Berkel

pierwiastek chemiczny

Berkel (Bk, łac. berkelium) – sztuczny pierwiastek chemiczny, aktynowiec. Nazwa pochodzi od nazwy miasta Berkeley w Kalifornii, będącego siedzibą Uniwersytetu Kalifornijskiego oraz jednego z najważniejszych ośrodków badań jądrowych na świecie. Odkryli go tamże w 1949 r. Glenn T. Seaborg, Albert Ghiorso i Stanley G. Thompson bombardując 241Am cząstkami α[3]. Obecnie wytwarza się 249Bk (stanowiący materiał rozszczepialny) w wyniku kolejnych reakcji wychwytu neutronu poczynając od 244Cm. Do lepiej poznanych związków berkelu należy chlorek berkelu(III), BkCl3.

Berkel
kiur ← berkel → kaliforn
fotografia pierwszej wyizolowanej próbki (1,7 mikrograma) metalicznego berkelu
fotografia pierwszej wyizolowanej próbki (1,7 mikrograma) metalicznego berkelu
Widmo emisyjne berkelu
Widmo emisyjne berkelu
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.

berkel, Bk, 97
(łac. berkelium)

Grupa, okres, blok

–, 7, f

Stopień utlenienia

III, IV, VI

Właściwości metaliczne

aktynowiec

Masa atomowa

247,0703 u[2]

Stan skupienia

stały

Temperatura topnienia

986 °C[1]

Numer CAS

7440-40-6

PubChem

23971

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

PrzypisyEdytuj

  1. CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 88th. Boca Raton: CRC Press, 2008, s. 4-51.
  2. Masa najstabilniejszego izotopu. Za: Standard atomic weights (2005), [w:] CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 1-7–1-8, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
  3. S.G. Thompson, A. Ghiorso, G.T. Seaborg. Element 97. „Physical Review”. 77 (6), s. 838–839, 1950. DOI: 10.1103/PhysRev.77.838.2.