Lech Poznań

polski klub piłkarski
Ten artykuł dotyczy klubu piłkarskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Lech Poznańpolski klub piłkarski z siedzibą w Poznaniu występujący w Ekstraklasie.

KKS Lech Poznań SA
Kolejowy Klub Sportowy Lech Poznań Spółka Akcyjna
Przydomek Kolejorz, Duma Wielkopolski, Poznańska Lokomotywa
Maskotka para koziołków Gzub i Ejber
Barwy niebiesko-białe
Data założenia początek sierpnia 1920 jako Lutnia Dębiec
Debiut w najwyższej lidze 14 marca 1948
Widzew Łódź - ZZK Poznań 4:3
Liga Ekstraklasa
Adres ul. Bułgarska 17 (dawniej Bułgarska 5/7), 60-320, Poznań
Stadion INEA Stadion
(Pojemność: 43 269)
Numer KRS 0000116034
Właściciel Invesco SA
Prezes Karol Klimczak
Trener Chorwacja Nenad Bjelica
Asystent trenera Austria Rene Poms
Austria Martin Mayer
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa
"Kocioł" jedna z trybun INEA Stadionu w której zasiadają najwierniejsi kibice Lecha Poznań[1]
Feta po zdobyciu tytułu Mistrza Polski w sezonie 2014/15
Piłkarze Lecha świętujący mistrzostwo kraju w sezonie 2014/15
Piłkarze Lecha świętujący mistrzostwo kraju w sezonie 2014/15

Założony został w początkach sierpnia 1920 roku[a] w miejscowości Dębiec (teren dzisiejszego Poznania) jako Lutnia Dębiec[b]. Jest 7-krotnym Mistrzem Polski, 5-krotnym triumfatorem rozgrywek o Puchar Polski, 6-krotnym zdobywcą Superpucharu Polski. Od 1 maja 1930 jako Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego pod patronatem Polskich Kolei Państwowych. 16 stycznia 1957 na zebraniu sprawozdawczo-wyborczym klubu postanowiono nadać nową nazwę Klub Sportowy Lech Poznań, następnie zmienioną 15 grudnia tego roku na Kolejowy Klub Sportowy Lech Poznań. 16 czerwca 1994 zostało zarejestrowane stowarzyszenie Poznański Klub Piłkarski Lech Poznań. Uchwałą Zarządu Kolejowego Klubu Sportowego „Lech” z dnia 20 czerwca tego roku sekcja piłki nożnej została przekazana temu stowarzyszeniu. Zarząd wyraził zgodę na kontynuowanie dalszych rozgrywek ligowych pod nazwą Poznański Klub Piłkarski „Lech” w Poznaniu[c]. Dnia 29 marca 1996 roku Nadzwyczajne Walne Zebranie KKS Lech podjęło uchwałę o rozwiązaniu stowarzyszenia kultury fizycznej Kolejowy Klub Sportowy „Lech” w Poznaniu na podstawie własnej uchwały[2]. W wyniku przejęcia praw niematerialnych klubu piłkarskiego Lech od stowarzyszenia Wielkopolski Klub Piłkarski przez holding Amica klub od 30 maja 2006 nosi nazwę KKS Lech Poznań SA[3].

Klub jest najbardziej znany z osiągnięć piłki nożnej, lecz działał dawniej jako wielosekcyjny prowadząc m.in. sekcje boksu, brydża, gimnastyki, hokeja na trawie[d], kajakarstwa, kolarstwa, koszykówki[e], kręglarstwa klasycznego[f], lekkiej atletyki, łucznictwa, piłki ręcznej[g], podnoszenia ciężarów, pływania, siatkówki, strzelectwa, szachów[h], szermierki, tenisa stołowego, zapasów. Największe sukcesy sportowe odnosiła sekcja koszykówki mężczyzn mająca na swoim koncie 11 tytułów mistrzowskich oraz 7 tytułów wicemistrzowskich notując również największe sukcesy w historii klubu na arenie międzynarodowej w postaci awansu do 1/2 finału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych w sezonie 1958/59[4] oraz 1/4 finału tychże rozgrywek w sezonie 1989/90[5].

Spis treści

SukcesyEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach Polski
(Stan na 02-05-2017)
 
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
 
Mistrzostwo
I miejsce 7 1983, 1984, 1990, 1992, 1993[i], 2010, 2015
II miejsce 2 2013, 2014
III miejsce 5 1949, 1950, 1978, 2009, 2017
 
Puchar
zdobywca 5 1982, 1984, 1988, 2004, 2009
finalista 5 1980, 2011, 2015, 2016, 2017
 
Superpuchar
zdobywca 6*
(rekord)
1990, 1992, 2004, 2009, 2015, 2016
finalista 3 1983, 1988, 2010

Pozostałe sukcesy:

(3 razy) Teodor Anioła (1949, 1950, 1951)
(1 raz) Mirosław Okoński (1983)
(1 raz) Andrzej Juskowiak (1990)
(2 razy) Jerzy Podbrożny (1992, 1993)
(1 raz) Piotr Reiss (2007)
(1 raz) Robert Lewandowski (2010)
(1 raz) Artjoms Rudņevs (2012)
(1 raz) Marcin Robak (2017)

Władze klubuEdytuj

Informacje korporacyjneEdytuj

Sztab szkoleniowy i medycznyEdytuj

  • Trener: Nenad Bjelica
  • Asystenci trenera: Rene Poms, Martin Mayer
  • Trener bramkarzy: Andrzej Dawidziuk
  • Trenerzy przygotowania fizycznego: Andrzej Kasprzak
  • Kierownik drużyny: Mariusz Skrzypczak
  • Rzecznik prasowy: Łukasz Borowicz
  • Analitycy: Jacek Terpiłowski, Marcin Wróbel
  • Lekarze: Krzysztof Pawlaczyk, Andrzej Pyda, Paweł Cybulski
  • Fizjoterapeuci: Maciej Łopatka, Marcin Lis, Maciej Smuniewski

