Berkel

97. pierwiastek chemiczny

Berkel (Bk, łac. berkelium) – sztuczny pierwiastek chemiczny, aktynowiec. Nazwa pochodzi od nazwy miasta Berkeley w Kalifornii, będącego siedzibą Uniwersytetu Kalifornijskiego oraz jednego z najważniejszych ośrodków badań jądrowych na świecie. Odkryli go tamże w 1949 r. Glenn T. Seaborg, Albert Ghiorso i Stanley G. Thompson bombardując 241Am cząstkami α[3]. Obecnie wytwarza się 249Bk (stanowiący materiał rozszczepialny) w wyniku kolejnych reakcji wychwytu neutronu poczynając od 244Cm. Do lepiej poznanych związków berkelu należy chlorek berkelu(III), BkCl3.

Berkel
kiur ← berkel → kaliforn
fotografia pierwszej wyizolowanej próbki (1,7 mikrograma) metalicznego berkelu
fotografia pierwszej wyizolowanej próbki (1,7 mikrograma) metalicznego berkelu
Widmo emisyjne berkelu
Widmo emisyjne berkelu
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.

berkel, Bk, 97
(łac. berkelium)

Grupa, okres, blok

–, 7, f

Stopień utlenienia

III, IV, VI

Właściwości metaliczne

aktynowiec

Masa atomowa

[247][2][a]

Stan skupienia

stały

Temperatura topnienia

986 °C[1]

Numer CAS

7440-40-6

PubChem

23971

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

UwagiEdytuj

  1. Wartość w nawiasach klamrowych jest liczbą masową najtrwalszego izotopu tego pierwiastka, z uwagi na to, że nie posiada on trwałych izotopów, a tym samym niemożliwe jest wyznaczenie dla niego standardowej względnej masy atomowej. Bezwzględna masa atomowa tego izotopu wynosi: 247,07031 u (247
    Bk
    ).

PrzypisyEdytuj

  1. CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 88th. Boca Raton: CRC Press, 2008, s. 4-51.
  2. Thomas Prohaska i inni, Standard atomic weights of the elements 2021 (IUPAC Technical Report), „Pure and Applied Chemistry”, 94 (5), 2021, s. 573–600, DOI10.1515/pac-2019-0603 (ang.).
  3. S.G. Thompson, A. Ghiorso, G.T. Seaborg. Element 97. „Physical Review”. 77 (6), s. 838–839, 1950. DOI: 10.1103/PhysRev.77.838.2.