Otwórz menu główne

Sławomir Peszko

polski piłkarz

Sławomir Konrad Peszko i (ur. 19 lutego 1985 w Jaśle) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w polskim klubie Lechia Gdańsk. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018, reprezentant Polski w latach 2008–2018.

Sławomir Peszko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1985
Jasło
Wzrost 173 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Lechia Gdańsk
Numer w klubie 21
Kariera juniorska
Lata Klub
1996–2000 Nafta Jedlicze
2000–2002 Wisła Płock
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2008 Wisła Płock 112 (21)
2008–2010 Lech Poznań 68 (11)
2011–2013 1. FC Köln 43 (2)
2012–2013 Wolverhampton Wanderers (wyp.) 13 (0)
2013–2014 Parma 0 (0)
2013–2014 1. FC Köln (wyp.) 24 (3)
2014–2015 1. FC Köln 18 (0)
2015– Lechia Gdańsk 87 (10)
2018–2019 Wisła Kraków (wyp.) 14 (3)
W sumie: 379 (50)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2018  Polska 44 (2)
  1. Aktualne na: 17 marca 2019.
Peszko w barwach Lecha Poznań

Kariera klubowaEdytuj

Początki karieryEdytuj

Sławomir Peszko swoją karierę piłkarską rozpoczynał, w wieku 11 lat, w Nafcie Jedlicze, skąd w 2000 przeniósł się do Wisły Płock. W 2002 został włączony do składu pierwszej drużyny Wisły, która ówcześnie funkcjonowała pod nazwą „Orlen Płock”. W Ekstraklasie zadebiutował 5 kwietnia 2003 w przegranym 0:1 wyjazdowym spotkaniu z Widzewem Łódź. W swoim pierwszym sezonie w Wiśle wystąpił w czterech spotkaniach Ekstraklasy. Od następnego sezonu pojawiał się na boisku regularnie. W rozgrywkach 2005/06, 26 kwietnia 2006, po wyeliminowaniu w finale Zagłębia Lubin (w dwumeczu 6:3) zdobył z Wisłą Puchar Polski – pierwsze trofeum w swojej zawodowej karierze, a 22 lipca tego samego roku również Superpuchar Polski. W sezonie 2006/07 spadł z Wisłą do II ligi, zaś w sezonie 2007/2008 zdobył 16 goli i został najskuteczniejszym zawodnikiem „Nafciarzy”[1]. W ciągu 6 sezonów w Wiśle Płock zagrał w 112 ligowych meczach, strzelając 21 goli oraz zdobył Puchar i Superpuchar Polski.

Lech PoznańEdytuj

Przed sezonem 2008/2009 trafił do Lecha Poznań[2]. W ekipie „Kolejorza” już w pierwszych trzech sparingach zdobył 4 gole[3]. W Ekstraklasie, w barwach Lecha zadebiutował 8 sierpnia 2008 w meczu z GKS-em Bełchatów (2:3). Odegrał dużą rolę w sukcesach „Kolejorza” w meczach Pucharu UEFA w 2008 oraz 2009. W decydującym o awansie Lecha do fazy grupowej pucharu, spotkaniu z Austrią Wiedeń strzelił bramkę w 85 minucie (na 2:1).19 maja 2009 w finale Pucharu Polski z Ruchem Chorzów na Stadionie Śląskim w 51. minucie meczu zdobył zwycięską bramkę dla Lecha. Mecz zakończył się zwycięstwem Lecha Poznań 1:0 i zdobyciem przez niego trofeum Pucharu Polski. 25 lipca 2009 po wygranej w konkursie rzutów karnych 4:3 (Peszko wykorzystał rzut karny) z ówczesnym Mistrzem Polski - Wisłą Kraków sięgnął z ekipą z Poznania po Superpuchar Polski. 2 sierpnia 2009 zdobył swoją pierwszą ligową bramkę dla Kolejorza. Miało to miejsce w wygranym 3:1 wyjazdowym meczu I kolejki Ekstraklasy z Piastem Gliwice (było to zarazem pierwsze trafienie ekipy z Poznania w sezonie 2009/2010). W sezonie 2009/10 zdobył wraz z Lechem Mistrzostwo Polski. Lech z 19 zwycięstwami, 8 remisami, 3 porażkami i bilansem bramkowym +31 zajął 1.miejsce w tabeli Ekstraklasy, a królem strzelców został wtedy napastnik „Kolejorza”, Robert Lewandowski. Peszko w mistrzowskim dla swojego zespołu sezonie zdobył 8 ligowych bramek.