Sponsorzy i partnerzy klubuEdytuj

KalendariumEdytuj

  • sierpień 1920 – założenie klubu Lutnia Dębiec w miejscowości Dębiec (obszar dzisiejszego Poznania) przez byłych członków KSMu, którzy chcieli stworzyć własną niezależną drużynę piłkarską. Założycielami klubu byli: Jan Nowak, Antoni Dyzman, Jan Dyzman, Leon Nowicki, Józef Magdziak, Kazimierz Zmuda, Stanisław Nowicki, Stefan Fiedler, Józef Gośliński, Leon Stachowski, Jóżef Blumreder i Jan Wojtek
  • marzec 1922 – przyjęcie klubu Lutnia Dębiec w poczet członków Poznańskiego Związku Okręgowego Piłki Nożnej
  • kwiecień 1922 – zamiana nazwy na Towarzystwo Sportowe Liga Dębiec
  • maj 1922 – TS Liga Dębiec rozegrało wyjazdowy mecz towarzyski z Uranią Starołęka, zakończony remisem 1:1
  • wrzesień 1922 – klub stał się dzierżawcą boiska przy ulicy Grzybowej na poznańskim Dębcu
  • 17 września 1922 – rozegrano mecz na boisku przy ul. Grzybowej, w towarzyskim spotkaniu Liga Dębiec zremisowała 1:1 z Spartą Poznań
  • 29 czerwca 1924 Liga Dębiec rozegrała pierwszy mecz w ramach rozgrywek C-klasy, pokonując Ruch Poznań 5:3, wynik tego meczu później zweryfikowano na walkower 3:0
  • styczeń 1925 – po przyłączeniu Dębca do Poznania zamieniono w nazwie Dębiec na Poznań i powstało Towarzystwo Sportowe Liga Poznań
  • sierpień 1927 – klub obchodził siedmiolecie swego istnienia
  • listopad 1927 – awans do klasy B
  • 1 maja 1930 – zmiana nazwy na Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Poznań Dworzec, po 3 latach skrócona do KS KPW Poznań, od tej chwili kolej stała się głównym „sponsorem” Lecha na 64 lata
  • 20 grudnia 1931 – awans do najlepszych drużyn z okręgu, czyli A-klasy, wcześniej w 1927 r. klub uzyskał promocję do B-klasy
  • 20 marca 1932 – pierwszy mecz w A-klasie, KPW zwyciężył Polonię Leszno wynikiem 3:2
  • 23 września 1934 – po wygaśnięciu umowy o dzierżawę boiska przy ul. Grzybowej poznaniacy przeprowadzili się na Stadion na Dębcu, gdzie swój pierwszy mecz rozegrali 23 września 1934 roku z rezerwami Warty Poznań, pokonując ją 4:0
  • 12 października 1937 w półfinale mistrzostw Polski juniorów w Katowicach KPW zremisował 0:0 z Wisłą Kraków, w powtórzonym meczu młodzi piłkarze KPW przegrywają w Krakowie 1:5
  • 1941 – w rozgrywanych w czasie II wojny światowej polskich mistrzostwach konspiracyjnych Poznania, drużyna dzielnicy Dębiec, w której występowali zawodnicy KS KPW zajęła pierwsze miejsce[j]
  • 14 marca 1945 – tuż po zakończeniu walk II wojny światowej w Poznaniu pierwszym reaktywowanym klubem w mieście był Lech, wtedy Kolejowy Klub Sportowy Poznań
  • 1946 – w rozgrywkach finałowych A-klasy, KKS odniósł najwyższe zwycięstwo w historii – rozgromił wówczas na Dębcu Polonię Poznań 18:2
  • 17 marca 1947 – kolejna zmiana nazwy – Klub Sportowy Związku Zawodowego Kolejarzy Poznań
  • 1947 – walka o reaktywowaną ekstraklasę; KS ZZK zajął 4. miejsce (niepremiowane awansem) w bardzo silnej grupie I, ale złożył protest, który został uwzględniony w lutym 1948; KS ZZK razem z Widzewem Łódź został dokooptowany do składu ekstraklasy
  • 14 marca 1948 debiut Lecha w I lidze, w Łodzi poznaniacy przegrali z Widzewem 4:3
  • 1 maja 1949 – w drugim sezonie w ekstraklasie, klub zmienił nazwę na Zrzeszenie sportowe Kolejarz Poznań
  • 16 stycznia 1957 – pierwszy raz w nazwie klubu pojawiło się słowo „Lech” – Klub Sportowy Lech Poznań
  • 1957 – pierwsze pożegnanie z I ligą, w tamtym okresie o sile zespołu decydował przede wszystkim Teodor Anioła, zawodnik, który zdobył dla Lecha najwięcej bramek w historii – 139; był także trzykrotnym królem strzelców polskiej ligi (1949–1951) i przez dwa lata tworzył słynny tercet „ABC”, wraz z Edmundem Białasem i Henrykiem Czapczykiem
  • 15 grudnia 1957 – powrót do pierwszej powojennej nazwy – KKS – Kolejowy Klub Sportowy Lech Poznań
  • 1960 – powrót po 3 sezonach do ekstraklasy, jednak po 3 latach (1963) zespół został zdegradowany do II ligi, aż na 9 lat
  • 1972 – pod wodzą Edmunda Białasa KKS powrócił do grona najlepszych drużyn w Polsce i został pobity rekord frekwencji na meczach Lecha – podczas meczu z Zawiszą Bydgoszcz (4:2) na Stadionie im. 22 lipca zasiadło 60 tys. widzów
  • październik 1976 – stanowisko I trenera obejmuje Jerzy Kopa, drużyna zajęła wtedy ostatnie miejsce w tabeli, jednak po tzw. „Cudzie w Błażejewku” zespół utrzymał się w lidze
  • 1978 – 3. miejsce w ekstraklasie i uzyskanie pierwszej możliwości występu w europejskich pucharach [k]
  • 13 września 1978 – pierwszy mecz Lecha w europejskich pucharach, w Duisburgu KKS przegrał z tamtejszą MSV, aż 5:0; w rewanżu na Stadionie im. 22 lipca Lech przegrał 2:5
  • grudzień 1979 – posadę trenera objął Wojciech Łazarek, który stworzył mistrzowską drużynę na początku lat 80.
  • 9 maja 1980 – Lech przegrał w finale Pucharu Polski w Częstochowie z Legią Warszawa 0:5
  • 23 sierpnia 1980 – po 12 latach budowy otwarcie Stadionu Miejskiego w Poznaniu, w meczu inauguracyjnym padł remis KKS Lech Poznań – Motor Lublin 1:1
  • 19 maja 1982 – Lech Poznań wygrał swój pierwszy Puchar Polski, we Wrocławiu pokonał Pogoń Szczecin 1:0
  • 1983/1984 – Lech zdobył dwa tytuły mistrzowskie i kolejny Puchar Polski, a na arenie europejskiej grał z Athletic Bilbao i Liverpoolem, jednak przegrał z każdą z nich w I fazie rozgrywek; do największych sław Lecha tamtych lat zaliczali się Piotr Mowlik, Hieronim Barczak, Józef Adamiec, Krzysztof Pawlak oraz Mirosław Okoński
  • 1986 – pierwsze zwycięstwo w grupie rozgrywek Pucharu Lata.
  • 23 czerwca 1988 – w finale Pucharu Polski w Łodzi Lech po rzutach karnych (3:2) pokonał Legię Warszawa.
  • 26 października 1988 – Lech Poznań zremisował z FC Barceloną 1:1 na wyjeździe.
  • 9 listopada 1988 – Hiszpanie w rewanżu na Bułgarskiej pokonali Lecha w rzutach karnych.
  • 1990 – KKS zdobył swój trzeci tytuł mistrzowski i pierwszy Superpuchar Polski w dziejach oraz drugie zwycięstwo swojej grupy w Pucharze Lata.
  • 19 września 1990 – Lech pokonał Panathinaikos Ateny w Poznaniu 3:0, a w rewanżu w Atenach 2:1 i uzyskał awans do dalszej rundy.
  • 25 października 1990 – zwycięstwo na własnym stadionie z Olympique Marsylia 3:2, w meczu rewanżowym zespół wystąpił w drugim składzie po zatruciu pokarmowym i przegrywa 1:6.
  • 1992 – Lech Poznań po raz czwarty został najlepszą drużyną w kraju i zdobył kolejny Superpuchar Polski.
  • 1993 – Lech został piąty raz mistrzem Polski po unieważnieniu przez PZPN wybranych wyników ostatniej kolejki[i].
  • 16 czerwca 1994 – po 37 latach zmieniono nazwę na Poznański Klub Piłkarski Lech Poznań.
  • 9 lipca 1998 – jedenasta z kolei zmiana nazwy klubu – powstał Wielkopolski Klub Piłkarski Lech Poznań.
  • 2000 – po 28 latach Lech Poznań spadł z I ligi.
  • 23 marca 2002 – na 80-lecie istnienia klubu Lech wygrał z Tłokami Gorzyce 3:0.
  • 2002 – poznaniacy powrócili do ekstraklasy razem z Orlenem Płock z II ligi, gdzie grali dwa sezony.
  • 27 lipca 2003 – został rozegrany Puchar Lecha 2003, w meczu finałowym Maccabi Tel Awiw po rzutach karnych pokonało Málaga CF 5:4
  • 2003 – rozpoczęcie prac na Stadionie Miejskim, początkowo dobudowa brakującej trybuny, a następnie ze względu na organizację przez Polskę i Ukrainę Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012 modernizacja całego stadionu która zakończyła się we wrześniu 2010 roku.
  • 2004 – Czesław Michniewicz zdobył z drużyną Puchar Polski pokonując Legię Warszawa w dwumeczu finałowym 2:1 (wygrana 2:0 w Poznaniu i przegrana 0:1 w Warszawie) oraz Superpuchar Polski wygrywając z Wisłą Kraków w rzutach karnych
  • 30 maja 2006[l] – Połączenie KS Amica Wronki z WKP Lech Poznań. Powstał klub przekształcony własnościowo pod nazwą KKS Lech Poznań, który został zgłoszony do rozgrywek ligowych na licencji Amiki Wronki[16].
  • 17 marca 2007 – w meczu z okazji 85-lecia, Lech pokonał Koronę Kielce 3:0 dzięki bramkom Jakuba Wilka, Piotra Reissa i Przemysława Pitrego
  • 17 maja 2007 – Lech jako pierwsza drużyna w kraju uruchomiła swoją telewizję klubową
  • 2 października 2008 – Lech zwyciężył po dogrywce Austrię Wiedeń 4:2 w Poznaniu (w dwumeczu 5:4), czym zapewnia sobie awans do fazy grupowej Pucharu UEFA. We wcześniejszych rundach Lech wyeliminował Xəzər Lenkoran i Grasshopper Zurych.
  • 17 grudnia 2008 – Lech pokonał w Rotterdamie Feyenoord 1:0 i awansuje do III rundy Pucharu UEFA zajmując 3. miejsce w grupie.
  • 19 maja 2009 – po raz piąty w historii poznaniacy zdobyli Puchar Polski w piłce nożnej pokonując w finale Ruch Chorzów 1:0 na Stadionie Śląskim.
  • 25 lipca 2009 – Lech w rzutach karnych ograł Wisłę Kraków i po raz kolejny zdobył Superpuchar Polski.
Świętowanie zdobycia Mistrzostwa Polski

Przejazd piłkarzy na Stary Rynek po zdobyciu mistrzowskiego tytułu w sezonie 2009/10.

