 2R 4R 4R 3R QF 2R 4R 0 / 7 17 – 7
French Open A A A Q3 2R QF QF W 4R SF 1 / 6 24 – 5
Wimbledon A A A Q2 2R 1R F 2R W 2R 1 / 6 16 – 5
US Open A A A 1R A 1R 2R 2R 4R 1R 0 / 6 6 – 6
Ranking na koniec roku 687 432 249 104 64 21 3 7 2 18 2 / 25 56 – 23

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 2R 2R A A A A 0 / 2 2 – 2
French Open A A A A 1R SF 1R A A A 0 / 3 4 – 3
Wimbledon A A A A 1R 3R 2R A A A 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A 3R 2R A A A 0 / 2 3 – 2
Ranking na koniec roku 783 1019 153 16 16 384 466 493 0 / 10 12 – 10

Występy w grze mieszanejEdytuj

Garbiñe Muguruza nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 11 (7–4)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 stycznia 2014 Hobart Twarda   Klára Zakopalová 6:4, 6:0
Finalistka 1. 1 marca 2014 Florianópolis Twarda   Klára Zakopalová 6:4, 5:7, 0:6
Finalistka 2. 11 lipca 2015 Wimbledon Trawiasta   Serena Williams 4:6, 4:6
Finalistka 3. 3 października 2015 Wuhan Twarda   Venus Williams 3:6, 0:3 krecz
Zwyciężczyni 2. 11 października 2015 Pekin Twarda   Timea Bacsinszky 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 3. 4 czerwca 2016 French Open Ceglana   Serena Williams 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 4. 15 lipca 2017 Wimbledon Trawiasta   Venus Williams 7:5, 6:0
Zwyciężczyni 5. 20 sierpnia 2017 Cincinnati Twarda   Simona Halep 6:1, 6:0
Finalistka 4. 18 lutego 2018 Doha Twarda   Petra Kvitová 6:3, 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 6. 8 kwietnia 2018 Monterrey Twarda   Tímea Babos 3:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 7. 7 kwietnia 2019 Monterrey Twarda   Wiktoryja Azaranka 6:1, 3:1 krecz

Gra podwójna 10 (5–5)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 12 stycznia 2013 Hobart Twarda   María-Teresa Torró-Flor   Tímea Babos
  Mandy Minella
6:3, 7:6(5)
Zwyciężczyni 2. 27 kwietnia 2014 Marrakesz Ceglana   Romina Oprandi   Katarzyna Piter
  Maryna Zanewśka
4:6, 6:2, 11–9
Finalistka 1. 10 maja 2014 Madryt Ceglana   Carla Suárez Navarro   Sara Errani
  Roberta Vinci
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 3 sierpnia 2014 Stanford Twarda   Carla Suárez Navarro   Paula Kania
  Kateřina Siniaková
6:2, 4:6, 10–5
Finalistka 2. 20 września 2014 Tokio Twarda   Carla Suárez Navarro   Cara Black
  Sania Mirza
2:6, 5:7
Finalistka 3. 21 lutego 2015 Dubaj Twarda   Carla Suárez Navarro   Tímea Babos
  Kristina Mladenovic
3:6, 2:6
Finalistka 4. 9 maja 2015 Madryt Ceglana   Carla Suárez Navarro   Casey Dellacqua
  Jarosława Szwiedowa
3:6, 7:6(4), 5–10
Zwyciężczyni 4. 21 czerwca 2015 Birmingham Trawiasta   Carla Suárez Navarro   Andrea Hlaváčková
  Lucie Hradecká
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 5. 26 września 2015 Tokio Twarda   Carla Suárez Navarro   Chan Hao-ching
  Chan Yung-jan
7:5, 6:1
Finalistka 5. 1 listopada 2015 Singapur Twarda (hala)   Carla Suárez Navarro   Martina Hingis
  Sania Mirza
0:6, 3:6

Wygrane turnieje singlowe ITFEdytuj

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 20/12/2009   Vinarós ITF 10 000 ceglana   Ema Burgić 6:2, 3:0 krecz
2. 14/02/2010   Majorka ITF 10 000 ceglana   Katarzyna Kawa 3:6, 6:2, 6:0
3. 24/04/2011   Torrent ITF 10 000 ceglana   Marina Giral Lores 6:1, 6:3
4. 19/06/2011   Montemor-o-Novo ITF 10 000 twarda   Andrea Gámiz 6:4, 6:4
5. 17/07/2011   Cáceres ITF 25 000 twarda   Çağla Büyükakçay 6:4, 6:3
6. 13/11/2011   Benicarló ITF 25 000 ceglana   Elica Kostowa 7:6(3), 6:7(4), 6:3
7. 18/03/2012   Clearwater ITF 25 000 twarda   Grace Min 6:0, 6:1

Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w TOP 20 rankingu WTAEdytuj

Stan na 02.07.2018

Sezon 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Zwycięstwa 0 0 0 0 1 3 10 16 4 8 2
# Zawodnik Ranking Turniej Nawierzchnia Runda Wynik
2012
1.   Wiera Zwonariowa Nr 9 Miami, Stany Zjednoczone Twarda 2R 6:4, 6:3
2013
2.   Jekatierina Makarowa Nr 19 Indian Wells, Stany Zjednoczone Twarda 2R 6:3, 1:6, 6:4
3.   Caroline Wozniacki Nr 9 Miami, Stany Zjednoczone Twarda 3R 6:2, 6:4
4.   Dominika Cibulková Nr 18 ’s-Hertogenbosch, Holandia Trawiasta QF 6:4, 6:4
2014
5.   Kirsten Flipkens Nr 19 Hobart, Australia Twarda QF 6:4, 6:3
6.   Caroline Wozniacki Nr 9 Australian Open, Australia Twarda 3R 4:6, 7:5, 6:3
7.   Serena Williams Nr 1 French Open, Francja Ceglana 2R 6:2, 6:2
8.   Dominika Cibulková Nr 18 Stanford, Stany Zjednoczone Twarda 1R 6:2, 4:6, 6:2
9.   Sara Errani Nr 14 New Haven, Stany Zjednoczone Twarda 1R 6:2, 3:6, 6:1
10.   Jelena Janković Nr 11 Tokio, Japonia Twarda 2R 7:6(4), 6:4
11.   Simona Halep Nr 2 Wuhan, Chiny Twarda 2R 2:6, 6:2, 6:3
12.   Jekatierina Makarowa Nr 11 Sofia, Bułgaria Twarda RR 6:2, 6:1
13.   Flavia Pennetta Nr 15 Sofia, Bułgaria Twarda RR 0:6, 6:1, 6:1
14.   Alizé Cornet Nr 20 Sofia, Bułgaria Twarda RR 6:3, 7:5
2015
15.   Sara Errani Nr 14 Sydney, Australia Twarda 1R 6:0, 7:5
16.   Agnieszka Radwańska Nr 6 Sydney, Australia Twarda 2R 3:6, 7:6(4), 6:2
17.   Agnieszka Radwańska Nr 8 Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie Twarda 3R 6:4, 6:2
18.   Carla Suárez Navarro Nr 13 Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie Twarda QF 6:7(4), 6:3, 6:3
19.   Angelique Kerber Nr 11 French Open, Francja Ceglana 3R 4:6, 6:2, 6:2
20.   Angelique Kerber Nr 10 Wimbledon, Wielka Brytania Trawiasta 3R 7:6(12), 1:6, 6:2
21.   Caroline Wozniacki Nr 5 Wimbledon, Wielka Brytania Trawiasta 4R 6:4, 6:4
22.   Timea Bacsinszky Nr 15 Wimbledon, Wielka Brytania Trawiasta QF 7:5, 6:3
23.   Agnieszka Radwańska Nr 13 Wimbledon, Wielka Brytania Trawiasta SF 6:2, 3:6, 6:3
24.   Ana Ivanović Nr 9 Wuhan, Chiny Twarda 3R 4:6, 6:1, 6:0
25.   Angelique Kerber Nr 13 Wuhan, Chiny Twarda SF 6:4, 7:6(5)
26.   Agnieszka Radwańska Nr 8 Pekin, Chiny Twarda SF 4:6, 6:3, 6:4
27.   Timea Bacsinszky Nr 17 Pekin, Chiny Twarda F 7:5, 6:4
28.   Lucie Šafářová Nr 9 WTA Finals, Singapur Twarda RR 6:3, 7:6(4)
29.   Angelique Kerber Nr 7 WTA Finals, Singapur Twarda RR 6:4, 6:4
30.   Petra Kvitová Nr 5 WTA Finals, Singapur Twarda RR 6:4, 4:6, 7:5
31.   Roberta Vinci Nr 8 Puchar Federacji Ceglana 6:2 6:2

PrzypisyEdytuj

  1. „Sensacyjna rywalka Agnieszki Radwańskiej”, Gazeta.pl, 26-03-2012, [dostęp=2012-03-26].
  2. Karolina Konstańczak: WTA Pekin: Garbine Muguruza z tytułem i „dwójką” w Singapurze. sportowefakty.wp.pl, 2015-10-11. [dostęp 2015-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-11)].
  3. Kacper Kowalczyk: Roland Garros: niemoc Sereny Williams trwa, Garbine Muguruza nową królową Paryża!. sportowefakty.wp.pl, 2016-06-04. [dostęp 2016-06-07].
  4. Kacper Kowalczyk: Ranking WTA: Spadek Agnieszki Radwańskiej, Garbine Muguruza nową wiceliderką. sportowefakty.wp.pl, 2016-06-06. [dostęp 2016-06-07].

BibliografiaEdytuj