Wyjazd za granicęEdytuj

2 stycznia 2011 podpisał kontrakt z niemieckim 1. FC Köln obowiązujący do 30 czerwca 2011 (z opcją przedłużenia)[4]. W Bundeslidze zadebiutował 16 stycznia 2011 przeciwko 1. FC Kaiserslautern. Na wiosnę 2011 rozegrał 11 meczów i zaliczył 5 asyst. Pierwszego gola w Bundeslidze zdobył 30 października 2011, w meczu przeciwko FC Augsburg.

9 sierpnia 2012 został wypożyczony na rok z opcją pierwokupu do angielskiego Wolverhampton Wanderers. W Championship zadebiutował 18 sierpnia 2012 w meczu z Leeds (0:1)[5].

31 lipca 2013 podpisał 3-letni kontakt z występującą w Serie A, Parmą. Nie zdołał jednak zadebiutować na włoskich boiskach, gdyż od razu po podpisaniu kontraktu został wypożyczony do występującego wówczas w 2. Bundeslidze, swojego poprzedniego klubu – 1. FC Köln[6]. W 2. Bundeslidze zadebiutował 1 września 2013 w wygranym 4:1 meczu z Erzgebirge Aue. W meczu tym strzelił również gola i zaliczył asystę. W sezonie 2013/14 "Peszkin" wystąpił w 24 ligowych meczach zespołu z Kolonii, w których strzelił 3 gole i zaliczył pięć asyst czym przyczynił się do awansu swojej drużyny do Bundesligi[7]. 1 lipca 2014 po udanym, zwieńczonym awansem do Bundesligi sezonie, niemiecki klub 1. FC Köln podjął decyzję o wykupieniu Peszki z Parmy. Kwota transferu polskiego skrzydłowego wyniosła 500 tys. euro[8][9]. W sezonie 2014/15 wystąpił w 18 ligowych meczach swojej drużyny.