Pomoc
 
Trener Jacek Zieliński oraz Puchar Mistrza Polski za sezon 2009/2010
  • 15 maja 2010 – Lech wygrał w Poznaniu 2:0 z Zagłębiem Lubin i po raz szósty w historii został mistrzem Polski.
  • 19 i 26 sierpnia 2010 – Lech wygrał dwumecz z Dniprem Dniepropetrowsk (na wyjeździe 1:0 po golu Manuela Arboledy, u siebie 0:0) i jako jedyny polski klub piłkarski wystąpił w europejskich pucharach w sezonie 2010/2011.
  • 27 sierpnia 2010 – w Monako rozlosowano grupy Ligi Europy – Lech trafił do grupy z Juventusem, Manchesterem City i Red Bull Salzburg.
  • 16 września 2010 – Lech zremisował z Juventusem 3:3 na Stado Olimpico w Turynie. Wszystkie trzy bramki dla poznańskiej drużyny zdobył Artjoms Rudņevs
  • 30 września 2010 – Lech Poznań pokonał Red Bull Salzburg 2:0. Gole dla Lecha zdobyli Manuel Arboleda i Sławomir Peszko.
  • 21 październik 2010 – Lech poniósł porażkę z Manchesterem City 1:3. Honorowego gola dla Poznaniaków strzelił Joël Tshibamba
  • 4 listopada 2010 – Lech wygrał z Manchesterem City 3:1. Gole zdobyli Dimitrije Injac, Manuel Arboleda i Mateusz Możdżeń.
  • 1 grudnia 2010 – Lech po bramce Artjomsa Rudnevsa zremisował z Juventusem 1:1 zapewniając sobie awans do kolejnej fazy rozgrywek Ligi Europy 2010/2011.
  • 16 grudnia 2010 – Lech po bramce Semira Stilicia wygrał ostatni mecz w fazie grupowej Ligi Europy z Red Bullem Salzburg.
  • 17 grudnia 2010 – Lech w losowaniu par 1/16 finału Ligi Europy trafia na portugalski zespół Sporting Braga.
  • 17 lutego 2011 – Lech Poznań w 1/16 finału Ligi Europy dzięki bramce Artjomsa Rudnevsa pokonał w pierwszym meczu u siebie portugalski Sporting Braga 1:0. Był to pierwszy oficjalny mecz „Kolejorza” w 2011 roku.
  • 24 lutego 2011 – Lech Poznań został pokonany przez portugalski zespół Sporting Braga 0:2 i w rezultacie odpadł z rozgrywek Ligi Europy.
  • 24 lutego 2012 – José Maria Bakero został zwolniony z pozycji pierwszego trenera, z powodu niezadowalających wyników w Ekstraklasie.
  • 2 czerwca 2013 – Lech Poznań wygrał 2:0 z Koroną Kielce i po raz pierwszy w 91-letniej historii zajął 2.miejsce. W tym samym meczu padł 1000. gol dla Lecha na stadionie przy ul. Bułgarskiej. Strzelcem gola był Gergő Lovrencsics.
  • 2 maja 2015 – Lech przegrał 1:2 finał Pucharu Polski z Legią Warszawa
 
Feta na placu Mickiewicza, po zdobyciu Mistrzostwa Polski, 7 czerwca 2015[17]
  • 7 czerwca 2015 – Lech w Poznaniu remisuje z Wisłą Kraków i zdobywa po raz siódmy tytuł Mistrza Polski
  • 10 lipca 2015 – Lech w Poznaniu wygrywa 3:1 z Legią Warszawa, zdobywając po raz piąty Superpuchar Polski
  • 7 lipca 2016 – Lech w Warszawie wygrywa 4:1 z Legią Warszawa, zdobywając po raz szósty Superpuchar Polski
  • 2 maja 2017 - Lech w Warszawie przegrywa po dogrywce 1:2 finał Pucharu Polski z Arką Gdynia

Źródła:[18][19]

Zmiany nazwEdytuj

(sierpień 1920) Klub Sportowy Lutnia Dębiec
(kwiecień 1922) Towarzystwo Sportowe Liga Dębiec
(styczeń 1925) Towarzystwo Sportowe Liga Poznań
(1 maja 1930) Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Poznań Dworzec
(3 marca 1933) Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Poznań
(16 marca 1945) Kolejowy Klub Sportowy Poznań
(1 września 1948) Klub Sportowy Związku Zawodowego Kolejarzy Poznań
(1 maja 1949) Zrzeszenie Sportowe Kolejarz Poznań
(16 stycznia 1957) Klub Sportowy Lech Poznań
(15 grudnia 1957) Kolejowy Klub Sportowy Lech Poznań
(16 czerwca 1994) Poznański Klub Piłkarski Lech Poznań
(9 lipca 1998) Wielkopolski Klub Piłkarski Lech Poznań
(30 maja 2006) KKS Lech Poznań

Lech w Rankingu UEFAEdytuj

Według stanu na 11 grudnia 2015 Lech Poznań zajmuje 147. miejsce[20] w tym rankingu.

Udział w polskich rozgrywkachEdytuj

Lech Poznań rozgrywa obecnie 55. sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej. Siedem razy zdobył mistrzostwo, dwa razy wicemistrzostwo i cztery razy zajął trzecie miejsce.

Lech aktualnie zajmuje 5. miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy mając następujący bilans (stan na 15 maja 2016):

Bilans Lecha w Ekstraklasie[21]
Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bramki + Bramki – Punkty
1573 626 432 514 2150 1850 1947

Lech w poszczególnych sezonachEdytuj

Wyniki ze wszystkich sezonów Lecha[22]:

Sezon Rozgrywki ligowe Uwagi Puchar Polski
(rozgrywki centralne)
Rozgrywki europejskie
Liga Miejsce Puchar Etap
1922 klub nie uczestniczył w rozgrywkach mistrzowskich nie rozgrywano nie rozgrywano
1923
1924 IV C-klasa (Poznański OZPN; podokręg I)[23] 3/4 za Sokołem Wilda i Ruchem Poznań; pierwszy historyczny mecz 29 czerwca z Ruchem Poznań wygrany 5:3
1925 C-klasa (Poznański OZPN; grupa III) ? za Koroną Łazarz, dalsze miejsce nieustalone, grały także Dyskobolia Grodzisk, Jutrzenka, PKS i Unitas Wolsztyn
1926 C-klasa 1 2. miejsce w rozgrywkach półfinałowych o awans do B-klasy
1927 C-klasa 1   1. miejsce w rozgrywkach półfinałowych oraz 1. miejsce w rozgrywkach finałowych i awans do B-klasy nie rozgrywano
1928 III B-klasa (Poznański OZPN; gr. III)[24] 2/5 finał pucharu ABC
1929 B-klasa (Poznański OZPN; gr. II)[25] 2/6
1930 B-klasa 1 3. miejsce w fazie barażowej o awans do A-klasy, finał Pucharu ABC
1931 B-klasa (Poznański OZPN; gr. IV)[26] 1   1. miejsce w fazie barażowej i awans do A-klasy
1932 II A-klasa (Poznański OZPN)[27] 3/10 za Legią Poznań i Olimpią Poznań
1933 A-klasa (Poznański OZPN)[28] 2/10 za Legią Poznań
1934 A-klasa (Poznański OZPN)[29] 7/10
1935 A-klasa (Poznański OZPN)[30] 4/10 16 czerwca jedna z najwyższych porażek z HCP Poznań 4:12
1936 A-klasa (Poznański OZPN)[31] 7/10 w wyniku reorganizacji 8 najlepszych klubów tworzy ligę okręgową
1936/1937 Liga okręgowa (Poznański OZPN)[32] 3/8 za HCP Poznań i Legią Poznań
1937/1938 Liga okręgowa (Poznański OZPN)[33] 2/7 za Legią Poznań
1938/1939 Liga okręgowa (Poznański OZPN)[34] 2/7 za Legią Poznań
1940–1945 Rozgrywki zawieszone z powodu II wojny światowej.
1945 eliminacje do A-klasy   Najwyższe zwycięstwo wyjazdowe: Polonia Leszno – Lech Poznań 1:11 (pierwszy mecz wyjazdowy w rozgrywkach)
Najwyższe zwycięstwo: Lech Poznań – Polonia Poznań 18:2 (półfinał)
1946 II A-klasa   2 Awans do Mistrzostw Polski 1947
2. miejsce po dodatkowym meczu o 1. miejsce z Wartą Poznań
  Pierwsze derby Poznania pomiędzy Wartą a Lechem w oficjalnych rozgrywkach.
1947 MP Mistrzostwa Polski 10-12   4. miejsce w grupie eliminacyjnej, brak awansu do ścisłego finału, uzyskanie prawa do gry w Lidze w 1948
1948 I Liga 6/14   Pierwsze ekstraklasowe derby Poznania pomiędzy Wartą a Lechem.
Lech po raz pierwszy został najwyżej sklasyfikowanym klubem z Poznania i Wielkopolski.
1949 I liga   3/12   Teodor Anioła królem strzelców.
1950 I liga   3/12   Teodor Anioła królem strzelców.
Najwyższe zwycięstwo w Ekstraklasie:
27 sierpnia 1950: Lech Poznań – Szombierki Bytom 11:1
1951 I liga 8/12   Teodor Anioła królem strzelców. I runda
1952 I liga 5/12 5. miejsce w Pucharze Zlotu Młodych Przodowników 1/16 finału
1953 I liga 7/12 nie rozgrywano
1954 I liga 5/11 I runda
1955 I liga 9/12 1/16 finału
1956 I liga 8/12 Runda eliminacyjna
1957 I liga    12/12 1/8 finału
1958 II II liga (gr. północna) 3/12 nie rozgrywano
1959 II liga (gr. północna) 2/12
1960 II liga (gr. północna)    1/12
1961 I I liga 10/12
1962 I liga 11/14 1/16 finału
1962/1963 I liga    14/14 1/4 finału
1963/1964 II II liga    15/16 1/8 finału
1964/1965 III Liga okręgowa (gr. poznańska) 1/15   Awans poprzez baraże. 1/16 finału
1965/1966 II II liga    14/16 1/16 finału
1966/1967 III III liga (gr. IV)    1/16 1/16 finału[35]
1967/1968 II II liga 4/16 1/2 finału[m]
1968/1969 II liga    16/16 1/16 finału
1969/1970 III III liga (gr. IV) 2/16
1970/1971 III liga (gr. IV)    1/16
1971/1972 II II liga    2/16
1972/1973 I I liga 12/14 1/16 finału
1973/1974 I liga 10/16 1/16 finału
1974/1975 I liga 9/16 1/4 finału
1975/1976 I liga 12/16 1/16 finału
1976/1977 I liga 14/16 1/2 finału Pucharu Ligi 1/8 finału
1977/1978 I liga   3/16 1/2 finału
1978/1979 I liga 7/16 1/4 finału Puchar UEFA 1/32 finału
1979/1980 I liga 10/16 finał
1980/1981 I liga 8/16 1/16 finału
1981/1982 I liga 11/16   zwycięstwo
1982/1983 I liga   1/16   Mirosław Okoński królem strzelców. 1/2 finału Puchar Zdobywców Pucharów 1/8 finału
1983/1984 I liga   1/16 finał Superpucharu   zwycięstwo Puchar Europy 1/16 finału
1984/1985 I liga 4/16 1/4 finału Puchar Europy 1/16 finału
1985/1986 I liga 4/16 1/8 finału 2. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
Puchar UEFA 1/32 finału
1986/1987 I liga 7/16 1/16 finału 1. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
1987/1988 I liga 9/16   zwycięstwo 4. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
1988/1989 I liga 6/16 finał Superpucharu 1/8 finału Puchar Zdobywców Pucharów 1/8 finału
1989/1990 I liga   1/16   Andrzej Juskowiak królem strzelców. 1/8 finału
1990/1991 I liga 6/16   Superpuchar 1/8 finału 1. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
Puchar Europy 1/8 finału
1991/1992 I liga   1/18   Jerzy Podbrożny królem strzelców. 1/16 finału
1992/1993 I liga   1/18   Superpuchar
  Piąty tytuł mistrzowski
1/16 finału Liga Mistrzów II runda
Wskutek anulowania wyników meczów ostatniej kolejki rozgrywek z udziałem Legii Warszawa i Łódzkiego KS, którym postawiono zarzuty o „niesportową postawę podczas rozgrywek”. Zobacz: niedziela cudów.
  Jerzy Podbrożny królem strzelców.
1993/1994 I liga 9/18 1/16 finału Liga Mistrzów II runda
1994/1995 I liga 6/18   Ostatnie derby Poznania pomiędzy Wartą a Lechem w oficjalnych rozgrywkach. 1/2 finału
1995/1996 I liga 7/18 Tysięczny mecz w Ekstraklasie:
15 kwietnia 1996: Górnik Zabrze – Lech Poznań 2:2
1/8 finału
1996/1997 I liga 11/18 1/16 finału
1997/1998 I liga 10/18 1/4 finału
1998/1999 I liga 4/16 1/16 finału
1999/2000 I liga    16/16 1/8 finału Pucharu Ligi 1/8 finału Puchar UEFA I runda
2000/2001 II II liga 9/20 II runda Pucharu Ligi 1/16 finału
2001/2002 II liga    1/20 1/4 finału Pucharu Ligi 1/8 finału
2002/2003 I I liga 11/16 1/8 finału
2003/2004 I liga 6/14   zwycięstwo
2004/2005 I liga 7/14   Superpuchar 1/4 finału Puchar UEFA I runda kwalif.
2005/2006 I liga 6/16 Lech Poznań nie wystąpił o licencję na przyszły sezon i został przesunięty na ostatnie miejsce w tabeli. W sezonie 2006/2007 KKS Lech Poznań, w efekcie fuzji z Amiką Wronki, wystąpił z licencją tego klubu. 1/2 finału Puchar Intertoto II runda
2006/2007 I liga 6/16   Piotr Reiss królem strzelców. 1/4 finału Puchar Intertoto II runda
1/4 finału Pucharu Ekstraklasy
2007/2008 I liga 4/16 faza grupowa Pucharu Ekstraklasy 1/16 finału
2008/2009 Ekstraklasa   3/16 faza grupowa Pucharu Ekstraklasy   zwycięstwo Puchar UEFA 1/16 finału
2009/2010 Ekstraklasa   1/16   Superpuchar 1/16 finału Liga Europy Runda play-off
  Robert Lewandowski królem strzelców.
2010/2011 Ekstraklasa 5/16 finał Superpucharu finał Liga Mistrzów III runda kwalif.
Liga Europy 1/16 finału
2011/2012 Ekstraklasa 4/16   Artjoms Rudņevs królem strzelców. 1/4 finału
2012/2013 Ekstraklasa   2/16 1/16 finału Liga Europy III runda kwalif.
2013/2014 Ekstraklasa   2/16 1/8 finału Liga Europy III runda kwalif.
2014/2015 Ekstraklasa   1/16 finał Liga Europy III runda kwalif.
2015/2016 Ekstraklasa 7/16   Superpuchar finał Liga Mistrzów III runda kwalif.
Liga Europy faza grupowa
2016/2017 Ekstraklasa   3/16   Superpuchar finał
  Marcin Robak królem strzelców.
2017/2018 Ekstraklasa 1/16 finału Liga Europy III runda kwalif.
Poziom ligowy Liczba sezonów Sezony
I (+ MP) 58 1947-1957, 1961-1963, 1972-2000, 2002-2018
II 19 1932-1939, 1946, 1958-1960, 1963/1964, 1965/1966, 1967-1969, 1971/1972, 2000-2002
III 8 1928-1931, 1964/1965, 1966/1967, 1969-1971
IV 4 1924-1927

ObiektyEdytuj

 
INEA Stadion
  • Baza treningowa:
Stadion Miejski w Poznaniu: płyta główna oraz dwa boiska treningowe z naturalną trawą i dwa ze sztuczną nawierzchnią,
Stadion Główny we Wronkach: płyta główna oraz dwa boiska treningowe z naturalną trawa,
Ośrodek Szkoleniowy w Popowie: płyta główna, dwa boiska treningowe z naturalną trawią, pełnowymiarowe boisko ze sztuczną nawierzchnią oraz boisko typu Orlik z naturalną trawą.
  • Historyczne
(od 1922 do 1934) Boisko przy ulicy Grzybowej (24 rozegrane spotkania
(od 1934 do 1980) Stadion na Dębcu (358 rozegranych spotkań)
(od 1964 do 1971) Stadion Olimpii (23 rozegrane spotkania)
(od 1972 do 1980) Stadion Warty im. 22 lipca (122 rozegrane spotkania)
 
Stadion Miejski w Poznaniu – widok z trybun.

Kibice i rywalizacjeEdytuj

Wiara LechaEdytuj

 
Kibice Lecha Poznań podczas meczu w 2015 roku.
Kibice wykonujący taniec tyłem do boiska

Stowarzyszenie „Wiara Lecha”[36]stowarzyszenie kibiców Lecha Poznań, powstałe w 2001, zarejestrowane sądownie w 2004. Jest oficjalnym reprezentantem kibiców Lecha Poznań oraz członkiem-założycielem Ogólnopolskiego Związku Stowarzyszeń Kibiców. Posiada także własną drużynę piłkarską. Zajmuje się popularyzacją Lecha Poznań, promowaniem pozytywnych wzorców kibicowania, działaniem na rzecz bezpieczeństwa na meczach Lecha, kierowaniem ruchem kibicowskim oraz organizacją wyjazdów sympatyków Lecha na mecze rozgrywane poza Poznaniem. Podstawą współpracy stowarzyszenia z klubem jest umowa z KKS Lech Poznań, zawiązana w 2006, będąca kontynuacją podobnej umowy zawartej z WKP Lech Poznań. Prezesem Stowarzyszenia Wiara Lecha do 31 sierpnia 2009 roku był Jarosław Kiliński. Tego dnia na walnym zgromadzeniu członków prezesem został wybrany Krzysztof Markowicz. Pełni on jednocześnie funkcję pierwszego prezesa Ogólnopolskiego Związku Stowarzyszeń Kibiców.

26 sierpnia 2013 poznańskie Radio Merkury poinformowało, że członkowie stowarzyszenia podjęli decyzję o samorozwiązaniu organizacji z dniem 31 grudnia 2013[37].

Derby PoznaniaEdytuj

Derbami Poznania zwykło określać się spotkania Lecha z Wartą, lecz te potyczki nie mają wielkiej tradycji. Przed II wojną światową w Poznaniu królowała Warta, zaś w latach 50. miano głównej drużyny w mieście przejął Lech, toteż nie było wielu okazji do spotkań obu klubów na najwyższych szczeblach rozgrywek. Pierwszy derbowy mecz pierwszoligowy między tymi zespołami odbył się w 1948, zaś ostatni w 1995.

Lech miał okazję zagrać derby z jeszcze jedną poznańską drużyną, nieistniejącą już Olimpią Poznań. Do pierwszej potyczki między tymi klubami doszło w II lidze w 1959. Na pierwszoligowe derby między tymi zespołami trzeba było czekać do sezonu 1986/87, kiedy to drużyna Olimpii debiutowała w ekstraklasie. Ostatnie derbowe spotkanie odbyło się w sezonie 1994/95, ponieważ w następnym doszło do fuzji Olimpii z Lechią Gdańsk, wskutek czego powstała Lechia/Olimpia Gdańsk i tym samym skończyły się poznańskie derby między obiema ekipami.

Europejskie pucharyEdytuj

 
Lech Poznań vs Manchester City F.C., 4 listopada 2010

Pierwszy mecz w europejskich pucharach drużyna Lecha Poznań rozegrała 13 września 1978 roku w Duisburgu z tamtejszą MSV, przegrywając 5:0. Pierwsze zwycięstwo przyszło 4 lata później w spotkaniu z islandzkim Vestmannaeyja. Do historii klubu przeszły wygrane z Athletic Bilbao, Panathinaikosem Ateny czy Olympique Marsylia, jak i niezwykle zacięty pojedynek z FC Barceloną, przegrany dopiero w karnych. Przez lata piłkarze Kolejorza nie potrafili przejść dwóch przeciwników w rozgrywkach. Dopiero w 2008 w Pucharze UEFA zdołali przejść zwycięską drogę od I rundy eliminacyjnej do III rundy zasadniczej. W 2010 roku po wygranej w dwumeczu z Dnipro Dniepropietrowsk awansował do fazy grupowej Ligi Europejskiej gdzie grał z takimi zespołami jak Juventus czy Manchester City i dotarł do trzeciej rundy. W sezonie 2015/2016 jako Mistrz Polski Lech przystąpił do rywalizacji w rozgrywkach Ligi Mistrzów. W ramach drugiej rundy eliminacyjnej pokonał w dwumeczu Mistrza Bośni i Hercegowiny 3:0 (2:0 na wyjeździe). W III rundzie trafił na najwyżej notowane FC Basel i odpadł po dwóch porażkach (1:3 w Poznaniu oraz 0:1 na St. Jakob-Park). Zgodnie z regulaminem trafił do ostatniej fazy eliminacji Ligi Europy w której to wyeliminował Mistrza Węgier Videoton Székesfehérvár, wygrywając oba mecze (1:0 na wyjeździe oraz 3:0 na Inea Stadionie). W fazie grupowej ograł we Włoszech Fiorentinę 2:1 po golach Macieja Gajosa i Dawida Kownackiego, stając się tym samym pierwszą polską drużyną w historii tryumfującą na Półwyspie Apenińskim.

Do sukcesów należy dodać dwa zwycięstwa w grupach w Pucharze Lata, w 1986 i 1990. Część meczów rozegrano w ramach promocji klubu na boiskach wielkopolskich miast: Szamotuł, Śremu i Wrześni. Po zmianie formuły rozgrywek i nazwy na Puchar Intertoto, lechici nie odnieśli sukcesów.

Puchar PolskiEdytuj

Lech debiutował w Pucharze Polski spotkaniem z Pomorzaninem Toruń w sezonie 1950/51, przegrywając 1:0. Pierwszy znaczący sukces uzyskała druga drużyna Lecha, kiedy to w edycji 1967/68 doszła do półfinału, a na jej drodze stanął Górnik Zabrze. Dwanaście lat później poznański zespół zmierzył się w częstochowskim finale z warszawską Legią. Mecz został zapamiętany przez kibiców nie tylko z rozmiarów porażki, aż 5:0, ale również z agresywności walk toczonych pomiędzy wrogimi fanami na mieście i na stadionie. W sezonie 1981/82 na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu Lech sięgnął po Puchar Polski pokonując Pogoń Szczecin 1:0. Po dwóch latach udało powtórzyć sukces. Tym razem lechici zwyciężyli w Warszawie z Wisłą Kraków 3:0. W 1988 Lech zdobył trofeum w Łodzi, rewanżując się Legii w karnych. W edycji 1994/95 Lech był blisko dotarcia do finału, jednak musiał uznać wyższość piłkarzy GKS-u Katowice podczas serii rzutów karnych. Po 9 latach poznaniacy, po pokonaniu w dwumeczu Legii, znowu mogli się cieszyć ze zwycięstwa w Pucharze Polski. W finale na Stadionie Śląskim w sezonie 2008/09 lechici pokonali 1:0 chorzowski Ruch, zdobywając tym samym piąty w historii Puchar Polski. Dwa lata później Lech był po raz drugi finalistą Pucharu, na drodze jego stanęła Legia Warszawa. Lech ostatecznie przegrał w karnych 4:5, po 90 minutach był remis 1:1. W sezonie 2014/15 na Stadionie Narodowym Lech kolejny raz przegrał finał z Legią (1:2).