Powrót do PolskiEdytuj

31 sierpnia 2015, po 5 latach gry za granicą, powrócił do Polski i podpisał 3-letni kontrakt z występującą w Ekstraklasie, Lechią Gdańsk[10]. W nowym zespole zadebiutował 11 września 2015 w ligowym meczu z Koroną Kielce (0:0), zaś pierwszego gola zdobył 13 lutego 2016 ustalając na 5:0 wynik domowego spotkania z Podbeskidziem Bielsko-Biała[11][12]. 17 listopada 2016 przedłużył kontrakt z Lechią do 2020[13]. 25 lutego 2017, przeciwko Cracovii (4:2), rozegrał swoje 200. spotkanie w Ekstraklasie. 20 lipca 2018 w 92. minucie meczu 1. kolejki sezonu 2018/2019, pomiędzy Jagiellonią Białystok a Lechią Gdańsk (0:1) otrzymał bezpośrednią czerwoną kartkę za faul na Arvydasie Novikovasie[14]. W konsekwencji tego czynu, kilka dni później został ukarany dotkliwą karą finansową przez klub Lechia Gdańsk[15], a następnie decyzją Komisji Ligi Ekstraklasy został ukarany bezwzględną dyskwalifikacją na okres trzech miesięcy oraz karę finansową w wysokości 30 tys. zł.[16]. Tuż po zakończeniu kary został przeniesiony do czwartoligowych rezerw zespołu za naganne zachowanie, po tym wydarzeniu w Lechii już nie zagrał. Zimą 2019 roku przeniósł się do Wisły Kraków na zasadzie wypożyczenia półrocznego.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Peszko grał w reprezentacji młodzieżowej U-21. W kadrze A zadebiutował 19 listopada 2008 wchodząc na boisko w 69. minucie wygranego 3:2 towarzyskiego meczu z Irlandią. Pierwszą bramkę strzelił 17 stycznia 2010 w spotkaniu z Danią, które rozegrane zostało w ramach Pucharu Króla Tajlandii. We wrześniu 2010 został wyrzucony z kadry narodowej przez selekcjonera Franciszka Smudę po tym, jak spożywał alkohol podczas zgrupowania. W marcu 2011 został przywrócony do kadry. W 2012, w Kolonii, będąc pod wpływem alkoholu wdał się w awanturę z taksówkarzem w wyniku czego został zatrzymany przez policję i umieszczony w izbie wytrzeźwień. W konsekwencji został skreślony przez trenera Smudę z kadry na Euro 2012 i zawieszony w prawach reprezentanta[17]. We wrześniu 2013 został ponownie powołany przez selekcjonera Waldemara Fornalika na mecze eliminacji do Mistrzostw Świata z Ukrainą i Anglią[18]. 29 marca 2015 strzelił jedynego gola dla reprezentacji Polski w zremisowanym 1:1 meczu z Irlandią w ramach eliminacji Mistrzostw Europy 2016[19]. 30 maja 2016 został powołany przez selekcjonera Adama Nawałkę na Mistrzostwa Europy 2016 we Francji[20][21]. 4 czerwca został powołany przez selekcjonera Adama Nawałkę na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji.

StatystykiEdytuj

KluboweEdytuj

(aktualne na dzień 17 marca 2019)[22]
Klub Sezon Liga Liga Puchary krajowe Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Wisła Płock 2002/03 I liga 4 0 4 0 8 0
2003/04 I liga 20 1 20 1
2004/05 I liga 20 1 6 0 26 1
2005/06 I liga 21 1 9 2 2 0 32 3
2006/07 I liga 21 2 8 4 29 6
2007/08 II Liga 26 16 1 0 27 16
Ogólnie 112 21 28 6 2 0 142 27
Lech Poznań 2008/09 Ekstraklasa 25 0 7 2 10 3 42 5
2009/10 Ekstraklasa 28 8 2 0 2 2 32 10
2010/11 Ekstraklasa 15 3 2 1 10 1 27 5
Ogólnie 68 11 11 3 22 6 101 20
1. FC Köln 2010/11 Bundesliga 11 0 11 0
2011/12 Bundesliga 32 2 2 0 34 2
Ogólnie 43 2 2 0 0 0 45 2
Wolverhampton Wanderers (wyp.) 2012/13 Championship 13 0 3 0 16 0
Parma 2013/14 Serie A 0 0
1. FC Köln (wyp.) 2013/14 2. Bundesliga 24 3 2 0 26 3
1. FC Köln 2014/15 Bundesliga 18 0 1 0 19 0
Lechia Gdańsk 2015/16 Ekstraklasa 27 2 1 0 28 2
2016/17 Ekstraklasa 29 3 29 3
2017/18 Ekstraklasa 25 4 1 0 26 4
2018/19 Ekstraklasa 1 0 1 0
Ogólnie 82 9 2 0 0 0 84 9
Wisła Kraków (wyp.) 2018/19 Ekstraklasa 5 0 0 0 5 0
Lechia Gdańsk 2019/20 Ekstraklasa
Ogólnie w karierze 365 46 49 9 24 6 438 61

ReprezentacyjneEdytuj

(aktualne na dzień 28 czerwca 2018)

SukcesyEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Kiedy miał 11 lat, podczas rutynowych badań, wykryto, że posiada on cztery nerki[23]. Z tego powodu przeszedł operację (istniało niebezpieczeństwo, że będzie musiał zakończyć karierę piłkarską) podczas której przeszczepiono mu moczowody w inne miejsce nerki[23]. Ukończył technikum mechaniczne. Ma żonę Annę, którą poznał w Płocku, za czasów gry w miejscowej Wiśle. Ślub odbył się 18 stycznia 2009 w kościele w Płocku – rodzinnej miejscowości jego żony[23]. Mają córkę Wiktorię (ur. 5 października 2009) oraz syna Marcela (ur. 26 czerwca 2014). Był drużbą na ślubie Roberta Lewandowskiego. 16 października 2016, w Krasnem otworzył własną akademię piłkarską pod nazwą ''Akademia Piłkarska Sławomira Peszko''[24].

PrzypisyEdytuj

  1. Strzelcy według drużyn: (sezon 2007/2008) (pol.). 90minut.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  2. Peszko już w Poznaniu (pol.). lechpoznan.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  3. Udany początek – Sławomir Peszko (pol.). lechpoznan.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  4. Sławomir Peszko w 1. FC Köln (pol.). 90minut.pl. [dostęp 7 lutego 2011].
  5. Slawomir Peszko – Szczegółowe podsumowanie występów – Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2016-02-04].
  6. Grupa Wirtualna Polska, Oficjalnie: Sławomir Peszko w Parmie! – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 31 lipca 2013 [dostęp 2016-02-04] (pol.).
  7. Awans zespołu Matuszczyka i Peszki do Bundesligi, Portal Piłki Nożnej – PolskaPilka.net – wchodzisz i wiesz. [dostęp 2016-02-04].
  8. FC Koeln wykupi Sławomira Peszko, www.canalplus.pl [dostęp 2016-02-04].
  9. Slawomir Peszko – Profil zawodnika – Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2016-02-04].
  10. Sławomir Peszko w Lechii Gdańsk – Lechia Gdańsk – Lechia.pl, www.lechia.pl [dostęp 2016-02-04].
  11. Slawomir Peszko – Szczegółowe podsumowanie występów – Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2016-02-04].
  12. Peszko dobija Podbeskidzie! Pierwszy gol reprezentanta Polski po powrocie, PrzegladSportowy.pl [dostęp 2016-02-13].
  13. Strona oficjalna – Lechia Gdańsk – Lechia.pl, www.lechia.pl [dostęp 2016-11-17].
  14. Raport meczowy: Jagiellonia Białystok - Lechia Gdańsk 0:1. ekstraklasa.org. [dostęp 2018-07-26].
  15. Informacja w sprawie Sławomira Peszki. lechia.pl, 2018-07-24. [dostęp 2018-07-26].
  16. Decyzje Komisji Ligi z dnia 25.07.2018. ekstraklasa.org, 2018-07-25. [dostęp 2018-07-26].
  17. Peszko na izbie wytrzeźwień. Polak zawieszony!, sport.tvp.pl [dostęp 2016-06-15].
  18. Lewandowski, Peszko i Wasilewski wracają do reprezentacji! (pol.). pilkanozna.pl. [dostęp 27 września 2013].
  19. Irlandia – Polska: zwycięstwo uciekło w końcówce, kolejny kroczek w stronę ME.
  20. Szeroka kadra Polski na Euro 2016 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15].
  21. Kadra Polski na Euro 2016 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15].
  22. Statystyki (pol.). 90minut.pl. [dostęp 18 listopada 2010].
  23. a b c Sławomir Peszko – Cewczenko z Jedlicza, przegladsportowy.pl, 18 lutego 2010 [dostęp 2018-08-31] (pol.).
  24. Otwarcie Akademii Piłkarskiej Sławomira Peszko, rzeszow.tvp.pl [dostęp 2016-10-16].

BibliografiaEdytuj