Numery zastrzeżoneEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
12   kibice klubu (12 zawodnik)

Obecny składEdytuj

Stan na 11 sierpnia 2017
Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Jasmin Burić
2 OB   Robert Gumny
3 OB   Lasse Nielsen
5 PO   Abdul Aziz Tetteh (wicekapitan)
6 PO   Łukasz Trałka
7 PO   Maciej Gajos (kapitan)
8 PO   Szymon Pawłowski
10 PO   Darko Jevtić
13 OB   Nikola Vujadinović
14 NA   Nicki Bille Nielsen
15 PO   Jakub Moder
16 PO   Mario Šitum (wypożyczony z Dinama Zagrzeb)
17 PO   Maciej Makuszewski
18 PO   Mihai Răduţ
Nr Poz. Piłkarz
19 OB   Vernon De Marco (wypożyczony z Slovanu Bratysława)
22 OB   Wołodymyr Kostewycz
23 PO   Niklas Bärkroth
24 NA   Dawid Kurminowski
26 OB   Rafał Janicki (wypożyczony z Lechii Gdańsk)
27 OB   Tymoteusz Puchacz
28 OB   Marcin Wasielewski
29 PO   Kamil Jóźwiak
30 BR   Matúš Putnocký
32 NA   Christian Gytkjær
33 BR   Miłosz Mleczko
66 OB   Emir Dilaver
86 PO   Radosław Majewski
92 PO   Deniss Rakels (wypożyczony z Reading)

Piłkarze na wypożyczeniuEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
25 NA   Paweł Tomczyk (wypożyczony do Podbeskidzia Bielsko-Biała do 30 czerwca 2018)
36 BR   Mateusz Lis (wypożyczony do Rakowa Częstochowa do 30 czerwca 2018)

Rekordy i statystykiEdytuj

Najwyższe zwycięstwa w ekstraklasieEdytuj

Jubileuszowe mecze w ekstraklasieEdytuj

  • 1. mecz – 14 marca 1948 – Widzew Łódź – Lech Poznań (4:3)
  • 100. mecz – 19 października 1952 – Lech PoznańLechia Gdańsk (6:0)
  • 500. mecz – 23 lutego 1980 – Lech PoznańGKS Katowice (1:0)
  • 750. mecz – 11 czerwca 1988 – Lech PoznańWidzew Łódź (2:0)
  • 1000. mecz – 15 kwietnia 1996 – Górnik Zabrze – Lech Poznań (2:2)
  • 1100. mecz – 10 kwietnia 1999 – Ruch Chorzów – Lech Poznań (2:1)
  • 1200. mecz – 11 września 2004 – Zagłębie Lubin – Lech Poznań (2:0)
  • 1300. mecz – 29 lutego 2008 – Lech Poznań – Zagłębie Lubin (0:0)
  • 1500. mecz – 20 lipca 2014 – Lech PoznańPiast Gliwice (4:0)
  • 1600. mecz – 31 marca 2017 – Wisła Kraków - Lech Poznań (0:0)

Jubileuszowe gole w ekstraklasieEdytuj

Największa liczba meczów w barwach LechaEdytuj

Mecze Imię i nazwisko
435 Hieronim Barczak
403 Piotr Reiss
328 Marek Rzepka
328 Waldemar Kryger
320 Bartosz Bosacki
300 Teodor Napierała
298 Damian Łukasik
296 Dariusz Skrzypczak
281 Józef Szewczyk
281 Krzysztof Pawlak
261 Czesław Jakołcewicz
Mecze Imię i nazwisko
250 Dariusz Kofnyt
246 Zygfryd Słoma
246 Teodor Anioła
243 Mirosław Okoński
239 Krzysztof Kotorowski
224 Jarosław Araszkiewicz
222 Mariusz Niewiadomski
222 Mirosław Trzeciak
220 Krzysztof Piskuła
217 Ryszard Szpakowski
209 Łukasz Trałka
208 Marcin Kamiński

Najlepsi strzelcy klubu w poszczególnych sezonachEdytuj

 
Robert Lewandowski w barwach Lecha w 2009 r.
Bramki Zawodnik Lata
25   Jerzy Podbrożny 1993
22   Artjoms Rudņevs 2012
20   Teodor Anioła 1949, 1950, 1951
20   Jerzy Podbrożny 1992
20   Łukasz Teodorczyk 2014
18   Andrzej Juskowiak 1990
18   Robert Lewandowski 2010
18   Marcin Robak 2017
15   Mirosław Okoński 1983[n]
15   Jacek Dembiński 1995
15   Piotr Reiss 2007
14   Łucjan Gojny 1961
14   Piotr Prabucki 1996
14   Robert Lewandowski 2009
Bramki Zawodnik Lata
13   Teodor Anioła 1953, 1956, 1957
13   Mirosław Okoński 1985
13   Piotr Reiss 2004
13   Kasper Hämäläinen 2015
12   Teodor Anioła 1948
12   Roman Jakóbczak 1975
12   Mirosław Okoński 1986
12   Piotr Reiss 1997, 1999
12   Hernán Rengifo 2008
11   Teodor Anioła 1954
11   Bogusław Pachelski 1989
11   Piotr Reiss 1998, 2006
11   Artjoms Rudņevs 2011
11   Bartosz Ślusarski 2013

Trenerzy LechaEdytuj

Źródło[39]

Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Lecha Poznań.
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
  Stanisław Kwiatkowski 01.1932 10.05.1938
2.
  A. Klemens Pawlak 11.05.1938 08.1939
3.
  Franciszek Bródka 07.1945 15.08.1946
4.
  Pavel Lovas 15.08.1946 31.03.1947
5.
  Franciszek Bródka 01.04.1947 05.1948
6.
  Marcel Demunyck 06.1948 28.02.1949
7.
  Antoni Böttcher 01.03.1949 31.12.1949
8.
  Artur Walter 01.01.1950 31.05.1950
9.
  Antoni Böttcher 01.06.1950 31.07.1950
10.
  Antoni Böttcher i
  Franciszek Bródka
01.08.1950 08.06.1951
11.
  Mieczysław Balcer 08.06.1951 31.12.1952
12.
  Artur Woźniak 01.01.1953 31.07.1953
13.
  Edmund Białas 01.08.1953  ? 1953
14.
  Mieczysław Tarka 01.01.1954 20.05.1957
15.
  Edmund Białas 21.05.1957 31.07.1957
16.
  Wilhelm Lugr 01.08.1957 30.11.1958
17.
  Henryk Czapczyk 01.12.1959 10.09.1961
18.
  Mieczysław Tarka 10.09.1961 15.11.1962
19.
  Zygfryd Słoma 16.11.1962 30.06.1963
20.
  Edward Drabiński 01.08.1963 14.04.1964
21.
  Henryk Czapczyk 15.04.1964 15.06.1964
22.
  Zygfryd Słoma 16.07.1964 05.09.1965
23.
  Edmund Białas 12.09.1965 10.05.1966
24.
  Edward Brzozowski 10.05.1966 03.07.1966
25.
  Edmund Białas 04.07.1966 10.10.1966
26.
  Mieczysław Tarka 10.10.1966 31.12.1968
27.
  Edmund Białas 01.09.1969 30.06.1972
28.
  Edmund Białas i
  Mieczysław Chudziak
01.07.1972 16.08.1972
29.
  Augustyn Dziwisz 16.08.1972 06.04.1973
30.
  Janusz Pekowski 07.04.1973 30.06.1975
31.
  Aleksander Hradecki 01.07.1975 31.03.1976
32.
  Mieczysław Chudziak i
  Edmund Białas
01.04.1976 15.09.1976
33.
  Mieczysław Chudziak 16.09.1976 30.09.1976
34.
  Wojciech Wąsikiewicz 01.10.1976 05.10.1976
35.
  Jerzy Kopa 01.10.1976 25.08.1978
36.
  Roman Łoś 26.08.1978 26.08.1978
37.
  Jerzy Kopa 27.08.1978 20.10.1979
38.
  Roman Łoś 20.10.1979 31.12.1979
39.
  Wojciech Łazarek 01.01.1980 31.12.1984
40.
  Leszek Jezierski i
  Jacek Machciński
01.01.1985 25.05.1986
41.
  Włodzimierz Jakubowski 27.05.1985 30.11.1986
42.
  Bronisław Waligóra 01.12.1986 08.05.1987
43.
  Jerzy Kasalik i
  Teodor Napierała
09.05.1987 23.05.1987
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
44.
  Bronisław Waligóra 24.05.1987 31.08.1987
45.
  Jerzy Kasalik i
  Teodor Napierała
05.09.1987 05.09.1987
46.
  Grzegorz Szerszenowicz 07.09.1987 30.06.1988
47.
  Henryk Apostel 01.06.1988 30.11.1988
48.
  Andrzej Strugarek 12.12.1988 22.08.1989
49.
  Jerzy Kopa i
  Andrzej Strugarek
22.08.1989 19.09.1990
50.
  Andrzej Strugarek 20.09.1990 01.10.1990
51.
  Jerzy Kopa i
  Andrzej Strugarek
02.10.1990 05.05.1991
52.
  Andrzej Strugarek 06.05.1991 19.05.1991
53.
  Henryk Apostel 20.05.1991 05.04.1993
54.
  Roman Jakóbczak 06.04.1993 19.11.1993
55.
  Jan Stępczak 20.11.1993 30.06.1994
56.
  Ryszard Matłoka 19.03.1994 19.03.1994
57.
  Romuald Szukiełowicz 01.07.1994 30.06.1995
58.
  Zbigniew Franiak 01.07.1995 09.05.1996
59.
  Remigiusz Marchlewicz 09.05.1996 30.06.1996
60.
  Ryszard Polak 01.07.1996 15.05.1997
61.
  Remigiusz Marchlewicz 16.05.1997 30.06.1997
62.
  Krzysztof Pawlak 01.07.1997 18.03.1998
63.
  Remigiusz Marchlewicz 18.03.1998 23.03.1998
64.
  Jerzy Kopa 24.03.1998 29.04.1998
65.
  Remigiusz Marchlewicz 29.04.1998 16.05.1998
66.
  Adam Topolski 17.05.1998 05.09.1999
67.
  Marian Kurowski 09.09.1999 09.04.2000
68.
  Zbigniew Franiak 10.04.2000 17.04.2000
69.
  Wojciech Wąsikiewicz 17.04.2000 28.05.2000
70.
  Adolf Pinter 29.05.2000 28.08.2000
71.
  Adam Topolski 29.08.2000 01.04.2001
72.
  Bogusław Baniak 02.04.2001 28.09.2002
73.
  Czesław Jakołcewicz 29.09.2002 26.11.2002
74.
  Bohumil Páník 26.11.2002 30.06.2003
75.
  Libor Pala 30.06.2003 14.09.2003
76.
  Czesław Michniewicz 14.09.2003 30.06.2006
77.
  Franciszek Smuda 30.06.2006 04.06.2009
78.
  Jacek Zieliński 05.06.2009 03.11.2010
79.
  José Mari Bakero 03.11.2010 25.02.2012
80.
  Mariusz Rumak 25.02.2012 12.08.2014
81.
  Krzysztof Chrobak 12.08.2014 31.08.2014
82.
  Maciej Skorża 01.09.2014 12.10.2015
83.
  Jan Urban 12.10.2015 29.08.2016
84.
  Nenad Bjelica 30.08.2016 09.03.2017
85.
  Rene Poms 10.03.2017 10.03.2017
86.
  Nenad Bjelica 11.03.2017 obecnie

Prezesi LechaEdytuj

Źródło[40]

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
  Jan Nowak 08.1920 04.1922
2.
  Antoni Stachowski 04.1922 wiosna 1925
3.
  Leon Nowicki wiosna 1925 03.1926
4.
  Stanisław Dereziński 03.1926 09.1933
5.
  Józef Chrobak 09.1933 12.01.1935
6.
  Wojciech Pater 12.01.1935 01.1937
7.
  Michał Małaczyński 01.1937 09.1937
8.
  Wojciech Pater 09.1937 09.1939
9.
  Józef Chrobak 16.03.1945 23.06.1945
10.
  Tadeusz Zawiślak 23.06.1945 12.1946
11.
  Stanisław Nawrocki 12.1946 09.01.1948
12.
  Tadeusz Baranowski 09.01.1948 02.1951
13.
  Jan Szafrański 02.1951 05.1954
14.
  Franciszek Ciastko 05.1954 12.1954
15.
  Tadeusz Bronowski 12.1954 12.1956
16.
  Tadeusz Wrona 12.1956 12.1958
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
17.
  Zygmunt Sobczak 17.02.1959 12.02.1962
18.
  Wacław Drab 12.02.1962 21.09.1975
19.
  Mirosław Sadowski 27.10.1975 11.1977
20.
  Stanisław Chełstowski 11.1977 01.08.1978
21.
  Stanisław Stachnik 27.11.1978 06.03.1980
22.
  Bogdan Zeidler 06.03.1980 15.02.1991
23.
  Stanisław Chełstowski 15.02.1991 01.10.1993
24.
  Stanisław Stachnik 27.11.1993 29.03.1994
25.
  Ryszard Dolata 29.03.1994 18.06.1998
26.
  Jakub A. Grajewski 18.06.1998 11.12.1998
27.
  Ryszard Dolata 11.12.1998 07.07.1999
28.
  Stanisław Butka 07.07.1999 02.06.2000
29.
  Radosław Majchrzak 02.06.2000 09.05.2006
30.
  Andrzej Kadziński 09.05.2006 31.10.2011
31.
  Karol Klimczak 01.11.2011 obecnie

Zobacz teżEdytuj

Uwagi

  1. Książka „Lech Poznań - przemilczana prawda” dowodzi, że wcześniejsze informacje na temat powstania klubu były nieprawdziwe. Na to że klub powstał w roku 1922 nie ma i nigdy nie było na to żadnych dowodów (!!!). W marcu 1922 klub został przyjęty do Poznańskiego ZOPN, ale nie ma to nic wspólnego z założeniem klubu. Wcześniej klub musiał zatwierdzić statut i być wpisany do rejestru stowarzyszeń, dopiero później mógł ubiegać się o przyjęcie do związku. Lech został założony jako Lutnia w sierpniu 1920. Potwierdzają ten fakt, obchody siedmiolecia istnienia klubu, obchodzone w roku 1927, o czym donosi poznańska prasa. Co roku założenie klubu obchodzono właśnie w sierpniu, potwierdza to także najstarszy zachowany dyplom . W roku 1961 te samą datę założenia klubu (1920) opublikował katowicki „Sport”. Monografia wydana na 50-lecie klubu, napisana w oparciu o relacje żyjących działaczy aż trzykrotnie podaje, że Lutnia została założona w roku 1920. Wcześniej dokonano jednak zafałszowania historii, po to aby zorganizować jubileusz, a przez lata nikt nie odważył się o tym napisać.
  2. 2 stycznia 1925 miejscowość Dębiec została przyłączona do miasta Poznania a klub zmienił swą nazwę z Towarzystwa Sportowego Liga Dębiec na Towarzystwo Sportowe Liga Poznań
  3. Nadzwyczajne Walne Zebranie KKS „Lech” podjęło uchwałę o przekazaniu Poznańskiemu Klubowi Piłkarskiemu „Lech” w Poznaniu jako kontynuatorowi tradycji sportowych o kolejno brzmiących nazwach: Lutnia, TS Liga Dębiec, KPW, ZZK Kolejarz i KKS „Lech”: Sztandar KKS „Lech”, Logo klubowe KKS „Lech” oraz trofea i pamiątki zdobyte i otrzymane przez sekcję piłki nożnej KKS „Lech”
  4. Sekcja hokeja na trawie zdobyła siedem tytułów Mistrza Polski (1977, 1978, 1984, 1985, 1986, 1987, 1989) i dwa razy drugie miejsce (1979 i 1988) oraz tytuł Mistrza Polski w hali (1989) i trzy razy srebrny medal (1976, 1997, 2000).
  5. Sekcja koszykówki kobiet zdobyła tytuł Mistrza Polski (1957) i trzykrotnie tytuł wicemistrzowski (1955, 1956, 1990).
  6. Sekcja kręglarska mężczyzn zdobyła tytuł Drużynowego Mistrza Polski (1989) i dziewięć razy zajęła drugie miejsce (1976, 1978, 1984, 1991, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999) Sekcja kręglarska kobiet zdobyła tytuł Mistrza Polski w latach (1977, 1979) oraz dwukrotnie tytuł wicemistrzyń Polski (1978, 1980).
  7. Sekcja piłki ręcznej zdobyła trzy tytuły Mistrza Polski (1937, 1938, 1946) i dwa razy drugie miejsce (1935 i 1947).
  8. Sekcja szachów triumfowała w Drużynowych Mistrzostwach Polski w (1987) oraz w Drużynowych Mistrzostwach Polski w szachach błyskawicznych zdobyła złoty medal (1984) i dwukrotnie srebrny (1970, 1991).
  9. a b W trakcie rozgrywek Lech zajął 3. miejsce (za Legią Warszawa i ŁKS Łódź). 21 czerwca 1993 Prezydium Zarządu PZPN, stosunkiem głosów 5:4, anulowało z powodu podejrzenia niesportowej postawy dwa mecze ostatniej kolejki sezonu 1992/1993: mecz Wisła Kraków-Legia (na boisku wynik 0:6) oraz mecz ŁKS-Olimpia Poznań (na boisku 7:1). W wyniku tej uchwały nastąpiły następujące zmiany w tabeli końcowej: 1. miejsce i tytuł mistrzowski został przyznany Lechowi Poznań, Legię i ŁKS sklasyfikowano odpowiednio na 2. i 3. miejscu w końcowej tabeli.
  10. rozgrywki niedokończone, zob. Mistrzowie Wielkopolski w piłce nożnej
  11. Smura i Waligóra 2010 ↓, s. 103, 1983-05-02, cytat: „Po porażce (...) ze Śląskiem Wrocław (1:0) Lech Poznań zakończył pierwszoligowe rozgrywki na 3 miejscu.”
  12. Prezes zarządu Amica Wronki S.A. Jacek Rutkowski oraz prezes WKP Lech Poznań Radosław Majchrzak podpisali w poniedziałek, 19 grudnia 2005 w siedzibie Lecha przedwstępną umowę, która miała doprowadzić do utworzenia Sportowej Spółki Akcyjnej o nazwie KKS Lech Poznań. Strony uzgodniły, że obydwie drużyny piłkarskie dokończą rozgrywki bieżącego sezonu.
    9 maja 2006 przedstawiciele klubów: Amica Wronki, WKP Lech Poznań oraz prezydent miasta Poznania podpisali umowy, na mocy których z połączenia tych dwóch klubów piłkarskich powstał klub przekształcony własnościowo pod nazwą KKS Lech Poznań.
  13. Zespół rezerw.
  14. Smura i Waligóra 2010 ↓, s. 118, 1983-06-20, cytat: „Piłkarze Lecha Poznań zostali Mistrzami Polski. Tytuł ten zapewnili sobie po raz pierwszy w historii klubu pokonując w ostatnim meczu Górnika Zabrze 2:0. Najskuteczniejszymi strzelcami ligi zostali Mirosław Okoński z Lecha i Adam Tłokiński z Widzewa Łódź, którzy zdobyli po 15 bramek.”

Przypisy

  1. Roger Gorączniak: Lech Poznań zdobywa Mistrzostwo Polski galeria zdjęć (pol.). 2015-06-07. [dostęp 2016-01-01].
  2. Szukaj w archiwach. szukajwarchiwach.pl. [dostęp 2016-01-01].
  3. prawosportowe.pl o.o.: Fuzja klubów piłkarskich w znaczeniu prawnym › PrawoSportowe.pl. prawosportowe.pl. [dostęp 2016-01-01].
  4. Basketball Competitions Results 1958/59. sathanasias.bravepages.com. [dostęp 2016-01-01].
  5. Champions Cup 1989-90. www.linguasport.com. [dostęp 2016-01-01].
  6. Lech Poznań w spółce Invesco (pol.). parkiet.com, 2008-10-18. [dostęp 2016-01-01].
  7. AFORTI Holidng Finansowy, AFORTI Holding [dostęp 2017-07-27] (pol.).
  8. Razem dla WLKP, czyli Lech Pils Sponsorem Głównym (pol.). LechPoznan.pl, 2014-07-11. [dostęp 2016-01-01].
  9. Kompania Piwowarska sponsorem Lecha (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-01-01].
  10. Hellmann zwiększa wsparcie dla Lecha (pol.). epoznan.pl. [dostęp 2016-01-01].
  11. INEA nowym sponsorem premium Lecha! (pol.). codziennypoznan.pl. [dostęp 2016-01-01].
  12. FOGO nowym sponsorem Lecha Poznań (pol.). LechPoznan.pl, 2013-10-25. [dostęp 2016-01-01].
  13. Den Braven jeszcze silniej wspiera Lecha (pol.). lechpoznan.pl. [dostęp 2016-01-01].
  14. Horyzont TI Partnerem Technologicznym klubu (pol.). LechPoznan.pl. [dostęp 2016-01-01].
  15. Oskar dla Lecha. Umowa z nowym przewoźnikiem (pol.). LechPoznan.pl, 2017-01-05. [dostęp 2017-01-09].
  16. Orange Ekstraklasa 2005/2006 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-01-01].
  17. Lech Poznań piłkarskim Mistrzem Polski w sezonie 2014/15 (pol.). Wikinews, 2015-06-08.
  18. Historia Lecha Poznań (pol.). [dostęp 2016-01-01].
  19. Kalendarium klubu (pol.). [dostęp 2017-01-09].
  20. Ranking UEFA (ang.). UEFA.com, 2015-12-11. [dostęp 2016-01-01].
  21. Tabela wszech czasów ekstraklasy (1927-2014) (pol.). http://www.hppn.pl.
  22. Lech Poznań – sezon po sezonie (pol.). [dostęp 2016-01-01].
  23. [1]
  24. [2]
  25. [3]
  26. [4]
  27. [5]
  28. [6]
  29. [7]
  30. [8]
  31. [9]
  32. [10]
  33. [11]
  34. [12]
  35. [13]
  36. Wiara Lecha (pol.). 2012-11-23. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-15)].
  37. sport.pl: Stowarzyszenie kibiców Wiara Lecha kończy działalność! (pol.). 2013-08-13. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-04)].
  38. Jedenastka 85-lecia Lecha (pol.). 2007-03-19. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-13)].
  39. Trenerzy Lecha [data dostępu: 2016-01-01]
  40. Prezesi Lecha. [dostęp 2016-01-01].

BibliografiaEdytuj

  • Paweł Opala, Sławomir Opala, Jarosław Owsiański: Piłkarska lokomotywa. Dzieje sekcji piłki nożnej KKS Lech Poznań 1922-1987. KKS Lech Poznań, 1987.
  • Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch: Lech Poznań. 80 lat i jeden rok prawdziwej historii. GiA Katowice, 2003. ISBN 83-88232-11-8.
  • Krzysztof Smura, Leszek Waligóra: Kronika Wielkopolski: 65 lat z „Głosem”. Poznań: Polskapresse sp. z o.o., 2010. ISBN 978-83-929660-8-1.
  • Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński: Historia futbolu wielkopolskiego. WZPN Poznań, 2013. ISBN 978-83-64237-00-3.
  • Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Fundacja Dobrej Ksiązki Warszawa, 2015. ISBN 978-83-86320-65-3.
  • Jarosław Owsiański: Lech Poznań - przemilczana prawda. Drukarnia Beyga Poznań, 2017. ISBN 978-83-939221-6-1.

Linki zewnętrzneEdytuj